marketkonekt
0 0
0
 
Detajet e Aktit
Titulli: Kodi rrugor i Republikës së Shqipërisë.
Tipi i Aktit: Ligj
Numri i Aktit: 8378
Statusi i Aktit: I ndryshuar
Data e Aktit: 22.07.1998
Data e aprovimit te Aktit: 22.07.1998
Numri i neneve: 235
Numri i fletores zyrtare: 19
Data e fletores zyrtare: 18.11.1998
Aktiviteti: Kodi Rrugor
Propozuar nga: Këshilli i Ministrave
Pershkrimi i Aktit: Parime të përgjithshme.
Amendamente
1 Për disa ndryshime dhe shtesa në ligjin nr. 8378, datë 22.7.1998 "Kodi Rrugor i Republikës së Shqipërisë", të ndryshuar
Akte te ngjashem
1 MBI ZBATIMIN E RREGULLAVE NË ORGANIZIMIN E KOHËS SË PUNËS TË PERSONAVE QË KRYEJNË TRANSPORT TË LËVIZSHËM, TË ORËVE TË PUNËS SË DREJTUESVE TË MJETEVE, ZBATIMIN E RREGULLAVE PËR KONTROLLIN NË ANË TË RRUGËS E NË ZYRAT E NDËRMARRJEVE DHE PAJISJET E REGJ
2 Per nje ndryshim dhe shtese ne ligjin nr. 8378, date 22.07.1998 "Kodi Rrugor i Republikes se Shqiperise", ndryshuar me ligjin nr. 8738, date 12.2.2001.
3 Për një shtesë në ligjin nr. 8378, datë 22.07.1998 "Kodi rrugor i Republikës së Shqipërisë"
4 Për disa ndryshime dhe shtesa në ligjin nr. 8378, datë 22.7.1998 "Kodi Rrugor i Republikës së Shqipërisë", të ndryshuar
5 MBI KONTROLLIN TEKNIK TË MJETEVE RRUGORE
6 PËR NJË SHTESË NË VENDIMIN NR.153, DATË 7.4.2000 TË KËSHILLIT TË MINISTRAVE “PËR MIRATIMIN E RREGULLORES SË ZBATIMIT TË KODIT RRUGOR TË REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË”, TË NDRYSHUAR
7 MBI MODELET DHE EMETIMIN E AUTORIZIMEVE PËR MJETET DHE TRANSPORTET JASHTË NORME
8 MBI RREGULLAT, KRITERET, DOKUMENTACIONIN DHE PROCEDURAT PËR PËRZGJEDHJEN E SUBJEKTIT QË DO TË KRYEJË ADMINISTRIMIN E SHËRBIMIT TË PARKIMIT/VE ME PAGESË NË RRUGË
9 PËR DISA SHTESA DHE NDRYSHIME NË UDHËZIMIN NR.160, DATË 25.1.2007 “PËR PROCEDURAT E NDALIMIT, SEKUESTRIMIT DHE KONFISKIMIT TË MJETEVE PËR KUNDËRVAJTJE ADMINISTRATIVE”, TË NDRYSHUAR
10 PËR DISA NDRYSHIME DHE SHTESA NË UDHËZIMIN NR.160, DATË 25.1.2007 "PËR PROCEDURAT E NDALIMIT, SEKUESTRIMIT DHE KONFISKIMIT TË MJETEVE PËR KUNDËRVAJTJE ADMINISTRATIVE”, I NDRYSHUAR
Permbajtja e Aktit 
  
Permbajtja:LIGJ

Nr. 8378, date 22.7.1998

KODI RRUGOR I REPUBLIKES SE SHQIPERISE

Ne mbeshtetje te nenit 16 te ligiit nr. 7491, date 29.4.1991 "Per dispozitat kryesore kushtetuese", me propozimin e Keshillit te Ministrave,

KUVENDI POPULLOR
I REPUBLIKES SE SHQIPERISE

VENDOSI:

KAPITULLI 1

DISPOZITA TE PERGJITHSHME

Neni 1
Parime te pergjithshme

I. Qarkullimi i kembesoreve, mjeteve dhe/ose kafsheve ne rruge rregullohet me normat e ketij Kodi dhe aktet qe miratohen ne zbatim te tij, ne perputhje me normat nderkombetare e te Komunitetit Europian ne kete fushe. Normat dhe aktet ne zbatim te ketij Kodi udhehiqen nga parimi i sigurise se levizjes ne rruge, duke ndjekur objektivat e nje levizjeje racionale, i mbrojtjes se mjedisit dhe i kursimit te energjise.
2. Qeveria njofton çdo vit Kuvendin Popullor per rezultatet e arritura dhe masat qe duhen marre per permiresimin e problemeve sociale, te mjedisit dhe ekonomike ne qarkullimin rrugor.
3. Qeveria, nepermjet organeve perkatese, i jep opinionit publik te dhenat me te domosdoshme, duke perdorur sistemet me te perparuara te komunikimit masiv dhe, per sa i perket disa kategorive qytetaresh, mesazhe Publicistike te karakterit parandalues e edukativ.
4. Njohja dhe zbatimi i perpikte i normave perkatese te ketij Kodi dhe i akteve ne zbatim te tij jane te detyrueshme per gjithe personat qe qarkullojne ne rruget e territorit te Republikes se Shqiperise me mjet ose pa mjet dhe/ose per ata persona qe kane te bejne me keto rruge.

Neni 2
Percaktime dhe klasifikime rrugesh

1. Ne zbatim te normave te ketij Kodi, "rruge" quhet zona per perdorim publik e destinuar per qarkullimin e kembesoreve, mjeteve dhe kafsheve.
2. Sipas karakteristikave te tyre konstruktive, teknike dhe funksionale rruget klasifikohen si vijon:
A. Autostrade
B. Rruge interurbane kryesore
C. Rruge interurbane dytesore
D. Rruge urbane kryesore
E. Rruge urbane dytesore
F. Rruge lokale
3. Rruget e ndara sipas pikes 2 duhet te kene keto karakteristika minimale:
A -AUTOSTRADE: Rruge interurbane ose urbane me karrexhata te pavarura ose te ndara nga trafikndares te pakapercyeshem, secila me te pakten dy korsi levizjeje, bankine te shtruar te mundshme ne te majte dhe korsi emergjence, ose bankine te shtruar ne te djathte, pa kryqezime ne nivel, e pajisur me rrethim dha sisteme asistence per perdoruesin gjate gjithe gjatesise, e rezervuar per qarkullimin e disa kategorive mjetesh me motor dhe e danueshme me sinjale te vecanta te fillimit dhe mbarimit. Per qendrimin duhet te jene parashikuar zona te caktuara me hyrje e dalje te pajisura perkatesisht me korsi ngadalesimi dhe shpejtimi.
B -RRUGE INTERURBANE KRYESORE: Rruge me karrexhata te payarura ose te
ndara nga trafikndares te pakapercyeshem, secila me te pakten dy korsi levizjeje dhe bankina te shtruara, pa kryqezime ne nivel, me hyrje te koordinuara per objekte anesore, e dallueshme nga siniale te veçanta te fillimit dhe mbarimit, e rezervuar per qarkullimin e disa kategorive mjetesh me motor. Per te tjera kategori te mundshme mjetesh te perdoruesve duhet te parashikohen hapesira te pershtatshme. Per qendrimin duhet te jene parashikuar zona te caktuara, me hyrje e dalje, te pajisura perkatesisht me korsi ngadalesimi dhe shpejtimi.
C -RRUGE INTERURBANE DYTESORE: Rruge me nje karrexhate me te pakten nje
korsi levizjeje per sens dhe bankina.
D -RRUGE URBANE KRYESORE: Rruge me karrexhata te pavarura, ose te ndara nga
trafikndares, secila me te pakten dy korsi levizjeje dhe nje korsi e mundshme e rezervuar per mjete publike, bankina te shtruara dhe trotuare, me kryqezime ne nivel te pajisura me semafor, per qendrimin jane parashikuar zona ose breza anesore jashte karrexhates, te dyja me hyrje dhe dalje te perqendruara.
E -RRUGE URBANE DYTESORE: Rruge me nje karrexhate me te pakten dy korsi, bankina te shtruara dhe trotuare. Per qendrimin jane parashikuar zona te pajisura me korsi manovrimi jashte karrexhates.
F -RRUGE LOKALE: Rruge urbane ose interurbane, e sistemuar ne menyre te pershtatshme sipas perkufizimeve te pikes 1 te ketij neni, por qe nuk ben pjese ne rruget e mesiperme.
4. Quhet "rruge sherbimi" rruga anash nje rruge kryesore (autostrade, rruge interurbane kryesore, rruge urbane kryesore), e cila ka funksionin e lejimit te qendrimit, si dhe grupimin e hyrjeve nga objektet anesore ne rrugen kryesore e anasjelltas; perdoret, gjithashtu, per levizje dhe manovra te palejueshme ne rrugen kryesore.
5. Rruget e klasifikuara, sipas pikes 2, ndahen sipas perdorimit, funksionimit dhe nevojave te karakterit administrativ, ne rruge: "shteterore, "rrethi", "komunale" dhe "te brendshme", sipas te dhenave ne vazhdim. Entet pronare te rrugeve te siperpermendura jane perkatesisht, shteti, rrethi, bashkia ose komuna, subjekti privat a shteteror. Per rruget e destinuara ekskluzivisht per trafikun ushtarak, te quajtura "rruge ushtarake", pronar konsiderohet komanda e rajonit ushtarak.
6. Rruget interurbane sipas pikes 2, shkronjat B dhe C, ndahen ne:
A -Shteterore, kur:
a) perfaqesojne drejtimet kryesore te trafikut kombetar;
b) lidhin rrjetin kryesor rrugor te shtetit me ate te shteteve kufitare:
c) lidhin ndermjet tyre kryeqendrat e rretheve ose pertaqesojne lidhje te drejtperdrejta e te rendesishme ndermjet rrugeve shteterore;
d) lidhin me rrjetin e rrugeve shteterore portet detare, aeroportet, qendrat me rendesi te veçante indnstriale, turistike, kulturore e klimaterike;
e) jane rruge qe perfaqesojne interes te veçante per ekonomine kombetare.
B -Rrethi, kur lidhin kryeqendren e rrethit me bashkite, qendrat e komunave dhe zona te tjera me interes indnstrial, bujqesor, turistik e klimaterik, rruget qe lidhin qendrat e komunave, bashkite me qendrat e komunave dhe rruget qe lidhin qendrat e bashkise dhe te komunave me rruget shteterore.
C .Rruge te brendshme: perfshihen rruget qe shtrihen brendaperbrenda sektoreve te minierave, naftes, pyjeve, veprave industriale, kantiereve, guroreve dhe ekonomive bujqesore.
D -Komunale: jane te giitha rruget brenda territorit te komunes ose te bashkise qe nuk perfshihen ne ato te grupeve A, B dhe C.
7. Ministria qe mbulon veprimtarine perkatese procedon ne klasifikimin e rrugeve shteterore sipaspikave 2 dhe 5, duke ndjekur kriteret sipas pikave 5 dhe 6. Ajo mund te marre mendimin e Institutit te Studimeve te Transportit, si dhe te rretheve te interesuara, sipas rasteve dhe me menvrat e percaktuara ne aktet ne zbatim. Rrethet me te njejtat kritere te percaktuara procedojne, pasi marrin mendimin e enteve lokale, ne klasifikimin e rrugeve te mbetura sipas pikave 2 dhe 5. Rruget te klasifikuara ne kete menyre regjistrohen ne arkivin kombetar te rrugeve te parashikuar ne nenin 220.
8. Kur rruget nuk kane me karakteristikat klasifikuese te mesiperme ose nuk pergjigjen me qellimeve funksionale, deklasifikohen nga Ministria qe mbulon veprimtarine perkatese dhe nga rrethet, sipas kompetencave perkatese te mesiperme, duke marre mendimet sipas pikes 7. Rastet dhe procedurat per nje deklasifikim te tille percaktohen ne aktet ne zbatim.

Neni 3
Percaktime rrugore dhe trafiku

Sipas normave te ketij Kodi, percaktimet rrugore dhe te trafikut kane kuptimin vijues:
1) BANKINA: pjese e rruges e perfshire ndermjet kufirit te karrexhates dhe elementit giatesor me te aferm: -trotuarit, trafikndaresit, argjinatures, buzes se brendshme te kanalit, ose buzes se siperme te skarpates.
2) BREZ I REZERVUAR: shirit toke, jashte kufirit rrugor, ne te cilen eshte e ndaluar per pronarin e tokes te kryeje ndertime, rrethime, te mbjella, depozitime etj.
3) BREZ PER QENDRIME ANESORE: pjesa e rruges ne ane te karrexhates, e ndare me nje vije kufitare te nderprere e qe perfshin rreshtin e vendeve te qendrimit dhe korsine perkatese te manovres.
4) BREZ PERKATESISE: shirit toke i ndodhur ndermjet karrexhates dhe kufirit rrugor; eshte pjese e pronesise rrugore dhe mund te perdoret vetem per realizimin e pjeseve te tjera te rruges.
5) BRIGJET E RRUGES: zone e terrenit qe vjen menjehere pas buzes se poshtme ose te siperme te skarpates se trupit rrugor, perkatesisht kur rruga eshte e ngritur ose e thelluar ne terren.
6) DEGE KRYQEZIMI: pjese rruge qe ben pjese ne nje kryqezim
7) ISHULL SHPETUES: ( shih SHPETUESE)
8) ISHULL TRAFIKU: (shih ISHULL UDHEZUES)
9) ISHULL TRAFIKNDARES: (shih TRAFIKNDARES).
10) ISHULL UDHEZUES: pjesa e rruges e kufizuar ne menyre te pershtatshme dhe e pashkelshme, e destinuar per ndarjen dhe drejtimin e rrymave te trafikut.
11) KALIM NE DISNIVEL: kryqezim ne nivele te ndryshme, ne te cilin rrymat e trafikut nuk nderpriten ndermjet tyre.
12) KALIM NE NIVEL: kryqezim ne nivel i rregulluar dhe i sinjalizuar ne menyre te pershtatshme, me qellim sigurimin e qarkullimit ndermjet nje ose me shume rrugesh dhe nje linje hekurudhore qe kalon neper siperfaqen rrugore.
13) KANAL. veper arti e destinuar per rrjedhjen e ujerave te shiut, bores ose te drenazhimit, i ndertuar pergjate ose terthor rruges.
14) KARREXHATA : pjese e rruges e destinuar per levizjen e mjeteve; ajo eshte e perbere nga nje ose me shume korsi levizjeje dhe pergjithesisht eshte e shtruar dhe e kufizuar nga
vija anesore.
15) KORSI: pjese gjatesore e rruges me gjeresi te pershtatshme per lejimin e kalimit te nje rreshti te vetem mjetesh.
16) KORSI BIÇIKLETASH: pjese gjatesore e rruges e kufizuar ne menyre te pershtatshme, e rezervuar per qarkullimin e biçikletave.
17) KORSI EMERGJENCE: korsi e veçante ne ane te karrexhates e destinuar per ndalesat e emergjences, per kalimin e mjeteve te ndihmes se shpejte dhe, ne raste te rralla, per levizjen e kembesoreve, kur kjo eshte e lejuar.
18) KORSI LEVIZJEJE: korsi perberese e karrexhates, normalisht e kufizuar nga shenja horizontale.
19) KORSI NGADALESIMI: korsi e veçante per te lejuar daljen e mjeteve nga nje karrexhate ne menyre qe te mos shkaktoje ngadalesimin e mjeteve qe nuk marrin pjese ne nje manover te tille.
20) KORSI E REZERVUAR: korsi levizjeje e destinuar per qarkullimin ekskluziv te nje ose vetem te disa kategori mjetesh.
21) KORSI E SPECIALIZUAR: korsi e destinuar per mjetet qe kryejne manovra te caktuara, si parakalim, ngadalesim, shpejtim, manovra per qendrim etj .
22) KORSI SHPEJTIMI: korsi e veçante per te lejuar dhe lehtesuar hyrjen e mjeteve ne karrexhate.
23) KRAHU I KRYQEZIMIT:(shih DEGE E KRYQEZIMIT)
24) KRYQEZIM NE DISNIVEL: bashkesi e infrastrukturave (mbikalime, nenkalime dhe rampa) qe lejon zhvendosjen e rrymave te mjeteve ndermjet degeve te rrugeve te vendosura ne nivele te ndryshme.
25) KRYQEZIM NE NIVEL: zone e perbashket per disa rruge, e organizuar ne menyre te tille qe te lejoje zhvendosjen e rrymave te trafikut nga njera rruge te tjetra.
26) KTHESE: rakordim gjatesor ndermjet dy pjeseve te drejta te rruges qe kane akse, te cilat nderpriten.
27) KUFI RRUGOR: fundi i pronesise rrugore, i cili rezulton nga aktet e blerjes ose nga brezat e shpronesimit te projektit te miratuar. Ne mungese te tyre, kufiri formohet nga buza e jashtme e hendekut te sigurimit apo kanalit, kur ai ekziston, ose nga kemba e skarpates, nese rruga eshte ne lartesi, ose nga buza e siperme e skarpates, nese rruga eshte ne thellesi.
28) PARKIMI: zone ose intrastrukture e vendosur jashte karrexhates, e destinuar per qendrimin e rregulluar ose jo te mjeteve.
29) PJERRESI: pjese e rruges me pjerresim gjatesor te vazhdueshem.
30) QARKULLIMI: eshte levizja, ndalimi dhe qendrimi i kembesoreve, mjeteve dhe
kafsheve ne rruge.
31) QENDER E BANUAR.: bashkesi ndertesash, e kufizuar pergjate rrugeve ne hyrje dhe ne dalje me sinjale te posacme te fillimit dhe fundit; me bashkesi ndertesash kuptojme nje grupim te vazhdueshem dhe te nderprere nga rruge, sheshe, lulishte e zona te perdorimit publik me hyrje per mjetet dhe kembesoret ne rruge.
32) RAKORDIM KONKAV: rakordim ndermjet dy pjerresish te ndryshme njera pas tjetres me akse qe nderpriten nen siperfaqen e rruges; pjese e rruges me forme gjatesore konkave.
33) RAKORDIMI KONVEKS: rakordim ndermjet dy pjerresish te ndryshme njera pas tjetres me akse qe nderpriten mbi siperfaqen e rruges; pjese e rruges me karakteristike gjatesore konvekse.
34) RAMPE KRYQEZIMI: rruge e destinuar per lidhjen e dy degeve te nje kryqezimi.
35) RRUGE INTERURBANE: rruge jashte qendrave te banuara.
36) RRUGEKALIM KEMBESORESH: pjese e rruges e ndare nga karrexhata me nje vije te verdhe, ose nje mbrojtese te posaçme paralele me te, e destinuar per kalimin e kembesoreve; ajo kryen funksionin e nje trotuari rrugor ne mungese te tij.
37) RRUGEKALIM MJETESH: hyrje ose dalje te nje zone anesore, e pershtatshme per qendrimin e nje ose me shume mjeteve.
38) RRUGE NDERKOMBETARE: rruge ose pjese te rruges qe bejne pjese ne itinerare te percaktuara nga marreveshjet nderkombetare.
39) RRUGE URBANE: rruge brenda nje qendre te banuar.
40) RRYME TRAFIKU: bashkesi mjetesh (rryme mjetesh), ose kembesoresh (rryme kembesoresh), qe levizin ne rruge ne te njejten sens levizjeje ne nje ose me shume rreshta paralel, duke ndjekur nje trajektore te caktuar.
41) SHESH QENDRIMI: pjese e rruges me gjatesi te kufizuar, ne krah dhe jashte bankines, e destinuar per qendrimin e mjeteve.
42) SHPETUESE: pjese e rruges e ngritur ose e kufizuar dhe e mbrojtur ne menyre te pershtatshme, e destinuar per mbrojtjen dhe qendrimin e kembesoreve, ne vendkalimet e kembesoreve ose ne ndalesa te transportit kolektiv.
43) SHTEGKALIM: rruge me bazament natyror e formuar per katimin e kembesoreve ose te kafsheve.
44) TRAFIKNDARES: pjese gjatesore e rruges, e pakalueshme nga mjetet, e destinuar per ndarjen e rrymave te mjeteve.
45) TROTUAR: pjese e rruges jashte karrexhates, e ngritur ose e kufizuar dhe e mbrojtur, e destinuar per kembesoret.
46) UDHEZUES: bashkesi treguesish te destinuar per perzgjedhjen e rrymave te trafikut dhe per t'i udhezuar ne drejtime te caktuara.
47) VENDKALIM KEMBESORESH: pjese e rruges e shenuar ne menyre te pershtatshme dhe e organizuar, ne te cilen kembesoret, gjate kalimit nga njera ane e rruges ne tjetren, kane perparesi ndaj automjeteve.
48) XHEP NDALIMI : pjese e rruges jashte karrexhates, e destinuar per ndalimin e mjeteve publike te linjes, ngjitur me trotuarin ose me nje hapesire tjeter pritjeje per kembesoret.
49) ZONE KRYQEZIMI: pjese e kryqezimit ne nivel, ne te cilen nderpriten dy ose me shume rryma tratiku.
50) ZONE NDERRIMI : pjese e rruges me sens unik, giate se ciles rryma paralele trafiku, ne levizie ne te njejtin sens, mund te ndryshojne pozicionin e tyre reciprok pa pasur nevoje te ndalen.
51) ZONE ME TRAFIK TE KUFIZUAR: zone, ne te cilen hyrja dhe qarkullimi i mjeteve jane te kufizuara ne ore te caktuara ose per kategori te caktuara mjetesh.
52) ZONE RIGRUPIMI: pjese e karrexhates para vijes se ndalimit, e destinuar per grumbullimin e mjeteve ne pritje per rruge te lire, pergjithesisht e ndare ne korsi te specializuara e te kutizuara nga vija gjatesore te vazhduara.
53) ZONE RRUGORE: siperfaqia e perfshjre brenda kufijve rrugore; perfshin karrexhaten dhe brezat e perkatesise.
54) ZONE PERZGJEDHJEJE: pjese e rruges, e sinjalizuar ne menyre te pershtatshme, ku lejohet ndryshimi i korsise, me qellim qe mjetet te kalojne ne korsi te specializuara.
55) ZONE URBANE KEMBESORE: zone e ndaluar per qarkullimin e automjeteve, perveç atyre te sherbimit te urgjences dhe mjeteve ne sherbim te personave me aftesi te kufizuar levizjeje qe kane permasa dhe shpejtesi te krahasueshme me biçikletat.
56) ZONE E VEÇANTE: zone urbane, ne te cilen jane ne fuqi rregulla te posaçme qarkullimi ne mbrojtje te kembesoreve dhe te mjedisit, e kufizuar nga sinjale te posaçme fillimi dhe fundi.

Neni 4
Percaktimi i qendrave te banuara

1. Per zbatimin e disiplines ne qarkullimin rrugor, keshilli i komunes, brenda 90 diteve nga
data e hyrjes ne fuqi te ketij Kodi, merr vendim per percaktimin e qendres se banuar.
2. Vendimi per percaktimin e qendres se banuar publikohet per 30 dite rresht, duke i bashkengjitur atij harten, ne te cilen jane evidencuar kufijte ne rruget e hyrjes e te daljes.

Neni 5
Rregullimi i qarkullimit ne pergjithesi

1. Ministria, qe mbulon veprimtarine perkatese, u shperndan organeve kompetente te, pushtetit lokal dhe enteve pronare te rrugeve, sipas nenit 2 te ketij Kodi, aktet per zbatimin e
normave te qarkullimit rrugor.
2. Ne rastet e mosrespektimit te ketyre akteve, ministri i Puneve Publike dhe te Transportit u heq enteve pronare te drejten per te shpallur masa kufizuese per qarkullimin e mjeteve ne rruge. Kur entet pronare te rrugeve nuk veprojne ne menyren e caktuar, ministri i Puneve Publike dhe te Transportit, kur rrezikohet seriozisht siguria rrugore, merr masa per ekzekutimin e punimeve te nevojshme, me te drejten e zhdemtimit nga enti pronar i rruges kundervajtjes.
3. Masat per rregullimin e qarkullimit shpallen nga entet pronare, sipas normave te neneve 6 e 7 te ketij Kodi, nepermjet organeve kompetente, me urdheresa te motivuara dhe te bera te njohura per publikun neperm.iet sinjalizimeve rrugore. Kunder masave te shpallura nga komanda ushtarake territorjale e rajonit parashikohet ankese hierarkike ne Ministrine e Mbrojtjes.

Neni 6
Rregullimi i qarkullimit jashte qendrave te banuara

1. Organi kompetent i pushtetit lokal, per arsye te sigurimit publik, sigurimit te qarkullimit,
mbrojtjes se shendetit, si dhe per nevoja te karakterit ushtarak, ne baze te udhezimeve te Ministrise qe mbulon veprimtarine perkatese dhe te Ministrise se Rendit Publik, mund te pezulloje perkohesisht qarkullimin e te giitha ose te disa kategorive mjetesh ne rruge a pjese te saj. Organi kompetent i Pushtetit lokal, ne dite feste ose dite te tjera te veçanta te caktuara, me urdher te ministrit te Puneve Publike dhe Transportit dhe ministrit te Rendit Publik, mund te ndaloje qarkullimin e mjeteve te transportit te mallrave. Ne aktet ne zbatim jane percaktuar kushtet e vendimeve qe do te nxjerre organi kompetent i pushtetit lokal.
2. Organi kompetent i pushtetit lokal vendos çdo vit rregulla te pershtatshme per shtegtimin periodik te kopeve, duke percaktuar, kur duhet, itineraret dhe intervalet e kohes dhe vendit. Cilido qe shkel kete rregull, ndeshkohet me masa administrative me gjobe nga dy mije e peseqind deri ne dhjete mije leke.
3. Per rruget ushtarake pushteti ushtrohet nga komandanti i rajonit ushtarak, sipas pikave 1 dhe 2 te ketij neni.
4. Enti pronar i rruges me urdher mund:
a) Per nje kohe te nevojshme, te pezulloje qarkullimin e te gjitha ose te disa kategorive mjetesh per motive te sigurise publike, si dhe per motive urgjente, qe kane te bejne me ruajtjen e pasurise rrugore ose per nevoja te karakterit teknik;
b) te vendose detyrime, ndalesa dhe kufizime te perkohshme ose te perhershme per çdo rruge ose pjese te saj, ose per kategori te caktuara mjetesh, ne lidhje me kerkesat e qarkullimit, ose karakteristikat strukturore te rruges;
c) te rezervoje korsi, edhe te mbrojtura, per kategori te caktuara mjetesh qe levizin edhe mbi shina, ose per mjete te destinuara per perdorime te caktuara;
d) te ndaloje, te kufizoje ose ta kushtezoje kundrejt pageses parkimin a qendrimin e mjeteve; e) te urdheroje kompletimin e mjeteve me pajisje antirreshqitese ose goma speciale, per levizje ne bore dhe akull;
f) te pezulloje perkohesisht qendrimin ne rruge ose pjese rruge, per nevoja te karakterit teknik a te pastrimit, duke e bere te njohur kete pezullim me sinjalet perkatese jo me pak se 48 ore perpara.
5. Urdheresat shpallen:
a) per rruget dhe autostradat shteterore: nga Drejtoria e Pergiithshme e Rrugeve;
b) per rruget e rrethit nga kryetari i keshillit te rrethit;
c) per rruget komunale nga kryetari i komunes ose i bashkise;
d) per rruget e brendshme: nga titullari i subjektit qe i administron;
e) per rruget ushtarake: nga komandati i zones ushtarake territoriale. .
6. Per rruget dhe autostradat me koncesion, te drejtat e pronarit te rruges ushtrohen nga koncesioneri, i cili njofton paraprakisht entin pronar te rruges per çdo mase qe merr. Ne raste urgjente koncesioneri mund te marre masa edhe pa komunikuar me entin pronar te rruges, por ky i fundit ka te drejten e anullimit te tyre, kur eshte e nevojshme.
7. Ne mjediset e aeroporteve te hapura per trafikun ajror civil dhe ne zonat portuale kompetencat per disiplinimin e qarkullimit ne rruget e brendshme te hapura per perdorim publik i rezervohen perkatesisht drejtorit te aeroportit dhe drejtorit te portit, te cilet procedojne me urdhra ne perputhje me normat e ketij Kodi. Ne mjediset e aeroporteve, ne te cilat administrimi i aerostacioneve u eshte besuar enteve ose shoqerive te tjera, fuqia urdheruese ushtrohet nga drejtori i aeroportit, i cili merr paraprakisht mendimin e entit ose te shoqerise se interesuar.
8. Autoritetet qe kane vendosur ndalimin e qarkullimit ne zbatim te pikave 1 dhe 4, shkronjat "a" dhe .'b", mund te bien ne marreveshje qe, per pasoja te renda dhe per rrethana qe nuk mund te perjashtohen, te nxjerrin lejekalime qe perdoren ne kushte dhe perkujdesje te veçanta.
9. Te gjitha rruget shteterore kane perparesi, perveç rasteve kur autoriteti kompetent vendos ndryshe per kryqezime te veçanta, duke u bazuar ne klasifikimin e tyre ne nenin 2, pika 2 te ketij Kodi. Ne rruge te tjera, ose pjese rrugesh, perparesia mund te vendoset me udhezim te Ministrise qe mbulon veprimtarine perkatese, gjithmone ne baze te klasifikimit te nenit 2, pika 2. Perparesia duhet te behet e njohur gjithmone me sinjale te caktuara.
10. Enti pronar i rruges me perparesi, kur e kerkojne intensiteti ose siguria e trafikut, mundet t'i detyroje me urdherese dre.jtuesit e m.jeteve te ndalojne perpara se te tuten ne rrugen me perparesi.
11. Kur behet fjale per dy rruge me perparesi, qe i perkasinte njejtit ent, ky ent duhet te percaktoje dhenien e perparesise ose ndalimin ne kryqezimin e ketyre dy rrugeve. Kur behet fjale per dy rruge me perparesi, qe i perkasin enteve te ndryshme, detyrimet e mesiperme duhet te rregullohen ne marreveshje ndermjet ketyre dy enteve. Ne rast se marreveshja nuk arrihet, vendose me urdher te ministrit te Puneve Publike dhe transportit.
12. Cilido qe nuk zbaton ndalimin e qarkullimit te shpallur sipas normave te pikave 1 dhe 3. eshte objekt i masave administrative me gjobe nga nje mije deri ne kater mije leke. Nese shkelja kryhet nga drejtuesi i nje mjeti per transport mallrash, kur drejtuesi i mjetit eshte njekohesish edhe pronari i mjetit, masa administrative eshte gjobe nga dy mije e peseqind deri ne dhjete mije leke. Ne rastin e fundit, perveç mases administrative me gjobe, shtohet edhe masa administrative plotesuese e pezullimit te lejedre.jtimit per nje periudhe katermujore, si dhe pezullimi i lejes se qarkullimit te mjetit per te njejten periudhe. Ne kete rast, organet e policise detyrojne drejtuesit e mjetit te ndaloje udhetimin dhe, kur ky qendrim mjjeti behet pengese per qarkullimin, merr masa qe mjeti te çohet ne nje zone te afert, ne te cilen te qendroje. Gjate qendrimit pergjegiesia pe mjetin dhe ngarkesen, qe mund te kete, mbetet e drejtuesit te mjetit. Nese dispozitat e mesiperm, nuk zbatohen, zbatohet masa administrative plotesuese e pezullimit te lejedrejtimit per 12 muaj
13. Cilido qe shkel detyrimet e tjera, ndalesat ose kufizimet e parashikuara ne kete nen, ndeshkohet me mase administrative me gjobe nga nje mije, deri ne kater mi.je leke. Ne rastet e ndalimit te qendrimit gjoba eshte nga dy mije e peseqind deri ne dhjete mije leke. Kur kjo shkelje zgjatet mbi 24 ore, gjoba zbatohet per çdo periudhe 24 oreshe.

Neni 7
Rregullimi i qarkullimit ne qendrat e bankara

1. Ne qendrat e banuara, komunat dhe bashkite, me urdherese te kryetarit te pushteti
lokal, duhet:
a) te zbatojne masat e parashikuara ne nenin 6, pikat 1, 2 dhe 4;
b) te kufizojne qarkullimin e te giitha ose te disa kategorive te mjeteve per nevoja te qarta dhe te motivuara per parandalimin e ndotjes se mjedisit dhe mbrojtjen e pasurise artistike, te mjedisit dhe natyrore, ne perputhje me udhezimet e shpallura nga Ministria qe mbulon veprimtarine perkatese, pasi te jete marre mendimi i Ministrise se Shendetesise dhe Ministrise se Kultures, Rinise dhe Sporteve;
c) te percaktoje perparesite ne rruge te caktuara ose pjese te tyre, ose ne nje kryqezim te caktuar, ne baze te klasifikimit ne nenin 2, dhe, kur intensiteti a siguria e trafikut e kerkojne, te detyroje drejtuesit e mjeteve qe, perpara se te hyjne ne nje rruge te caktuar, te ndalojne ne kryqezim dhe t'i japin perparesi atij qe qarkullon ne kete rruge;
d) te rezervoje hapesira te caktuara per qendrimin e mjeteve te organeve te policise rrugore sipas nenit 12, te zjarrfikeseve, te sherbimit te ndihmes se shpejte dhe te atyre ne sherbim te personave me aftesi te kufizuara levizese, te pajisura me shenja speciale, ose per mjetet e sherbimit ne linje per qendrimin e tyre ne stacionet fundore te linjave;
e) te caktoje zonat ku lejohet parkimi i mjeteve;
f) te caktoje, me vendim te keshillit te komunes ose bashkise, zona te destinuara per parkim, ne te cilat qendrimi i mjeteve kushtezohet nga pagesa e nje shume qe varet nga kohezgjatja e qendrimit, duke fiksuar kushtet dhe tarifat sipas udhezimeve te Ministrise qe mbulon veprimtarine perkatese;
g) te percaktoje orarin dhe hapesira te rezervuara per mjetet qe perdoren per ngarkim dhe
shkarkim mallrash:.
h) te cakloje zona te pajisura dhe te rezervuara per qendrimin dhe parkimin e aukokampeve; i) te rezervoje rruge per qarkullimin e mjeteve te sherbimit te transportit publik, me synim favorizimin e levizshmerise urbane.
2. Ndalimi i qendrimit nenkupton ndalimin e qendrimit nga ora 8 00 deri ora 20 00, perveç
rasteve kur tregohet ndryshe me sinjale te caktuara.
3. Per pjese te rrugeve jokomunale, te cilat pershkojne qendra te banuara, masat e paraqitura
ne nenin 6 pika 1 dhe 2, jane kompetenca te organit kompetent te pushtetit lokal, kurse ato te paraqitura ne piken 4, shkronja "a", jane kompetence e entit pronar te rruges.
4. Ne rastet e pezullimit te qarkullimit per motive te sigurimit publik, sigurise se qarkullimit ose nevoja te karakterit ushtarak, si dhe atje ku jane vendosur detyrime, ndalime a kufizime te i perkohshme ose te perhershme, mund t 'u jepen leje te veçanta per nevoja te domosdoshme mjeteve te policise, mjekesise, si dhe personave me aftesi te kufizuar levizese, te pajisura me sinjale te veçanta.
5. Karakteristikat, menyra e ndertimit, procedura e homologimit dhe kriteret e vendosjes e te mirembatjes se sistemeve te kontrollit te koheqendrimit ne parkime percaktohen me udhezim te Ministrise qe mbulon veprimtarine perkatese.
6. Zonat e destinuara per parkim duhet te jene te vendosura mundesisht jashte karrexhates dhe gjithsesi ne menyre qe mjetet e parkuara te mos pengojne rrjedhjen e tratikut.
7. Pjesa e te ardhurave nga parkimet me pagese, qe i takon entit pronar te rruges, destinohet per vendosjen, ndertimin dhe administrimin e parkimeve ne siperfaqe, nentokesore ose ne ndertesa, si dhe per permiresimin e tyre; shumat ne para qe mund te teprojne perdoren per punime rrugore.
8. Ne rast se komuna ose bashkia merr persiper administrimin e drejtperdrejte te parkimeve
me roja ose e jep si koncesion a vendos sistemet e kontrollit te kohezgjatjes se qendrimit. sipas i pikes 1, shkronja "f" eshte e detyruar qe, ne pjese te kesaj zone parkimi ose ne zona te tjera ne afersi te saj, te rezervoje nje siperfaqe te pershtatshme te destinuar per parkim pa roja ose pa sisleme kontrolli te kohezgjatjes se qendrimit. Nje detyrim i tille perjashtohet per zonat e percaktuara te ne nenin 3 si "zona kembesore urbane" dhe "zona me tratik te kufizllar", si dhe ne zona te tjera me rendesi te veçante urbanistike, ku ka kerkesa dhe kushte te veçanta trafiku.
9. Komunal ose bashkite, me vendim te keshillit te tyre, kujdesen per caktimin e zonave
urbane kembesore dhe zonave me trafik te kufizuar, duke marre parasysh ndikimin e trafikut ne sigurine e qarkullimit, shendetin, rendin publik, pasurine kulturore dhe te mjedisit, si dhe territorin. Ne rast urgjence ky caktim mund te behet me urdherese te kryetarit te keshillit. Ne menyre te ngjashme komunat ose bashkite caktojne zona te tjera me rendesi urbanistike, per te cilat flitet ne piken 8, te cilat paraqesin kerkesa te veçanta trafiku.
10. Zonat e permendura ne pikat 8 dhe 9 tregohen me sinjale.
11. Zonat e permendura ne pikat 8 dhe 9, si dhe ne zona te tjera me rendesi te veçante urbanistike ne te cilat jane te pranishme kushte dhe kerkesa te njejta me ato te parashikuara ne pikat e mesiperme, komunat ose bashkite kane te drejte te rezervojne, me urdherese te kryetarit, hapesira qendrimi vetem per mjetet private te banoreve te zones, falas ose kundrejt pageses. .
12. Cilido qe nuk respekton ndalimin e qarkullimit, qarkullon ne sens te kundert me ate te lejuar, nuk zbaton detyrimin e perparesise dhe te ndalimit ne kryqezim, ndeshkohet me mase administrative me gjobe nga nje mije, deri ne kater mije leke dhe, per rastet kur qarkullon ne sens te kundert me ate te lejuar. Perveç mases se mesiperme, drejtuesit te mjetit i pezullohet leja e drejtimit per nje periudhe 6-mujore.
13. Cilido qe shkel detyrimet, ndalimet ose kufizimet e tjera te parashikuara ne kete nen, denohet me mase administrative me gjobe nga peseqind deri ne dy mije leke. Ne rastet e ndalim qendrimit, kur shkelja zgjat mbi 24 ore, masa administrative me gjobe zbatohet per çdo 24 ore shkelje ndalim qendrimi. Per rastet e qendrimeve me periudhe kohe te kufizuar a te grafikuar, masa administrative me gjobe nga dyqind e pesedhjete deri ne nje mije leke, zbatohet per çdo periudhe kohe te shkelur.

Neni 8
Qarkullimi ne qendrat e vogla .

1. Ne qendrat turistike dhe kurative, kur veshtiresite dhe rreziqet e trafikut jane veçanerisht
te shpeshta. Ministria qe mbulon veprimtarine perkatese dhe Ministria e Shendetesise, pasi marrin mendimin e pushtetit lokal te interesuar, me udhezim te vecante mund te ndalojne, ne muajt me levizje intensive, mjetet qe u perkasin personave qe nuk bejne pjese ne popullsine e perhershme, te futen dhe te qarkullojne ne keto qendra. Me te njejtin urdher mund te vendosen perjashtime ne favor te kategorive te caktuara te mjeteve.
1. Cilido qe shkel detyrimet e parashikuara ne kete nen, denohet me mase administrative me gjobe nga nje mije deri ne kater mije leke.

Neni 9
Garat sportive ne rruge

1. Ne rruge dhe zona publike jane te ndaluara garat e paautorizuara sportive me mjete ose kafshe si dhe ato atletike. Autorizimi leshohet nga kryetari i komunes, bashkise ose rrethit, ne territoret e te cilave do te zhvillohen garat me mjete me motor, çiklistike, atletike, ose ato me kafshe. Kur veprimtarite sportive shtrihen ne disa rrethe, autorizimet jepen nga organet kompetente te pushtetit lokal, pasi merret mendimi i federatës kombëtare përkatëse dhe Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse. Në autorizim përcaktohen kushtet, në të cilat duhet të zhvillohen këto gara sportive.
2. Autorizimet duhet të kërkohen nga organizatorët të paktën 30 ditë përpara veprimtarisë, për ato në kompetencë të kryetarit të komunës, bashkisë ose rrethit. Dhënia e autorizimit bëhet me miratim të entit pronar të rrugës.
3. Për hartimin e programit vjetor të garave nga Komiteti Olimpik, kur pranohet karakteri sportiv i tyre dhe nuk krijohen kufizime të rëndësishme për shërbimin e transportit publik dhe
trafikut të zakonshëm, organizatorët duhet t'ua paraqesin kërkesat e tyre Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse, ose pushtetit lokal, brenda datës 31 dhjetor të vitit paraardhës.
4. Autorizimi sipas pikës 1, për zhvillimin e garave të parashikuara sipas programit, duhet kërkuar nga organi competent i pushtetit lokal të paktën 30 ditë përpara datës së caktuar dhe
kushtëzohet me respektimin e normave tekniko-sportive dhe të sigurimit, si dhe me kolaudimin e zonës së garës dhe pajisjeve të saj. Kolaudimi duhet bërë nga një specialist i entit pronar të rrugës dhe me pjesëmarrjen e përfaqësuesit të Ministrisë së Rendit Publik dhe Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse, së bashku me përfaqësuesit e organeve sportive kompetente dhe organizatorët e garës. Ky kolaudim mund të mos bëhet kur shpejtësia e lëvizjes nuk do ta kalojë shpejtësinë e lejuar. Kolaudimi është gjithmonë i domosdoshëm të bëhet në ato pjesë rrugë ku do të tejkalohet shpejtësia e lejuar.
5. Në rastet kur për nevoja të motivuara duhet të futet një garë e paparashikuar në program, organizatorët, para se të kërkojnë autorizimin sipas pikës 4, duhet të kërkojnë miratimin nga Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse sipas pikës 3 të paktën 60 ditë përpara garës. Organi kompetent i pushtetit lokal mund të japë autorizimin për ndryshimin e datës së parashikuar në program, kur organet sportive kompetente e kërkojnë këtë për nevoja të motivuara.
6. Autorizimi i organit kompetent të pushtetit lokal është, gjithashtu, i kushtëzuar me nënshkrimin nga organizatorët, të një kontrate siguracioni për përgjegjësinë civile ndaj të tretëve. Siguracioni duhet të mbulojë, gjithashtu, përgjegjësinë, për dëmet e mundshme që mund t'u shkaktohen rrugës dhe pajisjeve të saj.
7. Në fund të çdo gare, organi kompetent i pushtetit local i bën të njohur menjëherë Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse, për parashikimin e programit të vitit të ardhshëm,
përfundimet e garës, duke theksuar shmangiet nga kushtet e autorizimit dhe aksidentet që mund të kenë ndodhur.
8. Cilido që organizon gara sportive të treguara në këtë nen, pa qenë i autorizuar në mënyrat e parashikuara, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga pesë mijë deri njëzet mijë lekë, kur bëhet fjalë për gara atletike, çiklistike ose me kafshë, si dhe me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë, kur bëhet fjalë për gara me mjete motorike. Në çdo rast autoriteti administrativ ndërpret menjëherë zhvillimin e garës.
9. Cilido që nuk zbaton detyrimet, ndalesat ose kufizimet që parashikon ky nen për zhvillimin e një gare sportive ose kushtet e caktuara nga autorizimi përkatës, i nënshtrohet masës
administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri dhjetë mijë lekë, kur është fjala për gara atletike, çiklistike ose me kafshë, dhe me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë, kur
është fjala për gara me mjete motorike.

Neni 10
Mjetet jashte norme dhe transportet ne kushte jonormale

1. Konsiderohet jashtë norme mjeti që i kalon, për kërkesa funksionale të veçanta, kufijtë e përmasave gabaritë dhe kufijtë e ngarkesave të përcaktuara në nenet 61 dhe 62.
2. Konsiderohet transport në kushte jonormale:
a) transporti i një ose më shumë mallrash të pandashme, që për efekt të përmasave të tyre i tejkalojnë kufijtë e përmasave gabaritë të përcaktuara në nenin 61, por që janë gjithmonë brenda kufijve të ngarkesës, të përcaktuara në nenin 62. Së bashku me mallrat e pandashme mund të transportohen edhe mallra të tjera që janë brenda kufijve të përmasave gabaritë të përcaktuara nga neni 61 dhe që gjithmonë nuk kalojnë kufijtë e ngarkesës të
përcaktuara në nenin 62;
b) transporti i blloqeve prej guri natyror ose objekteve industriale të pandashme, i kryer me mjete jashtë norme, pa kaluar kufirin e ngarkesës së përgjithshme të treguar në lejet
e qarkullimit dhe, sidoqoftë, për jo më shumë se tri blloqe a objekte, mjaft që të paktën një ngarkesë të kërkojë përdorimin e mjeteve jashtë norme dhe kur masa e përgjithshme e
sipërpërmendur të mos jetë më e madhe se 40 tonë për mjete teke dhe 86 tonë për mjete me rimorkio ose gjysmërimorkiatorë. Kufijtë e mësipërm mund të kalohen vetëm në rastin kur trasnportohet një copë e vetme e pandashme.
3. Konsiderohet transport jashtë norme edhe ai transport i kryer me mjete:
a) ngarkesa e pandashme e të cilave del jashtë gabariteve të mjetit nga ana e pasme e tij më shumë se 3/10 e gjatësisë së tij;
b) që, ndonëse kanë një ngarkesë të pandashme që del jashtë gabariteve nga ana e pasme më pak se 3/10, kanë përmasën gabaritë gjatësore, duke përfshirë edhe ngarkesën, më të madhe se kufiri gjatësor gabaritë i çdo kategorie mjetesh;
c) ngarkesa e pandashme e të cilave del jashtë përmasave gabaritë tërthore të mjeteve;
d) teke ose që formojnë mjet me rimorkio, të cilat kanë në mënyrë të përhershme pajisje të veçanta të paraqitura në lejet përkatëse të qarkullimit, të destinuara vetëm për transportin e mjeteve që kalojnë kufijtë e parashikuara në nenin 61;
e) me rimorkio ose gjysmërimorkio që përdoren vetëm për transportin e kontejnereve, që i kalojnë përmasat e përcaktuara në nenin 61 ose ngarkesat e përcaktuara në nenin 62;
f) ngarkim-transporti të përcaktuara në nenin 54, pika 1, shkronja "n", kur kalojnë kufijtë e peshave të përcaktuara në nenin 62;
g) me karroceri me lartësi të ndryshueshme që kryejnë transporte kafshësh të gjalla.
4. Quhen mallra të pandashme, sipas normave të këtij Kodi, ato, për të cilat zvogëlimi i përmasave a ngarkesës, brenda kufijve të neneve 61 dhe 62, mund të sjellë dëme ose të prishë funksionimin e tyre a të cënojë sigurinë e transportit.
5. Mjetet jashtë norme mund të përdoren vetëm nga ndërmarrje a shoqëri që ushtrojnë sipas ligjit veprimtarinë e transporteve jashtë norme. Regjistrimi i këtyre mjeteve mund të bëhet vetëm në emër të këtyre ndërmarrjeve a shoqërive.
6. Transporti dhe mjetet jashtë norme kanë autorizim të veçantë për qarkullim, të lëshuar nga Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve për autostradat dhe rrugët shtetërore, nga komanda e rajonit ushtarak për rrugët ushtarake dhe nga pushteti lokal për rrjetin rrugor të mbetur. Nuk kanë nevojë për autorizim mjetet:
a) sipas pikës 3, shkronja "d", kur edhe për efekt të ngarkesës nuk e kalojnë lartësinë 4.20 m, si dhe nuk e tejkalojnë gjatësinë me më tepër se 12%, me kufirin maksimal 13.44 m për automjetet teke, 20.16 m për automjetet me rimorkio dhe 17.36m për gjysmërimorkiatorët. Ky tejkalim mund të jetë i përparmë dhe i pasmë, ose vetëm i pasmë për mjetet teke a me rimorkio, dhe vetëm i pasmë për gjysmërimorkiatorët, me kusht që kush kryen transportin të ketë verifikuar që në itinerar të përfshihen vetëm rrugë ose pjesë rruge që kanë karakteristika sipas nenit 165, pika 4;
b) sipas pikës 3, shkronja "e" dhe "g", kur nuk e tejkalojnë me ngarkesë lartësinë 4.30 m dhe përmasat e tjera të përcaktuara nga neni 61 ose peshat e përcaktuara nga neni 62, me kusht që kush kryen transportin të ketë verifikuar që në itinerar të përfshihen vetëm rrugë ose pjesë rruge që kanë karakteristika sipas nenit 165, pika 4.
7. Mjetet rrugore të klasifikuara si makina ngarkim-transporti sipas nenit 54, pika 1, shkronja "n", dhe që kalojnë kufijtë e ngarkesës të përcaktuara në nenin 62, nuk kanë nevojë për autorizim qarkullimi, me kusht që:
a) të mos kalojnë kufijtë e ngarkesës të treguara në pikën 8 dhe sidoqoftë të mos kalojnë kufijtë e përmasave gabaritë të nenit 61;
b) të qarkullojnë në rrugë ose pjesë rrugësh që në arkiv, sipas nenit 221, rerzultojnë të kalueshme për mjete të tilla, siç përcaktohet në pikën 4 të nenit 221;
c) nga ana e atij që kryen transportin të verifikohet që përgjatë itinerarit të mos ketë kufizime të ngarkesës së përgjithshme ose për aks, të sinjalizuara me tabelat përkatëse;
d) të jetë paguar taksa e zhdëmtimit të pasojave të përdorimit sipas nenit 34.
Kur kushtet e pikave "a", "b" dhe "c" nuk plotësohen, mjetet e sipërpërmendura duhet të kërkojnë autorizimin e parashikuar për të gjitha transportet e tjera jashtë norme.
8. Pesha maksimale për ngarkesë të plotë të makinave të ngarkim-transportit, me kusht që aksi më i ngarkuar të mos e kalojë ngarkesën 13 tonë, nuk duhet të jetë më e madhe se:
a) mjete teke me motor:
- me dy akse: 20 tonë
- me tri akse: 33 tonë
- me katër ose më shumë akse, me dy akse të përparme
drejtuese: 40 tonë;
b) kompleks mjetesh:
- me katër akse: 44 tonë
- me pesë ose më shumë akse: 56 tonë
- me pesë ose më shumë akse, për transportin e betonit me
betoniere: 54 tonë.
9. Autorizimi jepet për një ose më shumë transportime ose për periudha të caktuara kohe në kufijtë e ngarkesës maksimale teknikisht të pranueshme. Në autorizim mund të përcaktohet itinerari, si dhe shoqërimi nga policia rrugore. Aty ku kushtet e trafikut janë të përshtatshme, policia rrugore mund të autorizojë ndërmarrjen a shoqërinë transportuese të përdorë mjetet e saj për shoqërimin e ngarkesës, sipas mënyrave të caktuara në aktet në zbatim.
10. Autorizimi mund të jepet vetëm kur është i pajtueshëm me ruajtjen e mbishtresave të rrugës, me qëndrueshmërinë e veprave të artit dhe me sigurinë e qarkullimit. Në të janë përcaktuar kushtet dhe masat e nevojshme në lidhje me sigurinë rrugore. Nëse gjatë transportit në kushte jonormale, tipi i mjetit, ngarkesa në akse, periudha e kohës së transportit ose numri i transporteve bëhen shkak i pasojave më të mëdha në rrugë nga sa është parashikuar në taksën e zhdëmtimit të pasojave të përdorimit, duhet të rritet masa e zhdëmtimit që i paguhet entit pronar të rrugës. Mënyra e këtij zhdëmtimi përcaktohet në pikën
16. Dhënia e autorizimit kushtëzohet nga pagesa e shpenzimeve të mundshme për verifikime teknike paraprake, organizimin e trafikut, kur ai është i nevojshëm për kryerjen e transportit, si dhe për punime përforcuese të veprave të artit.
11. Autorizimi nuk parashikohet për mjetet jashtë norme të përmendura në pikën 1, kur ato qarkullojnë pa kaluar kufijtë e përcaktuar në nenet 61 dhe 62.
12. Nuk përfaqëson transport në kushte jonormale transporti me gjysmërimorkiator, gjysmërimorkio e të cilit është e pajisur me frigorifer të autorizuar që zgjatet përpara, me kusht që kompleksi të mos i kalojë kufijtë e përmasave gabaritë të caktuara në nenin 61.
13. Mjetet e transportit të pasagjerëve që, për nevoja të veçanta e të justifikuara funksionale kalojnë përmasat ose peshat e përcaktuara nga nenet 61 dhe 62, përfshihen në grupin e mjeteve të përmendura në pikën 1. Kur këto mjete përdorin sisteme lëvizëse me ushqim elektrik, megjithëse e kalojnë kufirin gjatësor për shkak të krahut të marrjes së energjisë elektrike, nuk pajisen me autorizim. Regjistrimi dhe autorizimi bëhen vetëm në emër të ndërmarrjes së autorizuar për kryerjen e transportit të pasagjerëve.
14. Dhënia e autorizimit kushtëzohet nga plotësimi i kushteve të paraqitura në nenin 92.
15. Në aktet në zbatim përcaktohen karakteristikat konstruktive dhe funksionale të mjeteve jashtë norme dhe të atyre të përshtatura për transporte në kushte jonormale, si dhe të makinave të ngarkim-transportit.
16. Në aktet në zbatim përcaktohen formalitetet për lëshimin e autorizimit për kryerjen e transportit në kushte jonormale, tolerancat e mundshme, shuma shtesë e zhdëmtimit të pasojave të përdorimit në rastin e transportit në kushte jonormale, kur kalohet ngarkesa e lejuar, si edhe kriteret e pozicionimit të grupit shoqërues teknik ose të policisë rrugore.
17. Cilido që kryen një nga transportet në kushte jonormale të paraqitura në pikat 2, 3 dhe 7, si dhe qarkullon me një nga mjetet jashtë norme të paraqitura në pikën 1, pa marrë autorizimin përkatës, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga pesëdhjetë mijë deri në dyqind mijë lekë.
18. Cilido që kryen transport në kushte jonormale ose qarkullon me një mjet jashtë norme, pa zbatuar kushtet e përcaktuara në autorizim, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
19. Cilido që qarkullon pa pasur me vete autorizimin, megjithëse e ka marrë atë, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri në dhjetë mijë lekë. Udhëtimi mund të vazhdojë vetëm pasi të paraqitet autorizimi. Kjo nuk e përjashton detyrimin e pagimit të shumës së mësipërme.
20. Cilido që përdor makina ngarkim-transporti për transportimin e mallrave të ndryshme nga ato të parashikuara në nenin 54, pika 1, shkronja "n", i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë, si dhe me pezullimin e lejes së qarkullimit nga 1 në 6 muaj. Leja e qarkullimit merret menjëherë nga ai që konstaton shkeljen dhe çohet pa humbur kohë në zyrën e regjistrimit të lejeve të qarkullimit, e cila merr vendimin e pezullimit. Në shkeljen e tretë brenda një periudhë 5-vjeçare, merret masa administrative e heqjes së lejes së qarkullimit si makinë ngarkim-transporti.
21. Cilido që përdor një mjet që e kalon kufirin e ngarkesës së lejuar të përcaktuar në nenin 62, në rrugë dhe autostrada që janë përcaktuar si të pakalueshme sipas kërkesave të këtij neni, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë.
22. Masat administrative të parashikuara në pikat 17, 18, 20 dhe 21 zbatohen si për drejtuesin e mjetit ashtu edhe për pronarin e mjetit, si dhe për porositësin, kur transporti kryhet vetëm për llogari të tij. Në këtë rast, policia e ndalon drejtuesin e mjetit të vazhdojë udhëtimin derisa të pajiset me autorizimin përkatës ose të ketë zbatuar kushtet dhe kërkesat e përcaktuara në autorizim. Në rast se qëndrimi i mjetit në vendin ku është konstatuar shkelja bëhet shkak për pengimin e qarkullimit, policia bën zhvendosjen e mjetit në një zonë të afërt qëndrimi. Gjatë qëndrimit të mjetit përgjegjësia për mjetin dhe ngarkesën mbetet e drejtuesit të mjetit. Nëse nuk zbatohen dispozitat e kesaj pike, drejtuesi i mjetit i nënshtrohet masës administrative plotësuese me pezullim lejedrejtimi nga një deri në tre muaj.
23. Përveç masave administrative të parashikuara me gjoba në pikat 17, 18, 20 dhe 21, drejtuesit të mjetit i pezullohet lejedrejtimi për një periudhë nga një deri në dy muaj, si dhe I pezullohet leja e qarkullimit të mjetit nga tre deri në gjashtë muaj.

Neni 11
Sherbimet e policise rrugore dhe te kontrolleve te tjera ne rruge

1. Shërbimet e policisë rrugore janë:
a) parandalimi, konstatimi dhe verifikimi i shkeljeve të rregullave të qarkullimit rrugor;
b) konstatimi dhe verifikimi i aksidenteve rrugore;
c) kryerja e shërbimeve të drejtpërdrejta për rregullimin e trafikut;
d) shoqërimi i mjeteve për sigurimin e qarkullimit;
e) kujdesi dhe kontrolli i përdorimit të rrugës.
2. Organet e policisë rrugore marrin pjesë edhe në operacionet e ndihmës në rrugë. Ato detyrohen të bashkëpunojnë në kryerjen e matjeve për studimet mbi trafikun.
3. Shërbimet e policisë rrugore kryhen nga Ministria e Rendit Publik, e cila është kompetente për bashkërendimin e shërbimit të policisë rrugore me organet e tjera që kanë detyrime në këtë fushë, sipas nenit 12.
4. Të interesuarit mund të kërkojnë nga organet e policisë, sipas nenit 12, informacione të kufizuara në lidhje me rrethanat e kryerjes së aksidentit, për vendbanimin e palëve, siguracionin e mjeteve dhe të dhënat identifikuese të tyre.

Neni 12
Kryerja e sherbimeve te policise rrugore dhe e kontrolleve te tjera ne rruge

1. Kryerja e shërbimeve të policisë rrugore të përcaktuara nga ky Kod i takon:
a) policisë rrugore në Ministrinë e Rendit Publik;
b) funksionarëve të Ministrisë së Rendit Publik të ngarkuar për policinë rrugore.
2. Kryerja e shërbimeve të paraqitura në nenin 11, pika 1,
shkronjat "a" dhe "b", i takojnë edhe policisë gjyqësore sipas Kodit të Procedurës Penale.
3. Kujdesi dhe kontrolli i shfrytëzimit ekonomik të mjetit në vende të veçanta dhe i rrugëve kryhen edhe nga persona të tjerë, pasi të kenë kaluar një provim kualifikimi, siç
përcaktohet në aktet në zbatim. Këta persona mund të jenë:
a) nga strukturat përkatëse të Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse, si drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor dhe Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve;
b) nga personeli i zyrave kompetente në fushën e transportit rrugor të rretheve, bashkive dhe komunave, vetëm për shkeljet e bëra në rrugët që janë pronë e entit, nga i cili varen;
c) nga nëpunës të shtetit, të rretheve, bashkive dhe komunave që kanë kualifikimin ose funksionin e mirëmbajtësit të rrugës, duke u kufizuar vetëm në shkeljet e kryera në rrugë ose
pjesë rruge që janë në përgjegjësinë e tyre;
d) nga personeli i entit hekurudhor të shtetit dhe i hekurudhave në koncesion, që kryejnë detyra kontrolluese dhe ruajtëse, duke u kufizuar vetëm në shkeljet e kryera në zonën e
kalimit në nivel që ato administrojnë;
e) nga personeli i aeroporteve që varen nga Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse, në zonat e përcaktuara në nenin 6, pika 7.
4. Shoqërimi dhe kryerja e shërbimeve të drejtpërdrejta për sigurimin e lëvizjes së kolonave ushtarake i takojnë edhe oficerëve, nënoficerëve dhe ushtarëve të Forcave të Armatosura,
të kualifikuar për këtë dhe të pajisur me dëshmi nga autoriteti ushtarak kompetent.
5. Subejktet e treguara në këtë nen, kur nuk janë me uniformë, për përmbushjen e detyrave të policisë rrugore duhet të përdorin distinktivin dhe tabelën standard.

KAPITULLI 2
NDERTIMI DHE MBROJTJA E RRUGEVE

KREU 1
NDERTIMI DHE MBROJTJA E RRUGEVE DHE ZONAVE PUBLIKE

Neni 13
Norma per ndertimin dhe administrimin e rrugeve

1. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse shpall, brenda një viti nga hyrja në fuqi e këtij Kodi, në bazë të klasifikimit të nenit 2, rregullat funksionale dhe gjeometrike për ndërtimin,
kontrollin dhe kolaudimin e rrugëve dhe impianteve e mjediseve të shërbimeve që kanë të bëjnë me to, me përjashtim të atyre për përdorim ushtarak. Rregullat duhet të jenë në përputhje me sigurinë e qarkullimit për gjithë përdoruesit e rrugës, me pakësimin e ndotjes atmosferike dhe zanore, me mbrojtjen e përdoruesve të ndërtesave përgjatë rrugës, si dhe të ndërtesave e monumenteve me vlera të mëdha arkitektonike ose historike. Rregullat që kanë të bëjnë me pakësimin e ndotjes atmosferike dhe zanore formulohen në bazë të udhëzimeve të Ministrisë së Shëndetësisë.
2. Shmangia nga rregullat e mësipërme lejohet vetëm për rugët ekzistuese, kur kushte të veçanta lokale, të mjedisit, arkeologjike dhe ekonomike e bëjnë të pamundur zbatimin e tyre,
por gjithmonë duke siguruar qarkullimin rrugor dhe ruajtjen e mjedisit.
3. Rregullat e paraqitura në pikën 1 rishikohen çdo dy vjet.
4. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse, brenda një viti nga hyrja në fuqi e këtij Kodi, shpall, sipas kritereve të paraqitura në pikën 1, udhëzimet për klasifikimin funksional të
rrugëve ekzistuese.
5. Entet pronare të rrugëve duhet të klasifikojnë rrjetin e tyre brenda 6 muajve nga shpallja e udhëzimeve të përmendura në pikën 4.
6. Entet pronare të rrugëve janë të detyruara të krijojnë hartat e rrugëve dhe t'i mbajnë ato të azhurnuara, të krijojnë kadastrën e rrugëve dhe të pjesëve që i përkasin asaj, sipas mënyrave të përcaktuara me udhëzim të Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse, e cila merr mendimin paraprak të Institutit të Studimeve të Transportit. Në kadastër duhet të përfshihen edhe impiantet dhe shërbimet e përhershme të nevojshme për qarkullimin rrugor.
7. Entet pronare të rrugës janë të detyruara të kryejnë gjatë vitit matje dhe hulumtime të trafikut, si dhe të përmbushin detyrimet ndërkombëtare që Shqipëria mund të marrë përsipër në këtë fushë.
8. Për zbatimin e këtij neni Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve, sipas nenit 35, pika 3, ka për detyrë të marrë të dhënat e gjithë territorit kombëtar, t'i përpunojë e publikojë çdo vit,
si dhe t'ua komunikojë ato organizmave ndërkombëtarë. Kjo strukturë kujdeset gjithashtu që entet e ndryshme të zbatojnë udhëzimet, rregullat dhe afatet kohore të përcaktuara në këtë nen dhe në aktet në zbatim të tij.

Neni 14
Te drejtat dhe detyrat e enteve pronare te rrugeve

1. Entet pronare të rrugëve, për garantimin e sigurisë dhe rrjedhshmërisë së qarkullimit, kanë për detyrë:
a) administrimin, mirëmbajtjen dhe pastrimin e rrugëve, pjesëve që i përkasin rrugës, si dhe të pajisjeve, impianteve dhe mjediseve të shërbimeve;
b) kontrollin teknik të gjendjes së rrugëve dhe të pjesëve që i përkasin rrugës;
c) vendosjen dhe mirëmbajtjen e sinjalizimit të përcaktuar.
2. Entet pronare, gjithashtu, kanë për detyrë:
a) lëshimin e autorizimeve dhe lejeve, sipas këtij kapitulli;
b) konstatimin e shkeljeve të dispozitave të këtij kapitulli
dhe normave të tjera që kanë lidhje me të, si dhe të normave që përmbahen në autorizimet dhe lejet.
3. Për rrugët në koncesion, të drejtat dhe detyrat e entit pronar të rrugës, të parashikuara nga ky Kod, ushtrohen nga koncesioneri, përveç rasteve kur vendoset ndryshe.

Neni 15
Veprime te ndaluara

1. Në të gjitha rrugët dhe pjesët që i përkasin asaj, ndalohet:
a) të dëmtohen në çfarëdo mënyrë veprat e artit, të mbjellat dhe impiantet rrugore, të ndryshohet forma dhe të zihet sipërfaqja e rrugës ose e pjesëve që i përkasin asaj apo në
përgjithësi të krijohen gjendje të rrezikshme për trafikun;
b) të dëmtohet, të zhvendoset, të hiqet sinjalizimi rrugor dhe çdo objekt tjetër që i takon atij;
c) të pengohet rrjedhja e lirë e ujërave në kanalet ose hendeqet anësore dhe në veprat përkatëse të grumbullimit dhe shkarkimit;
d) të pengohet rrjedhja e lirë e ujërave që shkarkohen në terrenin nën nivelin e rrugës;
e) të qarkullojnë kafshë, duke përjashtuar rrugët lokale, sipas normave të parashikuara për lëvizjen e kafshëve;
f) të hidhen ose të grumbullohen mbeturina ose materiale të çfarëdo lloji;
g) të sillet ose të shpërndahet baltë edhe nëpërmjet rrotave të mjeteve që vijnë nga hyrje ose degëzime;
h) të shkarkohen në kanale dhe hendeqe, pa leje të rregullt, materiale të çfarëdo lloji ose të kanalizohen në to ujëra të çfarëdo natyre;
i) të hidhen sende të çdo lloji nga mjeti në lëvizje.
2. Cilido që nuk respekton ndalimet e paraqitura në pikën 1, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri në dhjetë mijë lekë.

Neni 16
Brezat e rezervuar ne pjeset drejtvizore dhe zonat e fushepamjes ne kryqezimet jashte qendrave te banuara

1. Pronarëve të terreneve në kufi me pronësitë rrugore, jashtë qendrave të banuara, u ndalohet:
a) të hapin kanale, hendeqe dhe të kryejnë çfarëdolloj gërmimi në terrenet anash rrugëve;
b) të ndërtojnë, të rindërtojnë ose të zgjerojnë anash rrugëve objekte ose mure rrethues të çfarëdo tipi dhe materiali në largësi nga kufiri rrugor më të vogël se ato të përcaktuara në aktet në zbatim për çdo tip rruge;
c) të mbjellë pemë anash rrugëve, shkurre e të tjera të këtij lloji.
Në aktet në zbatim përcaktohen largësitë e ndryshme nga kufiri rrugor në varësi nga llojet e ndalimeve të treguara.
2. Në kryqëzimet rrugore në nivel, brezave të rezervuar të treguar në pikën 1, shkronjat "b" dhe "c", duhet t'u shtohen zonat e fushëpamjes të përcaktuara nga trekëndëshi që ka dy brinjë mbi vijat kufizuese të brezit të rezervuar, gjatësia e të cilave e matur nga pika e ndërprerjes së këtyre vijave të jetë sa dyfishi i largësive të përcaktuara në aktet në zbatim, kurse brinja e tretë përfaqësohet nga segmenti që bashkon dy pikat ekstreme.
3. Ndalohet ndërtimi i çdo objekti mbitokësor pranë dhe në brendësi të kryqëzimeve në disnivel. Brezat e rezervuar për rampat e jashtme, duhet të jenë ato që i korrespondojnë rrugës më pak të rëndësishme ndërmjet atyre që kryqëzohen.

Neni 17
Brezat e rezervuar ne kthesat jashte qendrave te banuara

1. Jashtë qendrave të banuara, në pjesën e brendshme të kthesave dhe jashtë pronësisë rrugore, duket të sigurohet një brez i rezervuar, ku ndalohet çdo tip ndërtimi, rrethimi, të
mbjellash ose depozitimi, sipas normave të përcaktuara në aktet në zbatim për gjerësinë e kthesës.
2. Në pjesën e jashtme të kthesave, brezat e rezervuar janë ato të përcaktuara për rrugët e drejta.

Neni 18
Brezat e rezervuar dhe zonat e fushepamjes ne qendrat e banuara

1 Në qendrat e banuara, për ndërtimet ekzistuese e të reja, riparimet, rikonstruksionet dhe zgjerimet, brezat e rezervuar për mbrojtjen e rrugës, të matura nga kufiri rrugor, nuk duhet të
kenë përmasa më të vogla se ato të treguara në aktet në zbatim, sipas tipit të rrugës.
2. Në kryqëzimet rrugore në nivel, brezave të rezervuar të treguar në pikën 1, duhet t'u shtohen zonat e fushëpamjes të përcaktuara nga trekëndëshi që ka dy brinjë mbi vijat kufizuese të brezit të rezervuar, gjatësia e të cilave, e matur nga pika e ndërprerjes së këtyre vijave, të jetë sa dyfishi i largësive të përcaktuara në aktet në zbatim, kurse brinja e tretë përfaqësohet nga segmenti që bashkon dy pikat ekstreme.
3. Ndalohet ndërtimi i çdo objekti mbitokësor pranë dhe në brendësi të kryqëzimeve në disnivel, që sipas gjykimit të entit pronar të rrugës pengon funksionimin normal të këtij kryqëzimi. Brezat e rezervuar për rampat e jashtme, duhet të jenë ato që I korrespondojnë rrugës më pak të rëndësishme ndërmjet atyre që kryqëzohen.
4. Rrethimet dhe të mbjellat duhet të realizohen sipas planeve urbanistike dhe të trafikut, si dhe nuk duhet të pengojnë ose zvogëlojnë fushëpamjen e nevojshme për sigurinë e qarkullimit rrugor.

Neni 19
Distancat e sigurise nga rruget

1. Gjatë ndërtimit të poligoneve të qitjes, punishteve ose depove të materialeve plasëse, gazesh ose lëngjesh të ndezshme, të guroreve që shfrytëzohen nëpërmjet lëndës plasëse, si dhe të stabilimenteve që sidoqoftë ndikojnë në sigurinë ose shëndetin publik ose rregullsinë e qarkullimit rrugor, duhet të respektohen largësitë e përcaktuara nga aktet në zbatim ose, në mungesë të tyre, nga organi kompetent i pushtetit lokal, i cili merr paraprakisht mendimin teknik të entit pronar të rrugës dhe të zjarrfikësve.
2. Cilido që shkel dispozitat e përcaktuara në nenet 16, 17, 18 dhe 19, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë dhe është gjithashtu i detyruar të risjellë në gjendjen fillestare, me shpenzimet e tij, vendin ku është kryer shkelja.

Neni 20
Zenia e siperfaqes rrugore

1. Në rrugët e tipit A, B, C dhe D, sipas nenit 2, ndalohet çdo lloj zënie e sipërfaqes rrugore, nga panaire dhe tregje me automjete, baraka, tenda etj. Në rrugët e tipit E dhe F zënia e sipërfaqes rrugore mund të autorizohet, me kusht që të përcaktohet një itinerar tjetër për trafikun.
2. Nuk lejohet vendosja e kioskave, qoshkave të gazetave ose e instalimeve të tjera, edhe me karakter të përkohshëm, jashtë qendrave të banuara në brezat e rezervuar.
3. Në qendrat e banuara, pa përjashtuar kufizimet dhe ndalimet e përcaktuara në nenet dhe pikat e mëparshme, zënia e trotuareve me kioska, qoshka gazetash dhe instalime të tjera mund të lejohet deri në mesin e gjerësisë së tyre, me kusht që në vazhdim të këtyre instalimeve të mbetet e lirë një zonë për qarkullimin e këmbësorëve me gjerësi jo më të vogël se 2 m. Zënia nuk mund të bëhet në brëndësi të trekëndëshave të fushëpamjes së kryqëzimeve, të treguara në nenin 18, pika 2.
4. Cilido që zë sipërfaqen rrugore pa lejen përkatëse, ose që, duke pasur leje, nuk zbaton kushtet e saj, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në
njëqind mijë lekë.

Neni 21
Punime depozitime dhe kantiere rrugore

1. Pa autorizimin ose lejen nga organi kompetent, sipas nenit 26, është e ndaluar kryerja e punimeve ose depozitimeve dhe hapja e kantiereve rrugore, edhe të përkohshme, në rrugë dhe
pjesët që i përkasin asaj, si dhe në brezat e rezervuar dhe zonat e fushëpamjes.
2. Cilido që kryen punime ose depoziton materiale në zonat e destinuara për qarkullimin dhe qëndrimin e mjeteve dhe këmbësorëve, duhet të marrë masat e nevojshme për sigurimin e
rregullshmërisë së qarkullimit dhe ta mbajë atë në funksionim të plotë si ditën, ashtu edhe natën. Duhet të marrë masa të tilla që personeli punues, i ekspozuar ndaj trafikut të mjeteve, të jetë i dukshëm si ditën ashtu edhe natën.
3. Në aktet në zbatim përcaktohen normat që kanë të bëjnë me mënyrat dhe mjetet për kufizimin dhe sinjalizimin e kantiereve, për sigurimin e dukshmërisë si ditën, ashtu edhe natën të personelit punues, për rregullimin e trafikut dhe mënyrat e zhvillimit të punimeve në kantieret rrugore.
4. Cilido që shkel dispozitat e këtij neni ose të akteve në zbatim të tij, i nënshtrohet masës administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
5. Kundërvajtësit e përcaktuar në nenet 20 dhe 21 dënohen, gjithashtu, me masë administrative plotësuese me detyrimin për heqjen e objekteve abuzive, në ngarkim dhe me shpenzimet e tyre.

Neni 22
Hyrje dhe degezime

1. Pa autorizimin e entit pronar të rrugës nuk mund të përcaktohen hyrje dhe degëzime të reja të rrugës për te tokat ose objektet anësore dhe as lidhje të reja me rrugë të përdorimit
publik a privat.
2. Hyrjet dhe degëzimet ekzistuese a të autorizuara duhet të rregullohen sipas normave të këtij kapitulli.
3. Rrugëkalimet duhet të dallohen nga shënja të veçanta, pasi të jenë autorizuar nga enti pronar i rrugës.
4. Ndalohet transformimi i hyrjeve a degëzimeve ekzistuese, si dhe ndryshimi i mënyrës së përdorimit të tyre, përveçse me autorizim të veçantë të parashikuar në pikën 1.
5. Aktet në zbatim të normave të këtij Kodi përcaktojnë rastet kur enti pronar i rrugës mund të mos japë autorizimin sipas pikës 1.
6. Cilido që ka marrë autorizimin, duhet të realizojë e mirëmbajë, kur është e nevojshme, veprat e artit në kanalet anësore, pa ndryshuar seksionin e kanalit dhe as karakteristikat
planaltimetrike të sipërfaqes së rrugës.
7. Aktet në zbatim të normave të këtij Kodi tregojnë mënyrën e ndërtimit e të mirëmbajtjes së hyrjeve dhe të degëzimeve.
8. Lëshimi i autorizimit për hyrjet në objekte të çdo lloji është i kushtëzuar me realizimin e parkimeve sipas normativave në fuqi për to.
9. Kur disa pronësi përfshihen në mënyrë të natyrshme ose si pasojë e ndërtimit, të modifikimit të objekteve të përdorimit publik, për ato raste kur është i pamundur rregullimi teknik i hyrjeve ekzistuese, si dhe në rastet kur ka densitet të lartë hyrjesh, ose sa herë që karakteristikat planaltimetrike në pjesën e rrugës të pajisur me hyrje a degëzime nuk garantojnë kërkesat e një qarkullimi normal e të sigurtë, enti pronar i rrugës lëshon
autorizimin për hyrjen apo degëzimin të kushtëzuar me realizimin e veprave të veçanta, sikurse janë lidhjet rrugore të pajisura, kryqëzimet në disnivel dhe rrugët paralele, edhe pse këto vepra, duke u interesuar disa pronarëve, bëjnë të domosdoshëm krijimin e shoqërive të përbashkëta për ndërtimin dhe mirëmbajtjen e këtyre veprave.
10. Ministria, që mbulon veprimtarinë përkatëse përcakton për çdo rrugë ose për çdo tip rruge që duhet marrë në considerate në funksion të trafikut për dy arterie rrugore që kryqëzohen,
karakteristikat teknike që duhen përshtatur për realizimin e hyrjeve dhe degëzimeve, si edhe kushtet teknike e administrative, mbi të cilat duhet të bazohet enti pronar i rrugës për lëshimin e autorizimit përkatës. Eshtë gjithsesi e ndaluar hapja e hyrjeve përgjatë rampave të kryqëzimit në nivel ose disnivel, si dhe gjatë korsive të shpejtimit a ngadalësimit.
11. Cilido që hap hyrje a degëzime të reja ose cilido që transformon a ndryshon mënyrën e përcaktuar të përdorimit të atyre ekzistuese pa autorizimin e entit pronar të rrugës, apo që
mban në përdorim hyrje ekzistuese të paautorizuara, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë lekë deri dyzet mijë lekë. Shkelja e mësipërme sjell edhe masa plotësuese administrative për rivendosjen e gjendjes fillestare në ngarkim të autorit të shkeljes dhe me shpenzimet e tij. Masat plotësuese nuk zbatohen, në qoftë se veprat e realizuara mund të rregullohen nëpërmjet një autorizimi përkatës. Lëshimi i këtij autorizimi nuk heq gjobën administrave.
12. Cilido që shkel normat e tjera të këtij neni dhe aktet përkatëse në zbatim të tij, është subjekt i masës administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri dhjetë mijë lekë.

Neni 23
Reklamat ne rruge dhe mbi mjetet rrugore

1. Përgjatë rrugëve dhe në vende të dukshme nga mjetet që kalojnë në rrugë, është e ndaluar të vendosen shenja, parulla, impiante reklamimi etj., që për nga përmasat, forma, ngjyrat,
pamja dhe vendndodhja mund të shkaktojnë konfuzion me sinjalizimin rrugor ose ta bëjnë të vështirë kuptimin, dallimin apo efikasitetin e tij, si dhe të shkaktojnë shqetësime pamore a të tërheqin vëmendjen e përdoruesve të rrugës me pasojë rrezikimin e sigurisë së qarkullimit. Në çdo rast impiante të tilla nuk duhet të formojnë pengesë apo gjithsesi vështirësi për
qarkullimin e invalidëve. Janë, gjithashtu, të ndaluara tabelat dhe mjetet e tjera të ndritshme të reklamimit që mund të sjellin verbim për drejtuesit e mjeteve rrugore. Në ishujt e trafikut në kryqëzime është e ndaluar vendosja e çdo lloj instalimi të ndryshëm nga sinjalizimi rrugor i përcaktuar.
2. Vendosja mbi mjetet rrugore të shkrimeve a shenjave reklamuese të shndritshme ose reflektuese lejohet vetëm sipas kushteve të parashikuara në aktet në zbatim të normave të këtij Kodi, me qëllim që të përjashtohet çdo rrezik verbimi a hutimi për drejtuesit e mjeteve të tjera.
3. Përgjatë rrugëve, në mjediset ose afërsitë e vendeve të mbrojtura, për shkak të bukurisë së tyre natyrore dhe peizazhistike, ose të ndërtesave a vendeve me vlera historike e
artistike, është e ndaluar vendosja e tabelave ose mjeteve të tjera reklamuese.
4. Për vendosjen e tabelave ose të mjeteve të tjera reklamuese gjatë rrugës apo në vende të dukshme nga rruga duhet autorizimi i entit pronar të rrugës që lëshohet, duke respektuar
këto norma. Në brendësi të qendrave të banuara kompetenca eshte e komunave dhe bashkive, të cilat janë të detyruara të marrin miratimin teknik të entit pronar të rrugës, kur rruga është
shtetërore apo e rrethit.
5. Kur tabelat apo mjetet e tjera reklamuese janë të dukshme
nga një rrugë tjetër që i përket një tjetër enti pronar rruge,
autorizimi kushtëzohet me miratimin paraprak nga ky i fundit.
Tabelat ose mjetet e tjera reklamuese të vendosura përgjatë
linjave hekurudhore dhe kur janë të dukshme nga rruga, janë
subjekt i dispozitave të këtij neni dhe vendosja e tyre bëhet me
autorizim të entit hekurudhor, duke marrë miratimin paraprak të
entit pronar të rrugës.
6. Aktet në zbatim të këtij Kodi përcaktojnë normat për
përmasat, karakteristikat, vendvendosjen e mjeteve reklamuese
përgjatë rrugëve, pjesëve që i përkasin rrugës dhe në stacionet
e shërbimit dhe furnizimit me karburant.
7. Eshtë e ndaluar çdo lloj reklame përgjatë ose e dukshme
nga itineraret ndërkombëtare, autostradat, rrugët interurbane
kryesore dhe hyrjet e tyre. Në këto rrugë lejohet reklamimi vetëm
në zonat e shërbimit ose parkimit, kur për këtë është marrë
autorizimi nga enti pronar i rrugës, si dhe kur kjo reklamë nuk
është e dukshme nga rruga.
8. Eshtë njëlloj e ndaluar çdo formë reklamimi mbi mjete
rrugore që ka një përmbajtje, domethënie apo synim të kundërt me
normat e këtij Kodi.
9. Përshtatja e formave të reklamave ekzistuese me normat
e këtij Kodi, pas hyrjes së tij në fuqi, parashikohet në aktet
në zbatim.
10. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse mund t'u
shpërndajë enteve pronare të rrugëve udhëzime për zbatimin e
dispozitave të këtij neni dhe të akteve në zbatim të tij, si dhe
urdhëron, nëpërmjet organeve të saj, kontrollin e respektimit të
këtyre dispozitave.
11. Cilido që shkel dispozitat e këtij neni dhe të akteve
në zbatim të tij, si dhe kushtet e autorizimeve të parashikuara
nga ky nen gjobitet me një shumë nga njëzet e pesë mijë deri
njëqind mijë lekë dhe zbatohen masat plotësuese administrative
që e detyrojnë autorin e shkeljes të heqë, me shpenzimet e tij,
të gjitha veprat, tabelat, parullat dhe çdo tip impianti e formë
reklame.

NENI 24

PJESET QE I PERKASIN RRUGES

1. Pjesët që i përkasin rrugës janë pjesët e rrugës të
destinuara në mënyrë fikse për shërbimin ose pajimin funksional
të saj.
2. Pjesët që i përkasin rrugës, rregullohen nga normat e
këtij Kodi dhe aktet në zbatim të tij; ato ndahen në pjesë të
shfrytëzimit dhe pjesë të shërbimit.
3. Quhen pjesë shfrytëzimi pjesët përbërëse të rrugës ose
ato që janë vendosur në mënyrë fikse në trupin e rrugës.
4. Pjesë shërbimi quhen zonat e shërbimit me objektet
përkatëse për furnizimin dhe pushimin e përdoruesve, zonat e
parkimit, zonat dhe ndërtesat për mirëmbajtjen e rrugës apo
gjithsesi të destinuara nga enti pronar ekskluzivisht dhe në
mënyrë të vazhdueshme për t'i shërbyer rrugës dhe përdoruesve të
saj. Pjesët e shërbimit të rrugës përcaktohen nga enti pronar i
rrugës në bazë të akteve në zbatim të këtij neni dhe në mënyrë
që të mos pengojnë qarkullimin a të kufizojnë fushëpamjen.
5. Pjesët që i përkasin rrugës, të formuara nga zonat e
shërbimit, zonat e parkimit dhe nga ndërtesat e destinuara për
çlodhje, mund t'u jepen në koncesion të tretëve, sipas rregullave
të përcaktuara në aktet në zbatim.
6. Cilido që vendos apo vë në shfrytëzim impiante ose
objekte pa lejen përkatëse, nga autoritetet përkatëse siç është
parashikuar nga neni 26 i këtij Kodi, ose i transformon apo
ndryshon mënyrën e përdorimit të tyre të parashikuar nga leja e
sipërpërmendur dhe që shkel kushtet e saj, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë.
7. Cilido që shkel kushtet e lejes së sipërpërmendur
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind
deri dhjetë mijë lekë.
8. Shkeljet e mësipërme sjellin si pasojë masa
administrative plotësuese me detyrimin për heqjen e impianteve
ose objekteve të realizuara pa leje, në ngarkim e me shpenzimet
e autorit. Shkeljet sipas pikës 7 sjellin si pasojë masa
administrative plotësuese të pezullimit të veprimtarisë së
ushtruar deri në zbatimin e kushteve të shkelura. Rivendosja e
gjendjes normale nuk e përjashton pagesën e gjobës administrative
të përcaktuar në pikën 7.

NENI 25

PERSHKRIME DHE PERDORIMI I ZONES RRUGORE

1. Nuk mund të kryhen, pa lejen paraprake të entit pronar të
rrugës, përshkime dhe përdorime të zonës rrugore dhe pjesëve
përbërëse të saj, si kanale uji, tubacione uji, linja elektrike
dhe telekomunikacioni ajrorë a nëntokësorë, nënkalime a
mbikalime, teleferikë të çdo lloji, gazsjellës, depozita lëndësh
djegëse të lëngëta ose të tjera impiante a vepra arti që mund të
cënojnë gjithsesi pronësinë rrugore. Objektet e sipërpërmendura
duhet të realizohen në mënyrë të tillë që përdorimi dhe
mirëmbajtja e tyre të mos pengojë qarkullimin e mjeteve në rrugë,
duke siguruar hyrjen nga brezat e përkatësisë.
2. Lejet lëshohen vetëm në raste të domosdoshme, duke bërë
paraprakisht verifikimin teknik nëpërmjet autoritetit kompetent
sipas nenit 26. Cilido që nuk respekton kushtet e parashikuara
në leje apo në normat e akteve përkatëse në zbatim, ndëshkohet
me masë administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri në
dhjetë mijë lekë.
3. Kazanët për mbledhjen e mbeturinave urbane të çdo lloji
dhe natyre duhet të vendosen në mënyrë të tillë që të mos
paraqesin rrezik apo të mos pengojnë qarkullimin.
4. Aktet në zbatim përcaktojnë normat për përshkimin dhe
përdorimin e zonës së rrugës.
5. Cilido që realizon një impiant apo objekt siç është
parashikuar në pikën 1 ose ndryshon mënyrën e përdorimit apo
ushtron veprimtarinë pa leje, ndëshkohet me masë administrative
me gjobë nga pesëdhjetë mijë deri në dyqind mijë lekë.
6. Shkeljet sipas pikave 2-5 sjellin si pasojë masa
administrative plotësuese të pezullimit të çdo veprimtarie deri
në zbatimin e kushteve të shkelura, me detyrimin për heqjen e
impianteve a objekteve pa leje, në ngarkim e me shpenzimet e
autorit të shkeljes.

NENI 26

KOMPETENCA PER AUTORIZIME DHE KONCESIONE

1. Autorizimet, sipas këtij kapitulli lëshohen nga enti
pronar i rrugës ose nga ndonjë ent tjetër i deleguar prej tij apo
nga enti koncesioner i rrugës, në përputhje me kontratën
përkatëse; delegimi i njoftohet Ministrisë që mbulon veprimtarinë
përkatëse ose organit kompetent të pushtetit lokal, kur bëhet
fjalë për ente lokale.
2. Autorizimet dhe koncesionet, sipas këtij kapitulli, janë
kompetencë e entit pronar të rrugës, kurse për rrugët në
koncesion veprohet sipas kontratës përkatëse.
3. Për pjesët e rrugëve shtetërore, të rrethit a komunale
që kalojnë brenda qendrave të vogla të banuara, lëshimi i
autorizimit a koncesionit është kompetencë e komunës, pasi të
jetë marrë miratimi i entit pronar të rrugës.
4. Vendosja në rrugë dhe pjesët që i përkasin asaj, e
linjave hekurudhore, tubacioneve a kanalizimeve të tjera të
destinuara për përdorim publik, ose edhe vetëm përshkimi i rrugës
dhe pjesëve që i përkasin asaj me objektet e mësipërme,
autorizohet, vetëm në rastet e domosdoshme, kur është e pamundur
teknikisht çdo zgjidhje tjetër, me urdhër të Ministrisë që mbulon
veprimtarinë përkatëse dhe të entit pronar të rrugës ose në
marrëveshje me Ministrinë e Mbrojtjes, kur bëhet fjalë për rrugë
ushtarake.



NENI 27

FORMALITETE PER LESHIMIN E AUTORIZIMEVE DHE KONCESIONEVE

1. Kërkesat e drejtpërdrejta për marrjen e autorizimeve a
koncesioneve sipas këtij kapitulli i drejtohen Drejtorisë së
Përgjithshme të rrugëve, kur bëhet fjalë për rrugë apo autostrada
shtetërore. Për rrugët në koncesion, kërkesa i drejtohet entit
koncesioner, i cili merr masa për t'ia transmetuar, së bashku me
mendimin e tij, Drejtorisë së Përgjithshme të rrugëve, kur
kontrata e koncesionit nuk i lejon koncesionerit t'i lëshojë vetë
këto autorizime a leje.
2. Kërkesat për autorizime dhe koncesione, që i përkasin
rrugëve joshtetërore, i drejtohen entit pronar të rrugës.
3. Kërkesat shoqërohen me dokumentacionin teknik përkatës
dhe angazhimin e kërkuesit, për të përballuar të gjitha
shpenzimet për shqyrtimin dhe hetimin e nevojshëm në vend, duke
depozituar paraprakisht garanci në para.
4. Vendimet për dhënie koncesioni apo autorizimi të
parashikuara nga ky kapitull, duhet të akordohen, për çdo rast,
me të drejtat e të tretëve të interesuar dhe të kenë detyrimin
e koncesionerit apo autorizimin e marrësit për të riparuar dëmet
e mundshme që janë pasojë e punimeve, zënieve të truallit dhe të
depozitimeve të autorizuara.
5. Vendimet për dhënie koncesioni apo autorizimi të
parashikuara nga ky kapitull, që janë të përsëritshme pas
mbarimit të afatit të tyre, përmbajnë kushtet dhe udhëzimet e
karakterit teknik apo administrativ që ato u nënshtrohen, shumën
në para të nevojshme për zënien e truallit dhe për përdorimin e
autorizuar, si dhe kohëzgjatjen që gjithsesi nuk mund t'i kalojë
të 20 vjetët. Autoritetet kompetente të përcaktuara në nenet 11
e 12 të këtij Kodi, mund ta anulojnë a modifikojnë atë në çdo
kohë, kur shfaqen arsye të interesit publik apo të ruajtjes së
sigurisë rrugore, pa pasur asnje detyrim për zhdëmtime.
6. Kohëzgjatja e zënies së truallit të rrugës për instalimin
e shërbimeve publike është e përcaktuar në bazë të përfundimit
të parashikuar të punimeve.
7. Shuma në para, e nevojshme për zënien e rrugëve dhe
pjesëve që u përkasin atyre, mund të përcaktohet nga enti pronar
i rrugës me pagesë vjetore ose me një pagesë të vetme.
8. Në përcaktimin e madhësisë së kësaj shume merren
parasysh: pasojat në rrugë ose autostradë, kur veprimtaria e
autorizuar përbën objektivin kryesor të ndërmarrjes, vlera
ekonomike që rrjedh nga marrja e koncesionit apo autorizimit, si
dhe nga avantazhet që nxjerr përdoruesi.
9. Autoriteti kompetent, për lëshimin e autorizimit a
koncesionit, mund të kërkojë depozitimin e një garancie në para.
10. Cilido që ndërmerr punime, kryen zënie trualli apo
depozitime që prekin rrugët ose autostradat dhe pjesët që u
përkasin atyre, për të cilat është lëshuar autorizimi përkatës,
duhet të mbajë në vendin e punimeve, të zënies së truallit a
depozitimit, një kopje të këtij autorizimi, që është i detyruar
t'ua paraqesë, me kërkesën e tyre, funksionarëve, oficerëve ose
policëve, siç tregohet në nenin 12.
11. Për shkeljen e dispozitave të pikës 10 autori ndëshkohet
me masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet
mijë lekë dhe me masën plotësuese të pezullimit të punimeve. Kur
refuzohet paraqitja e autorizimit ose vërtetohet mungesa e tij,
pezullimi është përfundimtar dhe sjell si pasojë masën
administrative plotësuese me detyrimin për rivendosjen e gjendjes
nga autori i shkeljes dhe me shpenzimet e tij.

NENI 28

DETYRIME TE KONCESIONEREVE PER KRYERJEN E SHERBIMEVE TE
CAKTUARA

1. Koncesionerët e hekurudhave, të trolejbusëve,
teleferikëve, linjave elektrike-telefonike, qofshin këto
sipërfaqësore ose nëntokësore, të tubave naftëmbajtës e
gazmbajtës, të shpërndarjes së ujit të pijshëm ose të gazit, si
dhe ata të shërbimit të mbledhjes së ujërave të qytetit dhe ata
të shërbimeve që lidhen me rrugën, janë të detyruar të
respektojnë kushtet e vendosura nga enti pronar i rrugës për
ruajtjen e rrugës dhe për sigurinë e qarkullimit rrugor. Kur
bëhet fjalë për impiante që bëjnë pjesë në shërbimet e
transportit, këto kushte i njoftohen Ministrisë që mbulon
veprimtarinë përkatëse dhe rrethit kompetent.
2. Kur për nevoja të rrugës bëhet e domosdoshme heqja,
ndryshimi ose zhvendosja e impianteve të treguara në pikën 1,
shpenzimet përkatëse janë në ngarkim të koncesionerit dhe punimet
përkatëse duhet të kryhen brenda kohës së përcaktuar nga enti
pronar i rrugës. Kur nuk respektohet afati i caktuar, enti pronar
i rrugës i kryen vetë punimet e nevojshme dhe shpenzimet i bëhen
ngarkim koncesionerit, i cili është i detyruar të zhdëmtojë të
gjitha pasojat që rrjedhin nga vonesa e ekzekutimit të punimeve,
si dhe të përgjigjet sipas sanksioneve përkatëse të parashikuara
nga enti pronar i rrugës.


NENI 29

TE MBJEDHA DHE GARDHE

1. Pronarët që kufizohen me rrugën janë të detyruar t'i
mbajnë gardhet në mënyrë të tillë që të mos e ngushtojnë ose të
mos e dëmtojnë rrugën apo autostradën dhe janë të detyruar t'i
presin degët e pemëve apo të mbjellave që shtrihen përtej kufirit
rrugor dhe që fshehin shënjat rrugore ose që e bëjnë të pamundur
lexueshmërinë e tyre nga largësitë dhe këndvështrimet e
nevojshme.
2. Kur për shkak të kohës së keqe ose për çdo lloj arsye
tjetër pemët a degët e çfarëdo përmase dhe të çfarëdo lloji bien
në rrugë, pronari i tyre është i detyruar t'i heqë ato brenda një
kohe sa më të shkurtër.
3. Cilido që shkel normat e këtij neni, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri dyzet mijë lekë, si
dhe vepron masa plotësuese që e detyron autorin e shkeljes të
riparojë me shpenzimet e veta vendet e dëmtuara ose të heqë
veprat abuzive.
Neni 30

NDERTIME MURE DHE VEPRA MBROJTESE

1. Ndërtimet dhe muret e çfarëdo lloji që janë pranë rrugës
duhet të ruhen në mënyrë të tillë që të mos rrezikohet siguria
publike dhe të mos shkaktohen dëme mbi rrugët dhe pjesët që i
përkasin asaj.
2. Përveç vendimeve që në rastet e jashtëzakonshme dhe
urgjente mund të nxirren nga kryetari i bashkisë a komunës për
ruajtjen e sigurisë publike, organi kompetent i pushtetit lokal,
duke marrë mendimin e entit pronar të rrugës ose të entit
koncesioner të rrugës, mund të urdhërojë shëmbjen ose përforcimin
e mureve dhe ndërtimeve që rrezikojnë të shkatërrohen, me
shpenzime në ngarkim të pronarit të ndërtesës ose murit që
rrezikohet të shëmbet, nëse ky i fundit, megjithëse i
paralajmëruar, nuk ka marrë masa për kryerjen e punimeve të
nevojshme.
3. Në rastin e morpërmbushjes së detyrimit në kohën e duhur,
autoritetet kompetente, sipas normave të pikës 2, marrin masat
e nevojshme për shëmbjen ose përforcimet, duke ia vënë në ngarkim
pronarit të gjitha shpenzimet e kryera për këtë qëllim.
4. Ndërtimi dhe riparimi i veprave mbrojtëse përgjatë
rrugëve dhe autostradave, kur ato shërbejnë vetëm për të mbrojtur
dhe mbajtur truallin ngjitur me rrugën, janë në ngarkim të
pronarit të këtij trualli; nëse këto vepra mbrojtëse kanë për
qëllim mbrojtjen e rrugës ose të autostradës, atëherë janë në
ngarkim të entit pronar të rrugës.
5. Shpenzimet ndahen sipas ndihmesës përkatëse, kur vepra
i shërben njëkohësisht rrugës dhe pronarëve fqinjë me rrugën.
Shpërndarja e shpenzimeve bëhet me vendim të ministrit të Punëve
Publike dhe Transportit, me propozim të zyrës përkatëse të
Drejtorisë së Përgjithshme të rrugëve për rrugët shtetërore dhe
autostradat, dhe në rastet e tjera me vendim të këshillit të
rrethit sipas propozimit të zyrës teknike kompetente.
6. Ndërtimi i veprave mbrojtëse që shërbejnë vetëm për të
mbrojtur ose për të mbajtur truallin gjitur me rrugën, të cilat
janë të domosdoshme gjatë ndërtimit të rrugëve të reja, është në
ngarkim të entit, të cilit i takon rruga; enti pronar i rrugës
është i detyruar të kryejë dhe të përballojë shpenzimet e
nevojshme të mirëmbajtjes dhe rikonstruksionit të këtyre veprave.

NENI 31

MIREMBAJTJE E BRIGJEVE TE RRUGES .

1. Pronarët e truallit ngjitur me rrugën duhet t'i
mirëmbajnë brigjet e rrugës, qoftë rrugë e ngritur apo e
thelluar, në mënyrë që të pengohet copëtimi ose rrëshqitja e
trupit të rrugës, ku përfshihen edhe veprat mbrojtëse, për të
cilat është folur në nenin 30; të vendosin pengesat e nevojshme
anash rrugës dhe në pjesët që i përkasin asaj, në mënyrë që të
pengohet rënia e gurëve ose materialeve të tjera mbi rrugë.
Duhet, gjithashtu, të kryhen, kur duhet, punimet e nevojshme të
mirëmbajtjes dhe të mënjanohen veprime që mund të shkaktojnë
ndodhitë e sipërpërmendura.
2. Shkelja e dispozitave të mësipërme sjell si pasojë masën
administrative plotësuese, që e detyron autorin e shkeljes të
riparojë, me shpenzimet e veta, vendet e dëmtuara.

NENI 32

QARKULLIMI I UJRAVE

1. Ata që kanë të drejtë t'i kalojnë ujërat në hendeqet e
rrugës, janë të detyruar të ruajnë hendeqet dhe, në rast dëmtimi,
t'i shlyejnë entit pronar të rrugës shpenzimet e nevojshme për
mirëmbajtjen e hendekut dhe për riparimin e dëmtimeve të mundshme
që nuk janë shkaktuar nga të tjerët.
2. Duke përjashtuar rastet e parashikuara nga neni 33, ata
që kanë të drejtë të përshkojnë rrugët me tuba ose me kanale
ujore, janë të detyruar të ndërtojnë e mirëmbajnë urat dhe veprat
e artit të nevojshme për kalimin e ujërave ose tubave të ujit;
duhet, gjithashtu, të kryejnë e të mirëmbajnë edhe veprat e tjera
të artit që janë ose bëhen të domosdoshme për të ushtruar lejen
e marrë, si dhe për të shmangur dëmtimet në rrugë që rrjedhin nga
ushtrimi i kësaj lejeje. Këto vepra duhet të ndërtohen sipas
kushteve teknike që i bashkëngjiten lejes së lëshuar nga enti
pronar i rrugës dhe nën mbikëqyrjen e këtij të fundit.
3. Ujitja e tokave anësore duhet të kryhet në mënyrë të
tillë që ujërat të mos bien mbi rrugë dhe as të mos kalojnë
përmes saj ose pjesëve që asaj i përkasin, me qëllim që të
shmanget çdo lloj dëmtimi i trupit rrugor dhe çdo lloj rreziku
për qarkullimin. Këtij rregulli duhet t'i binden gjithë pronarët
e tokave anës rrugës, mbi të cilat kryhet ujitja.
4. Enti pronar i rrugës, në rast se subjektet e përmendura
në pikat 1 dhe 2 nuk zbatojnë detyrimet që u takojnë, urdhëron
ndërtimin e veprave të nevojshme për të realizuar qëllimet, për
të cilat flasin pikat e lartpërmendura. Në rast mosbindjeje, enti
pronar merr masa për kryerjen e këtyre punimeve, duke ua vënë në
ngarkim këtyre subjekteve shpenzimet përkatëse.
5. Në të njëjtën mënyrë vepron edhe organi kompetent i
pushtetit lokal për detyrimet e treguara në pikën 1, kur nuk janë
përmbushur në mënyrë të vullnetshme nga i detyruari.

NENI 33

KANALET ARTIFICIALE DHE VEPRAT E ARTIT MBI TO

1. Pronarët dhe përdoruesit e kanaleve artificiale në afërsi
të kufirit rrugor janë të detyruar të zbatojnë të gjitha masat
e karakterit teknik për të penguar derdhjen e ujërave mbi trupin
e rrugës dhe çdo dëmtim të shkaktuar prej tyre në trupin dhe në
brezat e përkatësisë së rrugës.
2. Detyrimi për mirëmbajtjen dhe ribërjen e veprave
ekzistuese të artit të rrugës mbi kanalet artificiale janë në
ngarkim të pronarëve dhe të përdoruesve të tyre, me përjashtim
të rasteve kur provohet qenia e këtyre kanaleve para ndërtimit
të rrugës.
3. Veprat ekzistuese të artit me strukturë druri mbi kanalet
artificiale që përshkojnë rrugën, duhet që gjatë rikonstruktimit
të tyre të bëhen me struktura murale ose betonarmeje, prej hekuri
ose të përzier, sipas udhëzimeve dhe kushteve teknike të entit
pronar të rrugës, në përputhje me ngarkesat e lejuara në këtë
rrugë. Nuk përfshihen në këtë dispozitë veprat e artit që ndodhen
në rajone ushtarake dhe për të cilat veprohet ndryshe.
4. Rikonstruksioni i veprave të artit prej druri me
strukturat dhe sipas pikave të mësipërme është i detyrueshëm për
pronarët ose përdoruesit e ujërave dhe bëhet me shpenzimet e
tyre:
a) kur duhet të zhvendosen ose të zgjerohen rrugët e
përshkuara nga kanalet artificiale;
b) kur, sipas gjykimit të entit pronar, veprat e artit nuk
kanë sigurinë e nevojshme.
5. Eshtë, gjithashtu, në ngarkim të pronarëve të
lartpërmendur mirëmbajtja e veprave të artit të rikonstruktuara.
6. Në rast zgjerimi të veprave të artit të çfarëdo tipi
tjetër, për t'i dhënë mundësi zgjerimit të rrugës, shpenzimet
përkatëse janë në ngarkim të entit pronar të rrugës; shpenzimet
për mirëmbajtjen e gjithë veprës së artit mbeten në ngarkim të
pronarëve, zotëruesve ose përdoruesve të ujërave.
7. Cilido që shkel dispozitat e nenit 30, pika 1, u
nënshtrohet sanksioneve administrative me gjobë nga njëzet e pesë
mijë deri në njëqind mijë lekë. Cilido që shkel dispozitat e
neneve 31, 32 dhe 33 gjobitet me dhjetë mijë deri në dyzet mijë
lekë.

NENI 34

DETYRIME SHTESE PER PERSHTATJEN E INFRASTRUKTURAVE RRUGORE
NDAJ MAKINERIVE TE NGARKIM- TRANSPORTIT

1. Makinat e ngarkim-transportit, për të cilat bëhen
parashikime në nenin 54, pika 1, shkronja (n), duhet të jenë të
pajisura, për qëllimet e qarkullimit, me shënjën dalluese që
provon kryerjen e pagesës shtesë, për zhdëmtim të pasojave të
përdorimit, që është e barabartë në vlerë me taksën e përvitshme
të regjistrimit.
2. Për qarkullimin mbi autostrada të makinave të
ngarkim-transportit, duhet t'u paguhet pronarëve ose
koncesionerëve një shumë shtesë ndaj zhdëmtimit të pasojave të
përdorimit. Kjo shumë është e barabartë me tarifën e autostradës
për mjetin në kushte normale, të rritur 50%, dhe duhet të paguhet
së bashku me tarifën normale në portat e autostradës.
3. Të ardhurat nga taksa e zhdëmtimit të pasojave të
përdorimit derdhen në një zë të veçantë në të ardhurat e buxhetit
të shtetit.
4. Aktet në zbatim përcaktojnë mënyrat e shpërndarjes së të
ardhurave, për të cilat bëhet fjalë në pikën 3, enteve pronarë
të rrugëve që i përdorin ekskluzivisht për të mbuluar shpenzimet
për punimet që lidhen me përforcimin, përshtatjen dhe përdorimin
e infrastrukturave.
5. Nëse makina e ngarkim-transportit qarkullon pa vendosjen
e shenjës dalluese, për të cilën flitet në pikën 1, drejtuesi i
mjetit ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesëqind
deri në dy mijë lekë.


KREU 2

ORGANIZIMI I QARKULLIMIT DHE SINJALIZIMIT RRUGOR

NENI 35

KOMPETENCA

1. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse është
kompetencë për nxjerrjen e udhëzimeve për organizimin e
qarkullimit dhe të sinjalizimit përkatës rrugor, pasi ka marrë
mendimin e Ministrisë së Shëndetësisë për aspektet që i përkasin
kompetencave të saj, mbi të gjitha rrugët, përjashtuar ato që
janë vetëm për përdorim ushtarak, për të cilat kompetencat i ka
komandanti i rajonit ushtarak. Ajo përcakton, gjithashtu,
kriteret, ku duhet të mbështeten entet pronare të rrugëve për
planifikimin e trafikut, për rastet e përcaktuara në rregulloren
e zbatimit. Udhëzimet dhe kriteret e mësipërme do të shpallen
brenda një viti nga data e miratimit të këtij Kodi.
2. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse është e
autorizuar të përshtasë me urdhëresat përkatëse, normat dhe aktet
në zbatim të këtij Kodi me direktivat e Komunitetit Europian dhe
me marrëveshjet ndërkombëtare në këtë fushë.
3. Drejtoria e Qarkullimit dhe e Sigurisë Rrugore pranë
Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse ngarkon Institutin
e Studimeve të Transportit të përgatitë kriteret në fushën e
qarkullimit dhe sinjalizimit rrugor, në zbatim të pikave 1 dhe
2 të këtij neni.

NENI 36

PLANE TRAFIKU PER RRUGET URBANE DHE INTERURBANE

1. Bashkitë me popullsi më të madhe se 20 000 banorë janë
të detyruara që brenda gjashtë muajve nga data e hyrjes në fuqi
të këtij Kodi, të hartojnë planin urban të trafikut dhe
sinjalizimit rrugor, nëpërmjet Institutit të Studimeve të
Transportit mbështetur në kriteret dhe udhëzimet e lëshuara nga
ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse. Bashkitë dhe komunat
e tjera i hartojnë planet e trafikut e të sinjalizimit rrugor
ndërmjet seksioneve të tyre të transportit dhe i miratojnë në
Institutin e Studimeve të Transportit, brenda afatit të mësipërm.
2. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse, brenda 12
muajve nga data e hyrjes në fuqi të këtij Kodi, të miratojë
planin interurban të trafikut të mjeteve për aksin kryesor
kombëtar të hartuar nga Instituti i Studimeve të Transportit.
3. Planet urbane dhe interurbane të trafikut azhurnohen çdo
dy vjet.

NENI 37

VENDOSJA DHE MIREMBAJTJA E SINJALIZIMIT RRUGOR

1. Vendosja dhe mirëmbajtja e sinjalizimit rrugor, me
përjashtim të rasteve për sinjale të veçanta të parashikuara në
aktet përkatëse, është në ngarkim:
a) të enteve pronare të rrugës jashtë qendrave të banuara;
b) të bashkive dhe komunave, brenda qendrave të banuara,
duke përfshirë edhe sinjalet që tregojnë fillimin dhe fundin e
qendrës së banuar, edhe kur sinjalet janë mbi rrugë që nuk i
përkasin bashkisë a komunës;
c) të bashkisë dhe komunës për rrugët private të lejuara për
përdorimin publik dhe për rrugët lokale;
d) të enteve pronare vetëm për sinjalet që kanë lidhje me
karakteristikat strukturore ose gjeometrike për rrugët në
brendësi të qendrave të banuara që nuk janë në pronësi të
komunës; sinjalet e tjera janë në kompetencën e komunës.
2. Entet, për të cilat flet pika 1, autorizojnë vënien e
sinjaleve që tregojnë vendet e shërbimit rrugor, duke përfshirë
edhe sinjalet rrugore për në vendet e ndihmës së shpejtë që janë
në ngarkim të këtyre enteve. Vënia dhe mirëmbajtja e sinjaleve
të sipërpërmendura është në ngarkim të atyre që i kanë
vendosur.
3. Kundër urdhëresave dhe vendimeve që detyrojnë ose që
autorizojnë vënien e sinjaleve rrugore bëhet ankim brenda
tridhjetë ditëve te ministri i Punëve Publike dhe Transportit.

NENI 38

SINJALIZIMI RRUIGOR

1. Në sinjalizimin rrugor përfshihen grupet e mëposhtme:
a) sinjalet vertikale;
b) sinjalet horizontale;
c) sinjalet e ndritshme;
d) sinjalet dhe pajisjet shtesë.
2. Përdoruesit e rrugës duhet të respektojnë kushtet që
bëhen të ditura nga sinjalet rrugore, sikurse edhe për rregullat
e tjera të qarkullimit. Udhëzimet e sinjaleve të semaforëve, duke
përjashtuar ato të dritave të verdha të rrezikut, për të cilat
bëhet fjalë në nenin 41, kanë përparësi mbi sinjalet vertikale
dhe horizontale që rregullojnë përparësinë. Udhëzimet e sinjaleve
vertikale kanë përparësi ndaj atyre të sinjaleve horizontale. Në
çdo rast përparësinë e kanë sinjalet e policëve të trafikut sipas
nenit 43.
3. Eshtë e lejuar vënia e përkohshme e sinjaleve rrugore për
rastet urgjente dhe të domosdoshme, kur sinjalet e mëparshme
shfuqizohen në bazë të dispozitave të pikave 6 dhe 7.
4. Gjithçka e përcaktuar në këto norma dhe në aktet në
zbatim të tyre për sinjalizimin rrugor jashtë qendrave të
banuara, zbatohet edhe në rrugët brenda qendrave të banuara.
5. Në aktet në zbatim, që i bashkëngjiten këtij Kodi,
përcaktohen për secilin grup, sipas pikës 1, sinjalet e veçanta,
sistemet ose mjetet sinjalizuese, si dhe emërtimi i tyre,
domethënia, tipet, karakteristikat teknike (forma, përmasa,
ngjyrat, materialet, reflektueshmëria, ndriçimi), mënyrat e
shënjimit, të vendosjes dhe përdorimit (lartësi dhe largësi),
normat teknike të shfrytëzimit dhe rastet e detyrueshme. Përveç
këtyre, janë treguar edhe figurat e çdo sinjali të veçantë dhe
komente sqaruese për domethënien e tyre dhe për mënyrën e
sjelljes së përdoruesit në rrugë. Sinjalet vendosen në mënyrë të
tillë që të mos përbëjnë pengesë në qarkullimin e personave
invalidë.
6. Vënia e sinjalizimit rrugor i përgjigjet kritereve të
uniformitetit mbi territorin e Republikës, të cilat janë
përcaktuar në aktet sipas pikës 5, duke respektuar normativat e
Komunitetit Europian dhe ato ndërkombëtar në fuqi.
7. Sinjalizimi rrugor duhet të mbahet gjithmonë në eficiencë
të përkryer nga ana e enteve të ngarkuara për vënien e tij në
përdorim dhe duhet të zëvendësohet, riparohet ose hiqet kur
është, qoftë edhe pjesërisht, i pavlefshëm, ose kur nuk i
përgjigjet më qëllimit, për të cilin është vënë.
8. Eshtë e ndaluar të vendoset mbi një sinjal të çfarëdo
grupi, si dhe në pjesën e prapme apo në mbajtësen e tij, të
gjithçkaje që nuk është e parashikuar në aktet në zbatim.
9. Në aktet në zbatim përcaktohen hapësirat e rezervuara për
instalimin e komplekseve sinjalizuese të drejtimit, në kryqëzimet
e rrugëve ose në afërsi të tyre.
10. Vendet e përdorimit të detyrueshëm të sinjalizimit
rrugor përfshijnë rrugët e përdorimit publik dhe të gjitha rrugët
në pronësi private, që janë të hapura për përdorimin publik. Në
zonat private që nuk janë të hapura për përdorimin publik,
vendosja dhe përdorimi i sinjalizimit duhet të bëhet sipas
udhëzimeve të përshkruara në aktet në zbatim.
11. Për kërkesa të veçanta të trafikut ushtarak, në rrugët
e përdorimit publik lejohet vendosja e sinjalizimit rrugor
ushtarak, me mënyra të veçanta të vendvendosjes, normat për të
cilën janë fiksuar në aktet në zbatim. Entet pronare të rrugëve
janë të detyruara të lejojnë vendosjen në rrugë në mënyrë të
përkohshme ose të përhershme të sinjaleve të gjykuara të
nevojshme nga autoritetet ushtarake për qarkullimin e mjeteve të
tyre.
12. Subjektet e ndryshme që nuk janë ente pronare të rrugës
dhe që shkelin dispozitat e pikave 7, 8, 9 dhe 10, ndëshkohen me
masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë
lekë.
13. Ndaj enteve pronare të rrugës që nuk përmbushin
detyrimet e këtij neni ose të akteve në zbatim, apo që nuk
përdorin siç duhet sinjalizimin e parashikuar, Ministria që
mbulon veprimtarinë përkatëse urdhëron përmbushjen e detyrimeve
që u takojnë. Në rast mosbindjeje, brenda pesëmbëdhjetë ditëve
nga dhënia e urdhrit, ministri i Punëve Publike dhe Transportit
merr masa për përmbushjen e këtyre detyrimeve, duke i vënë në
ngarkim entit pronar të rrugës shpenzimet përkatëse.
14. Shkelja e dispozitave të këtij neni nga ana e
përdoruesve të rrugës sanksionohet nga neni 144.

NENI 39

SINJALE VERTIKALE

1. Sinjalet vertikale ndahen në këto kategori:
A) Sinjalet e rrezikut paralajmërojnë praninë e rreziqeve,
tregojnë natyrën e tyre dhe i detyrojnë drejtuesit e mjeteve të
mbajnë një qëndrim të kujdesshëm.
B) Sinjalet urdhëruese bëjnë të ditur detyrimet, ndalimet
dhe kufizimet, të cilave duhet t'u nënshtrohen përdoruesit e
rrugëve. Ato ndahen në:
a) sinjale të përparësisë;
b) sinjale të ndalimit;
c) sinjale të detyrimit.
C) Sinjalet treguese u japin përdoruesve të rrugës
informacionin e nevojshëm a të dobishëm për t'i udhëhequr dhe për
gjetjen e zonave të caktuara, itinerareve, shërbimeve dhe
impianteve. Ato ndahen në:
a) sinjale paralajmëruese;
b) sinjale të drejtimit;
c) sinjale pohuese;
d) sinjale të identifikimit të rrugëve;
e) sinjale të itinerarit;
f) sinjale të qendrave të banuara;
g) sinjale të emrave të rrugëve;
h) sinjale turistike të territorit;
i) sinjale të tjera që japin informacion të dobishëm për
drejtimin e mjeteve;
j) sinjale të tjera që tregojnë impiante dhe shërbime.
2. Aktet në zbatim caktojnë format, përmasat, ngjyrat dhe
simbolet e sinjaleve rrugore vertikale dhe mënyrat e vënies e të
shfrytëzimit të tyre.
3. Ndaj subjekteve të ndryshme që nuk janë ente pronare të
rrugës, por që shkelin dispozitat e këtij neni dhe ato të akteve
në zbatim të tij, zbatohet pika 13 e nenit 38.

NENI 40

SINJALE HORIZONTALE

1. Sinjalet horizontale të shënuara në rrugë shërbejnë për
rregullimin e qarkullimit, për të drejtuar përdoruesit, si dhe
për të dhënë udhëzime dhe tregues të dobishëm për sjellje të
veçanta që duhen mbajtur.
2. Sinjalet horizontale ndahen në:
- vija gjatësore;
- vija tërthore;
- vendkalime këmbësorësh ose biçikletash;
- shigjeta drejtuese;
- shkrime dhe simbole;
- vija kufizuese për vendet e qëndrimit ose për
vendqëndrimet e rezervuara;
- ishuj trafiku ose sinjalizimi paraprak për pengesa brenda
karrexhatës;
- vija kufizuese të stacioneve të qëndrimit të mjeteve të
transportit publik të linjës;
- sinjale të tjera të parashikuara nga aktet në zbatim.
3. Vijat gjatësore mund të jenë të vazhdueshme ose të
ndërprera. Vijat e vazhdueshme, me përjashtim të atyre që
kufizojnë korsinë e emergjencës, tregojnë kufirin e
pakapërcyeshëm të një korsie lëvizjeje ose të karrexhatës, kurse
vijat e ndërprera kufizojnë korsitë e lëvizjes ose karrexhatën.
4. Një vijë gjatësore e vazhdueshme mund të vendoset ngjitur
me një të ndërprerë; në këtë rast ato u tregojnë drejtuesve të
mjeteve që lëvizin në të djathtë të vijës së ndërprerë, se mund
t'i kalojnë këto vija.
5. Një vijë tërthore e vazhduar tregon kufirin, para të
cilit drejtuesi i mjetit është i detyruar të ndalojë mjetin për
të respektuar sinjalin e semaforit, sinjalin "ndalo dhe jep
përparësi", sinjalin "kalim në nivel" ose sinjalin e personelit
që kryen shërbimin e policisë rrugore.
6. Një vijë tërthore e ndërprerë tregon kufirin, para të
cilit drejtuesi i mjetit është i detyruar të ndalojë mjetin për
të respektuar sinjalin "jep përparësi".
7. Në aktet në zbatim janë përcaktuar normat për format,
përmasat, ngjyrat, simbolet dhe karakteristikat e sinjaleve
rrugore horizontale, si dhe për mënyrën e përdorimit të tyre.
8. Vijat gjatësore të vazhduara nuk duhet të kapërcehen.
Eshtë e ndaluar të kapërcehen vijat gjatësore të vazhduara,
përveçse nga ana e vijës gjatësore të ndërprerë, kur kjo e fundit
ndodhet ngjitur me të vazhduarën.
9. Vijat anësore të rrugës mund të kalohen vetëm nga mjetet
e shërbimit publik ose të mjeteve që duhet të kryejnë ndalime
emergjence.
10. Nuk lejohet:
a) ndalimi në karrexhatë, anët e së cilës dallohen nga një
vijë e vazhduar;
b) qarkullimi mbi vijat gjatësore, përveçse kur ndërrohet
korsi;
c) qarkullimi i mjeteve të paautorizuara në korsitë e
rezervuara.
11. Në vendkalimet e këmbësorëve drejtuesit e mjeteve duhet
t'u japin përparësi këmbësorëve që kanë filluar kalimin.
Vendkalimet e këmbësorëve duhet të jenë gjithmonë të kalueshme
edhe për karrocat me rrota të invalidëve.

NENI 41

SINJALE TE NDRITSHME

1. Sinjalet e ndritshme ndahen në këto kategori:
a) sinjale të ndritshme rreziku dhe udhëzuese;
b) sinjale të ndritshme treguese;
c) fenerë semafori normale për mjetet;
d) fenerë semafori korsie për mjetet;
e) fenerë semafori për mjetet e transportit publik;
f) fenerë semafori për këmbësorët;
g) fenerë semafori për biçikleta;
h) fenerë semafori për mjetet për korsi me dy sense
lëvizjeje;
i) fenerë semafori e verdhë vezulluese;
j) fenerë semafori të veçantë;
k) sinjale të ndritshme të veçanta.
2. Dritat e semaforëve normalë për mjetet janë me formë
rrethore dhe me ngjyrë:
- të kuqe, që ka kuptimin e ndalimit;
- të verdhë, që ka kuptimin e paralajmërimit të ndalimit;
- të gjelbër, që ka kuptimin e rrugës së lirë.
3. Dritat e fenerëve të semaforëve të korsisë për mjetet
rrugore kanë formën e shigjetës së ngjyrosur në sfond të zi;
ngjyrat janë e kuqe, e verdhë dhe e gjelbër; kuptimi është i
njëjtë me atë të pikës 2, por vepron vetëm mbi mjetet që lëvizin
në drejtimin e treguar nga shigjeta.
4. Dritat e fenerëve të semaforëve për mjetet e transportit
publik kanë formën e një shiriti të bardhë në sfond të zi,
horizontalisht ka kuptimin e ndalimit, vertikalisht ose i prirur
në të majtë apo në të djathtë ka kuptimin e rrugës së lirë ose
përkatësisht ktheu majtas apo djathtas, si dhe një trekëndësh të
verdhë në sfond të zi që ka kuptimin e paralajmërimit të
ndalimit.
5. Vendkalimet e semaforizuara të këmbësorëve mund të jenë
të pajisura me sinjalizim zanor për të verbrit. Dritat e fenerëve
të semaforit të këmbësorëve janë në formën e një këmbësori me
ngjyrë në një sfond të zi. Ngjyrat janë:
a) e kuqe, që ka kuptimin e ndalimit dhe nuk i lejon
këmbësorët të kalojnë ose të zënë karrexhatën;
b) e verdhë, që ka kuptimin e zbrazjes së vendkalimit të
këmbësorëve dhe që i lejon këmbësorët që ndodhen brenda
vendkalimit, ta zbrazin sa më shpejt atë dhe ndalon ata që janë
në trotuar të hyjnë në karrexhatë;
c) e gjelbër, që ka kuptimin e rrugës së lirë dhe që i lejon
këmbësorët të kalojnë karrexhatën vetëm në drejtim të dritës së
gjelbër.
6. Dritat e fenerëve të semaforëve për biçikletat kanë
formën e biçikletës së ngjyrosur në sfond të zi; ngjyrat janë e
kuqe, e verdhë dhe e gjelbër; kuptimi është i njëjtë me atë të
pikës 2, por vepron vetëm mbi biçikletat që vijnë nga një korsi
biçikletash.
7. Dritat e fenerëve të semaforëve për korsi me dy sense
lëvizjeje janë: të kuqe dhe në formë x, me kuptimin e ndalimit
të kalimit nëpër korsi ose të zënies së rrugëkalimit poshtë
dritës; e gjelbër, që ka kuptimin e lejimit të kalimit nëpër
korsi ose të zënies së rrugëkalimit poshtë dritës.
8. Gjatë periudhës kur drita e gjelbër është e ndezur,
mjetet mund të lëvizin në të gjitha drejtimet e lejuara nga
sinjalet vertikale dhe horizontale; në çdo rast mjetet nuk mund
të zënë zonën e kryqëzimit, nëse drejtuesit e mjeteve nuk janë
të sigurt se mund ta lirojnë atë para se të ndizet drita e kuqe;
drejtuesit e mjeteve duhet t'u japin gjithmonë përparësi
këmbësorëve dhe biçikletave, të cilëve u është hapur në të
njëjtën kohë drita e gjelbër, drejtuesit e mjeteve në kryqëzimet
në nivel duhet t'u japin, gjithashtu, përparësi mjeteve që vijnë
nga e djathta dhe mjeteve të rrymës së trafikut, në të cilën ato
po futen.
9. Gjatë periudhës kur drita e verdhë është e ndezur, mjetet
nuk mund të tejkalojnë shënjat përkatëse të ndalimit, sikurse
flitet në pikën 10, vetëm në qoftë se ndodhen aq afër këtyre
shënjave në momentin e ndezjes së dritës së verdhë, saqë është
e pamundur të frenojnë në mënyrë të sigurtë pa kapërcyer këto
shënja; në këtë rast drejtuesit e mjeteve duhet të dalin me
kujdesin e duhur nga zona e kryqëzimit.
10. Gjatë periudhës kur drita e kuqe është e ndezur, mjetet
nuk mund të kalojnë vijat e përcaktuara për ndalimin; në mungesë
të këtyre vijave, mjetet nuk duhet të zënë as zonën e kryqëzimit
dhe as vendkalimin e këmbësorëve, si dhe të kalojnë sinjalin sa
të mos shohin dot treguesit e tij.
11. Ndriçimi i dritave të semaforit të korsisë për mjetet
ose ndriçimi i dritave të semaforit të mjeteve të transportit
publik kanë të njëjtën domethënie me ndriçimin e dritave të
semaforit normal, por në këtë rast vlejnë vetëm për mjetet që
duhet të ndjekin drejtimin e treguar nga shigjetat, për pasojë
drejtuesit e këtyre mjeteve duhet t'u përmbahen të njëjtave
dispozita si në pikën 8, 9 e 10.
12. Në rastin kur drita e semaforit për këmbësorët ose ajo
për biçikletat është e fikur apo treguesit nuk janë në rregull,
këmbësori a drejtuesi i biçikletës është i detyruar të sillet me
kujdesin më të madh kundrejt drejtimeve, për të cilat janë të
ndezura dritat dhe lejojnë kalimin e mjeteve që ndërpriten me
trajektoren e tyre të kalimit.
13. Gjatë kohës së ndezjes të dritës së gjelbër, të verdhë
ose të kuqe në formë biçiklete, drejtuesi i biçikletës duhet të
veprojë njësoj si drejtuesit e mjeteve në rastin kur janë ndezur
dritat e semaforit për mjetet normale, për të cilat flitet në
pikat 8, 9 e 10.
14. Në mungesë të dritave të semaforit për biçikletat,
drejtuesit e tyre duhet të sillen mbi kryqëzimet e semaforizuara
njësoj si këmbësorët.
15. Gjatë periudhës së ndezjes së dritave të fenerëve
semaforikë për korsi me dy sense lëvizjeje, drejtuesit e mjeteve
nuk mund të lëvizin në këtë korsi ose të futen në zonën që është
poshtë dritës së kuqe në formë X; mund të lëvizin nëpër korsi ose
të futen në zonën që është poshtë dritës së gjelbër në formë
shigjete të kthyer nga poshtë. Eshtë i palejueshëm gjithsesi
ndalimi përpara dritave të fenerëve semaforikë për korsi me dy
sense lëvizjeje, edhe kur drita është e kuqe në formë X.
16. Në prani të dritës së verdhë me llampë, siç tregohet në
pikën 1, shkronja "i", mjetet mund të lëvizin, por me shpejtësi
të moderuar dhe me një kujdes të veçantë, duke respektuar normat
e përparësisë.
17. Kur ndodh ndonjë avari ose për shkaqe të tjera një dritë
semafori për mjetet është e shuar apo paraqet çrregullime të
ndryshme, drejtuesit e mjeteve janë të detyruar të veprojnë me
kujdes të madh dhe me një shpejtësi minimale, edhe në qoftë se
në drejtimet e tjera janë ndezur dritat që lejojnë kalimin e
mjeteve.
18. Me aktet në zbatim janë përcaktuar format,
karakteristikat, përmasat, ngjyrat dhe sinjalet ndriçuese dhe
bashkë me to edhe mënyrat se si të sillen përdoruesit e rrugës
dhe çfarë qëndrimi të mbajnë në situata të ndryshme me sinjalet.

NENI 42

SINJALE PLOTESUESE

1. Sinjalet plotësuese janë të destinuara të tregojnë:
a) drejtimin rrugor;
b) kthesat e veçanta dhe pikat kritike;
c) pengesat e vendosura mbi rrugë ose anash saj.
2. Gjithashtu, sinjale plotësuese janë edhe sistemet e
destinuara për të penguar vendqëndrimin dhe për të ngadalësuar
shpejtësinë.
3. Aktet në zbatim caktojnë format, përmasat dhe simbolet
e sinjaleve plotësuese, karakteristikat e tyre konstruktive dhe
mënyrat e vendosjes së tyre.

NENI 43

SINJALIZIME TE POLICEVE TE TRAFIKUT

1. Përdoruesit e rrugës janë të detyruar t'u binden pa
diskutim sinjalizimeve të policëve të caktuar për rregullimin e
trafikut.
2. Udhëzimet e dhëna nëpërmjet sinjalizimeve të kryera nga
policët anulojnë çfarëdo udhëzimi tjetër të dhënë nëpërmjet
sinjalitikës rrugore dhe normave të qarkullimit.
3. Sinjalizime të policëve janë veçanërisht:
a) Krahu i ngritur vertikalisht tregon "kujdes, ndalo" për
të gjithë përdoruesit, me përjashtim të drejtuesve të mjeteve që
nuk janë më në gjendje të ndalojnë në kushte të mjaftueshme
sigurie; nëse sinjali jepet në një kryqëzim, ai nuk do të thotë
ndalim për përdoruesit e mjeteve që kanë hyrë tashmë në të;
b) krahët ose krahu i shtrirë horizontalisht tregon "ndalo"
për gjithë ata përdorues që vijnë nga drejtime që kryqëzohen me
drejtimin e treguar nga krahët, kurse për ata që vijnë nga
drejtime të njëjta me drejtimin e krahëve, ku sinjal do të thotë
"rrugë e lirë".
4. Pas sinjalizimit të pikës 3, polici mund ta ulë krahun
ose krahët; pozicioni i ri tregon njësoj "ndal" për gjithë
përdoruesit e rrugës që gjenden përballë policit ose prapa tij,
kurse për ata që gjënden anash tij, ky sinjal tregon që "rruga
është e lirë".
5. Policët, për kërkesa të lidhen me rrjedhshmërinë ose
sigurinë e qarkullimit, mund, gjithashtu, të rritin ose ta
zvogëlojnë shpejtësinë e mjeteve, të ndalojnë ose të kthejnë
rrjedha mjetesh ose mjete të veçanta, si dhe të japin urdhra të
veçantë për zgjidhjen e situatave të vështira, edhe kur kjo është
në kundërshtim me sinjalizimin ekzistues ose kur është në
kundërshtim me normat e qarkullimit.
6. Në aktet në zbatim janë përcaktuar sinjale të tjera që
janë të domosdoshme për rregullimin e trafikut, si dhe mënyrat
dhe mjetet që e bëjnë më të lehtë njohjen dhe pamjen në largësi,
ditën ose natën, të policëve të trafikut dhe të sinjaleve të
tyre, edhe nëpërmjet sinjaleve të posaçme dalluese.

NENI 44

KALIMET NE NIVEL

1. Pranë kalimeve hekurudhore në nivel me barriera mund të
vendoset, në të djathtë të rrugës, një sinjal me një dritë të
kuqe të fiksuar, i vënë me shpenzimet dhe nën kujdesin e
administruesit të hekurudhës, i cili lajmëron në kohën e duhur
për mbylljen e barrierave dhe që është i pajisur me një sinjal
tjetër akustik. Sistemet ndriçuese ose akustike janë të
detyrueshme kur bëhet fjalë për barriera të manovrueshme në
largësi, ose që nuk janë të dukshme nga vendi i manovrës.
Konsiderohen barriera hekurat, tubat metalikë ose mjetet e tjera
që shërbejnë njësoj si mjete mbyllëse.
2. Pranë kalimeve hekurudhore në nivel me gjysmëbarrierë
duhet të vendosen në të djathtë të rrugës, nën kujdesin dhe me
shpenzimet e atij që e administron hekurudhën, një sistem
ndriçues me dy drita të kuqe që e alternojnë ndriçimin ndërmjet
tyre dhe funksionojnë në kohën kur duhet të paralajmërojnë për
mbylljen e gjysmëbarrierave, të lidhura me një sistem me sinjale
akustike. Gjysmëbarrierat mund të vendosen vetëm në rastin kur
karrexhata ku kalojnë mjetet është e ndarë në dy sense të
ndryshme lëvizjeje nga trafikndarëse të pakalueshme që janë
shtrirë në gjatësinë e përshtatshme. Kalimet në nivel mbi rrugët
me sens unik që janë të pajisura me barriera, të cilat zënë të
gjithë rrugën vetëm në hyrje të saj, konsiderohen kalime në nivel
me gjysmëbarriera.
3. Në aktet në zbatim përcaktohen sinjale vertikale dhe
horizontale të detyrueshme për paralajmërimin dhe për
sinjalizimin e kalimeve në nivel, karakteristikat e sinjaleve
vertikale, ndriçuese dhe akustike, si dhe sipërfaqet minimale të
ndriçuara të barrierave, të gjysmëbarrierave dhe të kavaletave
që vendosen në rast avarie.
4. Veprat e domosdoshme për të siguruar fushëpamjen e
hekurudhave kanë karakter të shërbimit në dobi të publikut.

NENI 45

UNIFORMITETI I SINJALIZIMEVE, MJETET E RREGULLIMIT E TE
KONTROLLIT DHE HOMOLOGIMET

1. Janë të ndaluara prodhimi dhe vënia e sinjalizimeve
rrugore të paparashikuara nga ky Kod dhe aktet në zbatim të tij.
2. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse urdhëron entet
pronare, koncesionere ose administrues të rrugëve, bashkitë,
komunat, rrethet, ndërmarrjet ose personat e autorizuar dhe të
ngarkuar me vënien e sinjalizimeve rrugore, të zëvendësojnë,
zhvendosin, heqin a korrigjojnë, brenda një afati kohor prej
pesëmbëdhjetë ditësh, çdo sinjal të papërshtatshëm për
karakteristikat, mënyrën e zgjedhjes së simbolit, mënyrën e
vendosjes dhe për vendin ku është vënë. Kjo ndodh kur nuk është
siç është parashikuar në Kod ose aktet përkatëse në zbatim dhe
e bëjnë të papërshtatshëm një sinjal që mund të sjellë
çrregullime a ngatërrime në rrugë me sinjale të tjera.
Gjithashtu, duhet të vendosen sinjalizimet rrugore edhe atje ku
mungojnë.
3. Me kalimin e afateve të përcaktuara në pikën 2, lëvizja,
zëvendësimi, vendosja, zhvendosja dhe korrigjimi i gjithçkaje
tjetër që duhet për të rregulluar sinjalizimin rrugor, kryhet nga
Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse me shpenzimet e enteve
pronare të rrugës.
4. Për sinjalet që tregojnë instalime a shërbime të vëna në
përdorim nga subjektet e autorizuara, enti pronar i rrugës mund
t'u komunikojë, kur është e nevojshme, këtyre subjekteve për
riintegrimin, zhvendosjen ose heqjen e menjëhershme brenda 10
ditëve, të sinjaleve që nuk janë në përputhje me normat sipas
pikës 2, ose që janë edhe vetëm pjesërisht të dëmtuara, ose që
nuk i përgjigjen më kushteve lokale dhe që mund të shqetësojnë
a të ngatërrojnë dukshmërinë e sinjaleve të tjera rrugore. Me
mbarimin e afatit të përcaktuar në komunikim, enti pronar i
rrugës vepron vetën me shpenzimet në ngarkim të shkelësit. Organi
kompetent i pushtetit lokal, me kërkesë të entit pronar, urdhëron
pagesën e tij. Urdhri i tij është i formës së prerë.
5. Në aktet në zbatim janë përcaktuar sinjalet, sistemet,
aparaturat dhe të tjera mjete teknike të kontrollit dhe
rregullimit të trafikut, si dhe ato akte të verifikimit dhe
identifikimit automatik të shkeljeve të normave të qarkullimit
dhe të materialeve që për nga fabrikimi dhe shpërndarja e tyre
janë subjekt i miratimit dhe homologimit nga ana e Ministrisë që
mbulon veprimtarinë përkatëse, duke verifikuar paraprakisht
karakteristikat gjeometrike, fotometrike, funksionale dhe
gjithçka tjetër të nevojshme. Në të njëjtat akte në zbatim janë
përcaktuar, gjithashtu, edhe mënyrat e homologimit e të
miratimit.
6. Cilido që shkel normat e pikës 1 dhe të akteve përkatëse
në zbatim, dënohet me masë administrative me gjobë nga njëzet e
pesë mijë lekë deri në njëqind mijë lekë.
7. Prodhimi i sinjalizimeve rrugore lejohet vetëm për
ndërmarrjet e licensuara nga Ministria që mbulon veprimtarinë
përkatëse, sipas nenit 35, pika 3, që parashikon nëpërmjet një
shërbimi të veçantë, verifikimin e kërkesave teknike,
profesionale dhe përdorimin e atrecaturave të përshtatshme, që
tregohen në aktet në zbatim.
8. Cilido që në mënyrë abuzive prodhon ose shet sinjale,
sisteme ose aparatura sipas pikës 5, të pahomologuara ose që nuk
përputhen me prototipin e homologuar, kur ky akt nuk përbën krim,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesëdhjetë mijë
deri në dyqind mijë lekë. Kjo shkelje shoqërohet me masë
administrative të konfiskimit të objekteve të shkeljes.

KAPITULLI 3

MJETET RRUGORE

KREU 1

MJETET RRUGORE NE PERGJITHESI

NENI 46

PERKUFIZIMI I MJETIT RRUGOR

1. Sipas këtij Kodi, quhen mjete rrugore të gjitha llojet
e mjeteve që qarkullojnë në rrugë dhe që drejtohen nga njeriu.
Nuk quhen mjete rrugore mjetet që përdoren nga fëmijët ose
invalidët që, edhe pse mund të kenë motor, nuk i kalojnë kufijtë
e përcaktuara nga aktet në zbatim.

NENI 47

KLASIFIKIMI I MJETEVE RRUGORE

1. Mjetet, sipas qëllimeve të përcaktuara në këtë Kod,
klasifikohen si vijon:
a) mjete që lëvizin me forcën e krahut;
b) mjete të tërhequra me kafshë;
c) biçikleta;
d) slita;
e) ciklomotori;
f) motomjete;
g) automjete;
h) trolejbusë;
i) rimorkio;
j) makina bujqësore;
k) makina teknologjike;
l) mjete rrugore të veçanta.
2. Mjete me motor dhe rimorkiot e tyre sipas pikës 1,
shkronjat "e", "f", "g", "h", "i" dhe "l", klasifikohen,
gjithashtu, në bazë të kategorive ndërkombëtare si vijon:
a) - kategoria L1: mjete me dy rrota, cilindrata e motorit
(kur flitet për motor me djegie të brendshme) të mos i kalojë 50
cc (centimetra në kub) dhe me shpejtësi maksimale të projektuar
(për çdo lloj sistemi motorik) jo më të madhe se 50 km/h;
- kategoria L2: mjete me tri rrota, cilindrata e motorit
(kur flitet për motor me djegie të brendshme) të mos i kalojë të
50 cc dhe me shpejtësi maksimale të projektuar (për çdo lloj
sistemi motorik) jo më të madhe se 50 km/h;
- kategoria L3: mjete me dy rrota, cilindrata e motorit (kur
flitet për motor me djegie të brendshme) është më e madhe se 50
cc dhe me shpejtësi maksimale të projektuar (për çdo lloj sistemi
motorik) më të madhe se 50 km/h;
- kategoria L4: mjete me tri rrota asimetrike ndaj aksit
gjatësor të mesit, cilindrata e motorit (kur flitet për motor me
djegie të brendshme) është më e madhe se 50 cc dhe me shpejtësi
maksimale të projektuar (për çdo lloj sistemi motorik) më të
madhe 50 km/h (motorë me kosh);
- kategoria L5: mjete me tri rrota simetrike ndaj aksit
gjatësor të mesit, cilindrata e motorit (kur flitet për motor me
djegie të brendshme) është më e madhe se 50 cc dhe me shpejtësi
maksimale të projektuar (për çdo lloj sistemi motorik) më të
madhe se 50 km/h;
b) kategoria M: mjete me motor të destinuara për transport
njerëzish dhe që kanë të paktën katër rrota;
- kategoria M1: mjete të destinuara për transport njerëzish
dhe që nuk kanë më shumë se tetë ndenjëse, përeç ndenjëses së
drejtuesit të mjetit;
- kategoria M2: mjete të destinuara për transport njerëzish
dhe që kanë më shumë se tetë ndnejëse, përveç ndenjëses së
drejtuesit të mjetit dhe peshë maksimale me ngarkesë deri 5 tonë;
- kategoria M3: mjete të destinuara për transport njerëzish
dhe që kanë më shumë se tetë ndenjëse, përveç ndenjëses së
drejtuesit të mjetit dhe peshë maksimale me ngarkesë më të madhe
se 5 tonë;
c) - kategoria N: mjete me motor të destinuara për transport
mallrash dhe që kanë të paktën katër rrota;
- kategoria N1: mjete të destinuara për transport mallrash
dhe që kanë peshë maksimale me ngarkesë jo më të madhe se 3,5
tonë;
- kategoria N2: mjete të destinuara për transport mallrash,
me peshë maksimale me ngarkesë më të madhe se 3,5 tonë, por jo
më të madhe se 12 tonë;
- kategoria N3: mjete të destinuara për transport mallrash,
me peshë maksimale me ngarkesë më të madhe se 12 tonë;
d) - kategoria O: rimorkiot (përfshirë edhe
gjysmërimorkiot);
- kategoria O1: rimorkio me peshë maksimale me ngarkesë jo
më të madhe se 0,75 tonë,
- kategoria O2: rimorkio me peshë maksimale me ngarkesë më
të madhe se 0,75 tonë, por jo më të madhe se 3,5 tonë;
- kategoria O3: rimorkio me peshë maksimale me ngarkesë më
të madhe se 3,5 tonë, por jo më të madhe se 10 tonë;
- kategoria O4: rimorkio me peshë maksimale me ngarkesë më
të madhe se 10 tonë.

NENI 48

MJETE QE LEVIZIN ME FORCEN E KRAHUT

Mjete që lëvizin me forcën e krahut, janë ato mjete që:
a) shtyhen ose tërhiqen nga njeriu në këmbë;
b) vihen në lëvizje nga forca muskulare e drejtuesit të
tyre.

NENI 49

MJETE TE TERHEQUAR ME KAFSHE

1. Mjetet të tërhequra me kafshë janë mjete që tërhiqen nga
një ose më shumë kafshë dhe që ndahen në:
a) mjete të destinuara kryesisht për transport njerëzish;
b) mjete të destinuara kryesisht për transport mallrash;
c) karro bujqësore të destinuara vetëm për përdorim në
bujqësi.
2. Mjetet që tërhiqen nga kafshët dhe që janë të pajisura
me rrëshqitëse quhen slita.

NENI 50

BICIKLETAT

1. Biçikletat janë mjete me dy ose me më shumë rrota që
vihen në lëvizje vetëm në sajë të veprimit të muskujve, nëpërmjet
pedaleve ose sistemeve të ngjashme dhe që drejtohen nga njerëzit
e hipur në to.
2. Biçikletat nuk mund të tejkalojnë 1.30 m gjerësi, 3 m
gjatësi dhe 2.20 m lartësi.

NENI 51

SLITAT

1. Qarkullimi i slitave dhe i të gjitha mjeteve të pajisura
me rrëshqitëse lejohet vetëm kur rrugët janë të mbuluara me akull
ose me borë me trashësinë e duhur për të mos lejuar dëmtimin e
mbishtresës së rrugës.
2. Cilido që qarkullon me slita në mungesë të kushteve për
të cilat u fol në pikën 1, ndëshkohet me masë administrative me
gjobë nga dyqind e pesëdhjetë deri në një mijë lekë.
Neni 52

CIKLOMOTORET

1. Ciklomotorët janë mjete me motor, me dy ose tri rrota,
që kanë këto karakteristika:
a) motor me cilindrat jo më të mëdha se 50 cc, në qoftë se
është motor me djegie të brendshme;
b) aftësi lëvizëse mbi rrugë horizontale me një shpejtësi
deri në 50 km/h;
c) ndenjëse njëvendëshe që nuk lejon transportin e një
njeriu tjetër, përveç drejtuesit të mjetit.
2. Ciklomotorët me tri rrota, në sajë të ndërtimit të tyre,
mund të përdoren për transport mallrash; pesha e përgjithshme me
ngarkesë të plotë dhe përmasat gabaritë nuk mund të jenë më të
mëdha se sa kufijtë e përcaktuar me udhëzim të veçantë të
Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse, në përputhje me
normativat e Komunitetit Europian.
3. Karakteristikat, për të cilat bëhet fjalë në pikat 1 dhe
2, janë karakteristikat konstruktive të mjetit. Në aktet në
zbatim janë përcaktuar kriteret për përcaktimin e
karakteristikave të sipërtreguara dhe mënyrat për kontrollin e
tyre, si dhe udhëzimet teknike për verifikimin e tyre me gjendjen
faktike.
4. Mjetet e mësipërme, kur e kalojnë kufirin e përcaktuar,
qoftë edhe për njërën prej karakteristikave të treguara në pikat
1 dhe 2, konsiderohen si motomjete.
Neni 53

MOTOMJETET

1. Motomjetet janë mjete me motor, me dy, tri ose katër
rrota dhe ndahen në:
a) motorë: mjete me dy rrota, të destinuara për transport
njerëzish, në numër jo më të madh se dy veta, duke përfshirë edhe
drejtuesin e mjetit;
b) motorë me kosh: mjete me tri rrota, të destinuara për
transport njerëzish, të pajisura me karroceri të përshtatshme dhe
të afta të mbajnë deri në katër njerëz, duke përfshirë edhe
drejtuesin e mjetit;
c) motomjetet për transport të përzier: mjete me tri rrota
të destinuara për transport njerëzish ose mallrash, kanë
maksimumi katër ndenjëse, duke përfshirë edhe atë të drejtuesit
të mjetit;
d) motokarro: mjet me tri rrota, i destinuar për transport
malli;
e) mototërheqës: motokarro me tri rrota, e destinuar për
tërheqjen e gjysmërimorkiove;
f) motokarro për transporte të veçanta: mjete me tri rrota,
të destinuara për transportin e disa mallrave ose njerëzve të
caktuar në kushte të veçanta dhe karakterizohen nga pajisja, në
mënyrë të përhershme, me mekanizma specialë që i shërbejnë këtij
qëllimi;
g) motokarro për përdorim të veçantë: mjete me tri rrota dhe
të pajisura me mekanizma të veçantë që qëndrojnë gjithmonë mbi
to; në këto mjete lejohet transporti i personelit dhe materialeve
që lidhen me ciklin operativ të këtyre mekanizmave;
h) autokarro: mjet me katër rrota i destinuar për transport
mallrash, me maksimumi një njeri në kabinë përveç drejtuesit të
mjetit; kryen transport të veçantë dhe përdoret në raste të
veçanta; pesha e mjetit pa ngarkesë nuk i kalon 0,55 tonët, duke
përjashtuar peshën e baterive nëse ka tërheqje elektrike; i aftë
të lëvizë në rrugë horizontale me një shpejtësi maksimale deri
në 80 km/h; karakteristikat konstruktive janë përcaktuar në aktet
në zbatim; mjete të tilla, në qoftë se kalojnë edhe vetëm njërin
prej kufijve të mësipërm, konsiderohen automjete.
2. Gjithashtu, konsiderohen motokarro edhe motoartikularet
që janë: komplekse mjetesh, të përbëra nga një mototërheqës dhe
nga një gjysmërimorkio, të destinuara për transportin, për të
cilin bëjnë fjalë shkronjat e mësipërme "d", "f" dhe "g".
3. Në aktet në zbatim përcaktohen tipat e motokarrove që
regjistrohen si motokarro për transport të veçantë dhe për
përdorim të veçantë.
4. Motomjetet nuk mund t'i kalojnë 1.60 m gjerësi, 4.00 m
gjatësi dhe 2.50 m lartësi. Pesha e përgjithshme me ngarkesë të
plotë e një mjeti të tillë nuk duhet t'i kalojë 2.5 tonët.
5. Motoartikularët mund të kenë një gjatësi maksimale deri
në 5 m.
6. motokarrot, për të cilat flasin shkronjat "d", "e", "f"
dhe "g", mund të kenë deri në dy ndenjëse për njerëzit që merren
me transportin, duke përfshirë edhe drejtuesin e mjetit.

NENI 54

AUTOMJETET

1. Automjetet janë mjete me motor me të paktën katër rrota,
me përjashtim të autokarrove. Automjetet ndahen në:
a) autovetura: mjete të destinuara për transport njerëzish,
që kanë maksimumi nëntë ndenjëse, duke përfshirë edhe ndenjësen
e drejtuesit të mjetit;
b) autobus: mjet i destinuar për transport njerëzish me më
shumë se nëntë ndenjëse, duke përfshirë edhe ndenjësen e
drejtuesit të mjetit;
c) automjet për transport të përzier: mjet që ka një peshë
të përgjithshme me ngarkesë të plotë jo më të madhe se 3.5 tonë,
ose 4.5 tonë kur ka tërheqje elektrike a me bateri; janë të
destinuara për transport njerëzish dhe mallrash me kapacitet
maksimal nëntë ndenjëse, duke përfshirë edhe ndenjësen e
drejtusit të mjetit;
d) kamion: mjet i destinuar për transportin e mallrave dhe
të njerëzve të caktuar me përpunimin ose transportin e këtyre
mallrave;
e) tërheqës: mjet i destinuar vetëm për tërheqjen e
rimorkiove ose gjysmërimorkiove;
f) automjet për transport të veçantë: mjet transporti i
destinuar për transportin e disa mallrave ose njerëzve të caktuar
në kushte të veçanta dhe karakterizohet nga pajisja në mënyrë të
përhershme, me mekanizma specialë që i shërbejnë këtij qëllimi;
g) automjet që përdorim të veçantë: mjete të pajisura në
mënyrë të përhershme me mekanizma të veçantë dhe të destinuar
përgjithësisht për transportin e këtyre makanizmave; mbi këto
automjete lejohet transporti i personelit dhe materialeve që kanë
lidhje me ciklin operativ të këtyre mekanizmave, si dhe
transporti i njerëzve dhe mallrave që kanë lidhje me
destinacionin e përdorimit të këtyre mekanizmave.
h) Autotrenat: komplekse mjetesh të përbëra nga dy njësi të
veçanta të lidhura bashkë, nga të cilat njëra është udhëzuese;
vetëm për zbatimin e nenit 61, pikat 1 dhe 2, autotrenat që kanë
në mënyrë të përhershme pajisje të veçanta për transportin e
mallrave të përcaktuar në aktet në zbatim, do të përbëjnë një
njësi të vetme. Në çdo rast, nëse tejkalohen përmasat gabaritë
kufitare të përcaktuara në nenin 61, mjeti ose transporti
konsiderohet jashtë norme;
i) gjysmërimorkiatorë: mjete të përbëra nga një tërheqës dhe
nga një gjysmërimorkio;
j) artikular: është autobus i përbërë nga dy pjesë të ngurta
të lidhura ndërmjet tyre nëpërmjet një mekanizmi të artikuluar;
në këta tipa mjetesh pasagjerët e secilës pjesë qarkullojnë
lirisht nga njëra te tjetra; ndarja ose lidhja e të dy pjesëve
të mjetit me njëra-tjetrën bëhet vetëm në ofiçinë;
k) autokampe: mjete që kanë një karroceri speciale dhe janë
të pajisur në mënyrë të përhershme për t'iu përshtatur
transportit dhe strehimit të deri shtatë njerëzve, duke përfshirë
edhe drejtuesin e mjetit;
l) makina ngarkim-stransporti: mjete ose komplekse mjetesh
që kanë pajisje të veçanta për ngarkimin dhe transportin e
materialeve që përdoren, ose janë produkt i punimeve të ndërtimit
dhe të gërmimeve në miniera, si dhe të materialeve që plotësojnë
gjatë ecjes ciklin e prodhimit të tyre; këto mjete ose komplekse
mjetesh mund të përdoren në transporte që kalojnë kufirin e
ngarkesës të përcaktuar në nenin 62, por jo atë të nenit 10, pika
8; në çdo rast nuk duhet të kalojnë përmasat gabaritë kufitare
të përcaktuara në nenin 61; makinat e ngarkim-transportit duhet,
gjithashtu, të jenë të përshtatshme për t'u përdorur në kantiere
ose për përdorim të përzier në rrugë dhe jashtë saj.
2. Në aktet në zbatim përcaktohen, sipas pajisjeve të tyre
shoqëruese, tipat e automjeteve që regjistrohen si automjete për
transporte të veçanta dhe si automjete për përdorime të veçanta.

NENI 55

TROLEJBUSET

1. Trolejbuset janë mjete me motor elektrik, që e marrin
energjinë me kontakt nga linja ajrore elektrike dhe që lëvizin
mbi rrota të zakonshme gome. Trolejbusi mund të ketë edhe një
motor me djegie të brendshme ndihmës për lëvizje, ose të jetë i
pajisur me bateri për ushqimin e motorit elektrik në mungesë të
ushqimit nga linjat ajrore të kontaktit.
2. Trolejbuset mund të ndahen sipas kategorive të
parashikuara në nenin 54 për automjetet.

NENI 56

RIMORKIOT

1. Rimorkiot janë mjete të destinuara për t'u tërhequr nga
automjetet, për të cilat flitet në nenin 54, dhe nga trolejbuset
për të cilët flitet në nenin 55, duke përjashtuar artikularet.
2. Rimorkiot ndahen në:
a) rimorkio ose gjysmërimorkio për transport pasagjerësh,
ku përfshihen rimorkiot me të paktën dy akse;
b) rimorkio për transport mallrash;
c) rimorkio për transport të veçantë, sipas kuptimit
përkatës që është dhënë në shkronjën "f" të nenit 54;
d) rimorkio për përdorim të veçantë, sipas kuptimit të dhënë
në shkronjat "g" dhe "h" të nenit 54;
e) rimorkio kamp: rimorkio me një aks ose me dy akse të
vendosura në një largësi jo më shumë se një metër, që kanë një
karroceri të veçantë dhe të pajisur për t'u përdorur si
vendstrehim, por vetëm kur mjeti është i ndalur;
f) rimorkio për transportin e pajisjeve turistike dhe
sportive: rimorkio me një aks ose me dy akse të vendosura në një
largësi jo më shumë se një metër, të cilat kanë pajimin e
nevojshëm për transportimin e pajisjeve turistike dhe sportive,
si barka, planera etj.
3. Gjysmërimorkiot janë mjete të ndërtuara në mënyrë të
tillë që një pjesë e tyre t'i mbivihet njësisë motorike dhe që
një pjesë e konsiderueshme e ngarkesës së saj të mbahet nga kjo
njësi.
4. Karrelat janë mjete shtojcë që nuk kanë më shumë se dy
rrota dhe janë të destinuara për transport bagazhi, pajisjesh
etj. si këto; tërhiqen nga automjetet, për të cilat flitet në
nenin 54, pika 1, duke përjashtuar ato për të cilat flitet te
shkronjat "h", "i" dhe "l". Karrelat konsiderohen pjesë përbërëse
e automjeteve, kur hyjnë brenda përmasave gabaritë kufitare dhe
të ngarkesës së lejuar të përcaktuar nga nenet 61 dhe 62

NENI 57

MAKINAT BUJQESORE

1. Makinat bujqësore janë makina me rrota ose me zinxhirë,
të destinuara për t'u përdorur në bujqësi dhe pylltari, dhe mund
të lëvizin mbi rrugë njëlloj si mjetet e tjera për të kaluar nga
një vend pune te një tjetër, ose për të transportuar mallra
bujqësore etj.
2. Sipas qarkullimit mbi rrugë makinat bujqësore ndahen në:
a) vetëlëvizëse:
1) traktorë bujqësorë: makina me motor me ose pa vend
ngarkimi që kanë të paktën dy akse, të destinuara përgjithësisht
për tërheqje, por që shërbejnë edhe për shtytje ose për të vënë
në lëvizje mekanizma të caktuar; mund të jenë të pajisur me
mekanizma që mbarten plotësisht ose jo plotësisht nga traktori
dhe që konsiderohen pjesë përbërëse të tij;
2) makina bujqësore teknologjike me dy ose më shumë akse:
janë makina të pajisura ose të destinuara për përdorim të
mekanizmave speciale për kryerjen e operacioneve të caktuara
bujqësore;
3) makina bujqësore teknologjike me një aks: janë makina që
drejtohen nga toka prej drejtuesit të mjetit dhe mund të jenë të
pajisura me karrel të shkëputshëm dhe të destinuar vetëm për
transportin e drejtuesit të mjetit. Pesha e përgjithshme e mjetit
nuk duhet t'i kalojë 0,7 tonët, duke përfshirë edhe drejtuesin
e mjetit;
b) të tërhequra:
1) makina bujqësore teknologjike: janë makina për kryerjen
e operacioneve bujqësore dhe për transportin e mekanizmave dhe
pajisjeve funksionale për punimet mekaniko-bujqësore; janë mjete
që tërhiqen nga makina bujqësore vetëlëvizëse, me përjashtim të
atyre për të cilat flitet në shkronjën "a", pika 3;
2) rimorkio bujqësore: mjete të destinuara për ngarkesë dhe
të tërhequra nga traktorë bujqësorë; mund të jenë të pajisura me
mekanizmat e nevojshme për punime bujqësore. Ngarkesa e
përgjithshme e mjetit me ngarkesë të plotë nuk duhet t'i kalojë
1.5 tonët. Rimorkiot konsiderohen pjesë përbërëse të traktorit
që i tërheq;
3) për t'iu përshtatur qarkullimit rrugor, makinat bujqësore
vetëlëvizëse me rrota pneumatike ose sistem ekuivalent me to, nuk
duhet të jenë të afta ta kalojnë shpejtësinë 40 km/h, kur lëvizin
në rrugë horizontale; makinat bujqësore me rrota metalike,
gjysmëpneumatike ose me zinxhirë metalikë, me kusht që të kenë
veshje mbrojtëse, si dhe makinat bujqësore teknologjike me një
aks dhe me karrel për drejtuesin e mjetit, nuk duhet të jenë të
afta ta kalojnë shpejtësinë 15 km/h, kur lëvizin në rrugë
horizontale.
4) makinat bujqësore, për të cilat flitet në shkronjën "a",
pikat 1 dhe 2, si dhe në shkronjën "b", pika 1, mund të kenë
maksimumi tri ndenjëse për personelin e shërbimit, duke përfshirë
edhe drejtuesin e mjetit; rimorkiot bujqësorë mund të përdoren
edhe vetëm për transportin e personelit të sipërpërmendur,
mjafton që të pajisen jo në mënyrë të përhershme me mjetet e
nevojshme.

NENI 58

MAKINAT TEKNOLOGJIKE

1. Makinat teknologjike janë makina vetëlëvizëse ose që
tërhiqen, me rrota ose me zinxhirë. Këto makina janë të
destinuara të operojnë mbi rrugë dhe në kantiere dhe mund të jenë
të pajisura me mekanizma specialë. Këto mjete mund të lëvizin në
rrugë për të kaluar nga një vend pune në tjetrin ose për të
zhvendosur sende që lidhen me ciklin e punës së vetë makinës ose
të kantierit, sipas kufizimeve dhe mënyrave të përcaktuara nga
aktet në zbatim.
2. Sipas qëllimeve të qarkullimit rrugor, makinat
teknologjike ndahen në:
a) makina që përdoren për ndërtimin dhe mirëmbajtjen e
veprave ndërtimore a të infrastrukturës rrugore ose për
rivendosjen e trafikut;
b) makina që zhbllokojnë rrugën nga bora ose ndihmëse që
shpërndajnë rërë a gjëra të këtij lloji;
c) motopirunët dhe elektropirunët: mjete të destinuara për
lëvizjen e sendeve.
3. Makinat teknologjike vetëlëvizëse, sipas karakteristikave
që kanë, mund të kenë jo më shumë se tri ndenjëse për personelin
e shërbimit, duke përfshirë edhe drejtuesin e tyre.
4. Për t'iu përshtatur qarkullimit rrugor, këto makina nuk
duhet të jenë të afta ta kalojnë shpejtësinë 40 km/h, kur lëvizin
në rrugë horizontale, kurse makinat teknologjike vetëlëvizëse me
rrota jopneumatike a me zinxhirë nuk duhet të jenë të afta ta
kalojnë shpejtësinë 15 km/h, kur lëvizin në rrugë horizontale.

NENI 59

MJETE RRUGORE TE VECANTA

1. Quhen mjete rrugore të veçanta, ato që për
karakteristikat e tyre të veçanta nuk bëjnë pjesë në mjetet e
kategorizuara nga neni 52 deri te neni 58.
2. Ministri i Punëve Publike dhe Transportit, në marrëveshje
me ministrat që interesohen për këto probleme, përcakton me
urdhër të tij:
a) kategoritë e treguara në nenet e mësipërme, ku duhet të
futen mjetet e veçanta sipas qëllimeve të qarkullimit dhe të
drejtimit të tyre;
b) kërkesat teknike të përshtatshmërisë së këtyre mjeteve
ndaj qarkullimit, duke i identifikuar, sipas kritereve të
ekuivalentimit, me kërkesat përkatëse të përcaktuara për
kategoritë e sipërpërmendura të mjeteve.

NENI 60

CIKLOMOTORE DHE AUTOMJETE TE HERSHME ME INTERES HISTORIK DHE
KOLEKSIONIMI

1. Janë futur në kategorinë e mjeteve të veçantë
ciklomotorët, motomjetet dhe automjetet e prodhimeve të hershme,
si edhe ciklomotorët, motomjetet dhe automjetet me interes
historik dhe koleksionimi.
2. Hyjnë në kategorinë e prodhimeve të hershme ciklomotorët,
motomjetet dhe automjetet që janë hequr nga përdorimi i
zakonshëm, sepse janë të destinuara për t'u ruajtur në muze ose
në lokale publike e private dhe që nuk lejohet të përdoren pasi
nuk plotësojnë kërkesat e normave në fuqi për qarkullimin rrugor.
Mjete të tilla janë regjistruar në listën e qendrës historike të
Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor.

NENI 61

PERMASAT GABARITE KUFITARE

1. Me përjashtim të rasteve të përcaktuara në nenin 10 dhe
në pikat e tjera të këtij neni, çdo mjet rrugor, duke përfshirë
edhe ngarkesën e tij, duhet të ketë:
a) gjerësi maksimale jo më të madhe se 2.50 m; në
llogaritjen e kësaj gjerësie nuk futen pasqyrat ke lëvizshme të
shikimit prapa;
b) lartësi maksimale jo më të madhe se 4 m; për autobuset
dhe trolejbuset e destinuar për linjat e shërbimeve publike
urbane dhe interurbane, lejohet të kenë lartësi deri 4.30 m;
c) gjatësi të përgjithshme, duke përfshirë dhe mekanizmat
e tërheqjes, jo më të madhe se 7.50 m për mjetet me një aks dhe
12 m për mjetet teke me dy e më shumë akse.
2. Gjysmërimorkiatorët dhe artikularët mund të kenë, duke
përfshirë dhe mekanizmat e tërheqjes, gjatësi maksimale 16.50 m,
me kusht që të jenë respektuar edhe kufizimet e tjera të
përcaktuara në aktet në zbatim; autobuset dhe trolejbuset
artikulare të linjave të shërbimit publik të pasagjerëve, që
qarkullojnë në itinerare të përcaktuara, mund të kenë gjatësi
maksimale deri 18 m; autotrenat dhe trolejbuset me rimorkio mund
të kenë gjatësi maksimale deri 18.35 m, me kusht që të jenë
respektuar edhe kufizimet e tjera të përcaktuara në aktet në
zbatim.
3. Gjatësia e autokampeve nuk mund të jetë më e madhe se 8
m. Gjatësia e rimorkiove kamp, duke përfshirë dhe mekanizmat e
tërheqjes, nuk mund të jetë më e madhese 6.50 m, kur janë me një
aks dhe 8 m, kur janë me dy akse. Gjerësia e autokampeve dhe
rimorkiove kamp nuk duhet të jetë më e madhe se 2.50 m dhe
lartësia maksimale nga toka nuk duhet ta kalojë 1.8 herë
largësinë minimale (në aksin tërthor) midis rrotave të mjetit.
4. Gjerësia maksimale e mjeteve të transportit me regjim
temperature të kontrolluar të mallrave që prishen, mund të arrijë
në 2.60 m; në llogaritjen e kësaj gjerësie nuk futen pasqyrat e
lëvizshme të shikimit prapa.
5. Për të siguruar lëvizje të rregullt në kthesë të mjeteve
dhe komplekseve të mjeteve, aktet në zbatim përcaktojnë kushtet
që duhet të plotësojnë ato dhe mënyrën e kontrollit.
6. Mjetet që për kërkesa të veçanta funksionale, vetëm ose
së bashku me ngarkesën e tyre, i tejkalojnë përmasat gabaritë
kufitare të përcaktuara në pikat e mësipërme, mund të qarkullojnë
vetëm si mjete jashtë norme ose si transporte në kushte
jonormale.
7. Cilido që qarkullon me mjete ose komplekse mjetesh, duke
përfshirë edhe ngarkesën, që tejkalojnë përmasat gabaritë
kufitare të përcaktuara në këtë nen, ndëshkohet me sanksione
sipas nenit 10.

NENI 62

NGARKESAT KUFITARE

1. Pesha kufitare e përgjithshme me ngarkesë të plotë e një
mjeti, që përbëhet nga pesha e vetë mjetit të gatshëm për lëvizje
dhe nga ajo e ngarkesës së tij, duke përjashtuar rastet e
përcaktuara në nenin 10 dhe në pikat 2, 3, 4, 5 e 6 të këtij
neni, nuk mund të jetë më e madhe se 5 tonë për aks për mjetet
me një aks, 8 tonë për aks për ato me dy akse dhe 10 tonë për aks
për ato me 3 e më shumë akse.
2. Pesha e përgjithshme me ngarkesë të plotë e një
rimorkioje me një aks nuk mund të jetë më e madhe se 6 tonë.
3. Duke përjashtuar rastet e përcaktuara ndryshe nga neni
104, për mjetet teke me motor me rrota pneumatike, që ushtrojnë
një ngarkesë mesatare njësi mbi rrugë jo më të madhe se 8 daN/cm2
(dekanjuton për centimetër katror) dhe që, kur kanë tri ose më
shumë akse, largësia midis dy akseve njëri pas tjetrit nuk është
më e vogël se një metër, pesha e përgjithshme me ngarkesë të
plotë nuk mund të jetë më e madhe se 18 tonë për mjetet me dy
akse dhe 25 tonë për ato me 3 akse; 26 dhe 32 tonë përkatësisht
për mjete me 3 dhe 4 akse, kur aksi i udhëzuar ka rrota të
dyfishta dhe sistem varjeje pneumatik ose një sistem tjetër
ekuivalent me të, sipas normave të Ministrisë që mbulon
veprimtarinë përkatëse.
4. Pesha e përgjithshme me ngarkesë të plotë e një
gjysmërimorkiatori ose autotreni, kur plotësojnë kushtet e pikës
3, nuk duhet të jetë më e madhe se 40 tonë, kur kanë 4 akse dhe
44 tonë, kur kanë 5 e më shumë akse.
5. Cilido qoftë tipi i mjetit, pesha për aksin më të
ngarkuar nuk duhet të jetë më e madhe se 10 tonë. Për rrugët a
korridoret ndërkombëtare, që përcaktohen si të tilla me urdhëresë
të Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse, ky kufi është
11.5 tonë për aks.
6. Në rastet e dy akseve afër njëri-tjetrit, shuma e peshave
mbi dy akset nuk duhet të jetë më e madhe se:
- 12 tonë, kur largësia aksiale është më e vogël se një
metër;
- 16 tonë, kur largësia aksiale është një ose më e madhe se
një metër dhe më e vogël se 1.30 m;
- 18 tonë, kur largësia aksiale është e barabartë ose më e
madhe se 1.30 m dhe më e vogël se 1.80 m.
Në rastin e fundit kufiri rritet deri në 19 tonë, kur aksi
i udhëzuar ka rrota të dyfishta dhe sistem varjeje pneumatik ose
sistem tjetër ekuivalent me të, sipas normave të Ministrisë që
mbulon veprimtarinë përkatëse.
7. Kushdo që qarkullon me një mjet, i cili me ngarkesën i
tejkalon kufijtë e peshave të përcaktuara nga ky nen, i
nënshtrohet sanksioneve sipas nenit 10, me përjashtim të rasteve
të parashikuara në nenin 165.

NENI 63

TERHEQJA E MJETEVE

1. Asnjë mjet nuk mund të tërheqë ose nuk mund të tërhiqet
nga më shumë se një mjet, përveç rasteve të nevojshme të
parashikuara për transporte jashtë norme, për të cilat flitet në
nenin 10, si dhe përveç atyre të parashikuara nga dispozitat e
nenit 103.
2. Një automjet mund të tërheqë një mjet që nuk është
rimorkio, vetëm kur ky i fundit nuk është i aftë të qarkullojë
si pasojë e një avarie ose për mungesë të agregateve të
rëndësishme, si dhe sipas rasteve të parashikuara në nenin 157.
Qëndrueshmëria e lidhjes, mënyrat dhe kujdesi në tërheqje gjatë
drejtimit të mjetit duhet t'u përgjigjen kërkesave të sigurisë
së qarkullimit rrugor.
3. Përveç rasteve të treguara në pikën 2, Ministria që
mbulon veprimtarinë përkatëse mund të autorizojë për raste të
veçanta tërheqjen me automjete të mjeteve që nuk janë rimorkio.
4. Në aktet e zbatimit të këtij Kodi jepen kriteret për
përcaktimin e peshave kufitare për mjetet e rimorkiueshme, si dhe
mënyrat dhe procedurat e ganxhimit.
5. Cilido që shkel dispozitat e këtij neni, ndëshkohet me
masë administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë
lekë.

KREU 2

MJETET E TERHEQURA ME KAFSHE, SLITAT DHE BIÇIKLETAT

NENI 64

Pajisjet e frenimit të mjeteve që tërhiqen nga kafshët dhe
të slitave

1. Mjetet që tërhiqen me kafshë dhe slitat, duhet të jenë
të pajisura me sisteme frenimi të efektshme dhe të vendosura në
mënyrë të tillë që të mund të manovrohen lehtësisht në çdo rast.
2. Janë të ndaluara sistemet e frenimit që veprojnë
drejtpërdrejt në sipërfaqen e rrugës.

NENI 65

PAJISJET E SINJALIZIMIT PAMOR TE MJETEVE TE TERHEQURA NGA
KAFSHET DHE TE SLITAVE

1. Në orët dhe në rastet e parashikuara në nenin 150, pika
1, mjetet e tërhequra me kafshë dhe slitat duhet të jenë të
pajisura me dy fenerë të përparmë që lëshojnë dritë të bardhë
përpara dhe me dy fenerë të prapmë që lëshojnë nga pas dritë të
kuqe; fenerët janë vendosur në anët e mjetit. Duhet të jenë të
pajisur edhe me dy sinjale reflektuese të bardha në pjesën e
përparme, dy të kuqe nga pas dhe nga një sinjal reflektues ngjyrë
portokalli në çdo anë. Këto mjete duhet të jenë të pajisura me
sinjale rreziku të lëvizshme.
2. Cilido që qarkullon me një mjet që tërhiqet nga kafshët
ose me një slitë të papajisur me sistemet e frenimit dhe
sinjalizimin pamor të parashikuar nga nenet 64, 65 dhe 69,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga një mijë deri në
katër mijë lekë.

NENI 66

RRATHET METALIKE TE RROTAVE

1. Mjetet që tërhiqen nga kafshët, me peshë të përgjithshme
me ngarkesë të plotë deri në 6 tonë, mund të pajisen me rrathë
metalikë, me kusht që kjo peshë të mos jetë më e madhe se 15/100
e vlerës numerike të gjerësisë së rrethit metalik të rrotës, të
shprehur në centimetra. Në çdo rast tjetër mjetet duhet të jenë
të pajisura me rrota gome.
2. Gjerësia e çdo rrethi rrote nuk mund të jetë kurrë më e
vogël se 50 mm; buzët e rrathëve në kontakt me rrugën duhet të
jenë të rrumbullakuara me rreze jo më të vogël se trashësia e
rrethit metalik; gjatë përcaktimit të gjerësisë së rrethit
metalik të rrotës duhet të zbriten 5 mm për anë si efekt i
rakordimeve.
3. Sipërfaqja e rrotullimit të rrethit metalik duhet të jetë
cilindrike dhe pa të dala, rrudhosje a ndërprerje.
4. Bashkitë dhe komunat bëjnë verifikimin e gjerësisë së
rrathëve metalikë të rrotave, si dhe përcaktojnë peshën e
përgjithshme me ngarkesë të plotë të lejuar për çdo mjet që
tërhiqet nga kafshët, i destinuar për transport mallrash.

NENI 67

TARGAT E MJETEVE TE TERHEQURA NGA KAFSHET DHE TE SLITAVE

1. Mjetet që tërhiqen me kafshë dhe slitat duhet të jenë të
pajisura me një targë që tregon pronarin e mjetit, bashkinë ose
komunën ku ai banon, destinacionin e përdorimit të mjetit, numrin
e regjistrimit dhe, për mjetet e destinuara për transport
mallrash, peshën e përgjithshme të lejuar me ngarkesë të plotë,
si dhe gjerësinë e rrethit metalik të rrotës.
2. Targa rinovohet vetëm kur duhet të modifikohet ndonjë
prej treguesve të targës ose kur këta tregues nuk janë më të
lexueshëm.
3. Dhënia e targave bëhet nga bashkitë dhe komunat që ua
japin të interesuarve me gjithë treguesit e përcaktuar në pikën
1. Modeli i targave dhe çmimi përcaktohen në rregulloren e
zbatimit të këtij Kodi.
4. Mjetet që tërhiqen me kafshë dhe slitat regjistrohen në
regjistrin e posaçëm të bashkisë apo komunës ku banon pronari i
mjetit.
5. Cilido që qarkullon me një mjet që tërhiqet nga kafshët
dhe që nuk plotëson kushtet e neneve 66, 67 dhe 69, ose qarkullon
me një slitë të papajisur me targën e përcaktuar, apo që nuk i
plotëson kërkesat e parashikuara në pikën 2, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga një mijë deri në katër mijë lekë.
6. Cilido që në mënyrë abuzive prodhon ose shet targa për
mjete që tërhiqen me kafshë, slita, ose që përdor targa të
prodhuara në mënyrë abuzive, për rastet kur nuk përbën krim,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesë mijë deri në
njëzet mijë lekë.
7. Shkeljet, për të cilat flitet në pikat 5 dhe 6,
shoqërohen me masën administrative plotësuese të konfiskimit të
targës që nuk i përgjigjet kërkesave të përcaktuara, ose që është
prodhuar në mënyrë abuzive.

NENI 68

PAJISJET E FRENIMIT DHE TE SINJALIZIMITPAMOR E ZANOR TE
BICIKLETAVE

1. Biçikletat duhet të jenë të pajisura me rrota pneumatike,
si dhe
a) për frenimin: me sistem të pavarur për çdo aks, që vepron
shpejt dhe me efektshmëri në rrotat përkatëse;
b) për sinjalizimin zanor: me një zile;
c) për sinjalizimin pamor: në pjesën e përparme me një dritë
të bardhë ose të verdhë, në pjesën e prapme me dritë të kuqe dhe
sinjale reflektuese të kuqe; gjithashtu te pedalet duhet të kenë
sinjale reflektuese të verdha dhe të tilla, të ngjashme, duhet
të ketë edhe anash.
2. Pajisjet e sinjalizimit sipas shkronjës "c" të pikës 1
duhet të mos mungojnë dhe të jenë funksionuese në rastet dhe orët
e parashikuara nga neni 150, pika 1.
3. Pajisjet e sinjalizimit të parashikuara në shkronjat "b"
dhe "c" të pikës 1, nuk përdoren në biçikletat, kur këto përdoren
në garat sportive.
4. Cilido që qarkullon me biçikletë që nuk ka goma
pneumatike ose në të cilën, pajisjet e frenimit a të sinjalizimit
pamor zanor mungojnë ose nuk plotësojnë kushtet e përcaktuara në
këtë nen dhe në nenin 69, ndëshkohet me masë administrative me
gjobë nga pesëqind deri në dy mijë lekë.

NENI 69

KARAKTERISTIKAT E PAJISJEVE TE SINJALIZIMIT DHE TE FRENIMIT TE
MJETEVE TE TERHEQURA NGA KAFSHET DHE TE TERHEQURA NGA KAFSHET
DHE TE SLITAVE E BICIKLETAVE

Në aktet në zbatim të këtij Kodi, për mjetet e përmendura
në nenet 49, 50 dhe 51, janë përcaktuar: numri, ngjyra,
karakteristikat dhe mënyrat e përdorimit të pajisjeve të
sinjalizimit pamor, karakteristikat dhe mënyrat e përdorimit të
pajisjeve të frenimit për mjetet e tërhequra nga kafshët,
biçikletat, si dhe karakteristikat e pajisjeve të sinjalizimit
zanor të biçikletave.

NENI 70

SHERBIME TAKSI ME MJETE TRANSPORTI QE TERHIQEN ME KAFSHE

1. Bashkitë dhe komunat janë të autorizuara të lëshojnë leje
për shërbime taksi me mjete që tërhiqen me kafshë. Një shërbim
i tillë zhvillohet në territorin e bashkisë dhe bashkitë
përcaktojnë vendet dhe zonat ku mund të lejohen këto shërbime për
interesa turistikë e kulturorë. Mjetet që tërhiqen me kafshë, të
destinuara për shërbime taksi, përveç targës së treguar në nenin
67, duhet të pajisen me një targë tjetër, me shënimin "SHERBIM
TAKSI". Bashkitë dhe komunat mund të përcaktojnë zona të veçanta,
të kufizuara dhe të piketuara, për vendqëndrimin e mjeteve të
tërhequra me kafshë, të destinuara për shërbimet taksi.
2. Aktet në zbatim përcaktojnë:
a) tipat e mjeteve që tërhiqen nga kafshë, të destinuara për
shërbimin taksi;
b) kushtet dhe kërkesat për të marrë lejen për një shërbim
të tillë;
c) mënyrat e kontrollit të këtij shërbimi;
d) mënyrat e dhënies së lejeve, për të cilat është folur në
pikën 1.
3. Në vendet dhe në periudhat e kohës, në të cilat lejohet
përdorimi i slitave, mund të caktohen slita për shërbime taksi.
Zbatohen po ato norma të shërbimit taksi të mjeteve që tërhiqen
nga kafshë.
4. Çdo mjet ose slitë që tërhiqet nga kafshë e që kryen
shërbim taksi pa pasur lejen përkatëse, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë;
si dhe zbatohet masa administrative plotësuese e konfiskimit të
mjetit. Në qoftë se leja është marrë, por nuk janë respektuar
kushtet e kësaj leje, masa administrative është me gjobë nga
pesëqind deri në dy mijë lekë. Një shkelje e tillë shoqërohet me
masën administrative plotësuese të heqjes së lejes.

KREU 3

MJETET RRUGORE ME MOTOR DHE RIMORKIOT E TYRE

PJESA 1

NORMAT KONSTRUKTIVE TE PAJIMIT DHE KONTROLLET TEKNIKE
PER QARKULLIMIN

NENI 71

KARAKTERISTIKAT KONSTRUKTIVE DHE FUKSIONALE TE MJETE ME MOTOR
DHE RIMORKIOVE TE TYRE

1. Karakteristikat e përgjithshme konstruktive dhe
funksionale të mjeteve me motor dhe rimorkiove të tyre, që kanë
lidhje me sigurinë e qarkullimit dhe mbrojtjen e mjedisit nga çdo
lloj ndotjeje, duke përfshirë edhe sistemin e frenimit, janë
subjekte të kontrolleve të përcaktuara nga aktet në zbatim.
2. Ministri i Punëve Publike dhe Transportit, me udhëzime
të veçanta, në marrëveshje me Ministrinë e Shëndetësisë dhe
ministri të tjera të interesuara, përcaktojnë në mënyrë periodike
karakteristikat konstruktive dhe funksionale, të cilat duhet t'u
korrespondojnë automjeteve dhe rimorkiove për transporte të
veçanta ose për përdorime të veçanta, si dhe mjeteve të
blinduara.
3. Ministria, që mbulon veprimtarinë përkatëse, me udhëzime
të veçanta, së bashku me ministritë e tjera të interesuara,
përcakton në mënyrë periodike normat teknike, sipas
karakteristikave të përshkruara në pikat 1 dhe 2, si dhe mënyrat
për vërtetimin e tyre.
4. Udhëzimet e përmendura në pikën 3 duhet t'u referohen
marrëveshjeve ndërkombëtare.
5. Cilido që qarkullon me mjete me motor ose rimorkio, në
kundërshtim me rregullat e përcaktuara në aktet në zbatim,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesëqind deri në
dy mijë lekë. Nëse mjetet me motor dhe rimorkiot përdoren për
transportin e mallrave të rrezikshme, masa administrative është
me gjobë nga njëqind mijë deri në dyqind mijë lekë dhe zbatohet
masa administrative plotësuese e bllokimit të mjetit derisa të
plotësohen kërkesat e pikave 1,2 e 3.

NENI 72

SISTEMET E PAJIMIT TE MJETEVE RRUGORE ME MOTOR DHE RIMORKIOVE
TE TYRE

1. Ciklomotorët, motomjetet dhe automjetet duhet të jenë të
pajisura me:
a) sistem drejtimi;
b) sistem frenimi;
c) sistemin e sinjaleve pamore dhe ndriçuese;
d) sistemin zhurmëmbytës dhe të shkarkimit, në qoftë se kanë
motor me djegie të brendshme;
e) sistemin e sinjalizimit zanor;
f) sistemin e shikimit prapa;
g) gomat ose sistemin ekuivalent me to.
2. Automjetet dhe motomjetet me peshë pa ngarkesë mbi 0.35
tonë, duhet të pajisen me sistemin e marsheve të lëvizjes prapa.
3. Automjetet duhet të pajisen edhe me:
a) mekanizmin e qëndrimit (freni i dorës) dhe mekanizmin e
mbrojtjes (bllokazhin) për mjetet që janë konstruktuar në mënyrë
të tillë, duke pasur edhe vendet përkatëse të mbërthimit, që kanë
karakteristikat e treguara në aktet në zbatim për çdo kategori
mjetesh;
b) sinjalin e lëvizshëm për të treguar rrezikun, sipas nenit
160;
c) treguesin kilometrik të dyllosur, sipas karakteristikave
të përcaktuara në aktet në zbatim;
d) sinjalin e lëvizshëm shumëfunksionesh për ndihmë,
karakteristikat e të cilit dhe mënyra e përdorimit përcaktohen
në aktet në zbatim;
e) kutinë e ndihmës së shpejtë.
Automjetet mund të pajisen me aparaturë për mbledhjen
atuomatike të taksave rrugore ose për marrjen e sinjaleve dhe
informacioneve për gjendjen e trafikut.
4. Trolejbuset duhet të pajisen me sistemet dhe mekanizmat
e treguar në pikat 1, 2 dhe 3, të përshtatura për mjete të këtij
tipi.
5. Rimorkiot duhet të jenë të pajisura me sistemet e
treguara në pikën 1, shkronjat "b", "c" dhe "g". Mjetet e afta
për të tërhequr rimorkiot dhe vetë rimorkiot të jenë të pajisura
me mekanizma të përshtatshëm për lidhje.
6. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse, duke marrë
mendimin e Ministrisë së Rendit Publik, me udhëzime të veçanta,
përcakton sistemet shtesë, me të cilat duhet ose mund të pajisen
mjetet e treguara në pikat 1 dhe 5, në lidhje me destinacionin
e tyre të veçantë, ose me normat e veçanta të sjelljes së tyre.
7. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse, me udhëzime
të veçanta, nxjerr norma të posaçme për mbi sistemet e mjeteve
të destinuara për invalidët (që drejtohen nga invalidët) ose për
transportin e tyre.
8. Sistemet, për të cilat është folur në pikat e mësipërme,
janë subjekt për homologim nga ana e Ministrisë që mbulon
veprimtarinë përkatëse.
9. Në aktet në zbatim janë përcaktuar, për sistemet e
treguara në pikat e mësipërme, kushtet teknike në lidhje me
numrin, karakteristikat konstruktive, funksionale dhe të
montimit, karakteristikat e shenjës dalluese që tregon përputhjen
e këtyre sistemeve me normat e këtij neni dhe aktet në zbatim të
tij, si dhe mënyrën e vendosjes.
10. Normat e përshkruara në pikën 9 duhet t'u referohen
marrëveshjeve ndërkombëtare.
11. Homologimi i lëshuar nga një shtet i huaj për një nga
sistemet e sipërpërmendura, mund të bëhet i vlefshëm në Shqipëri,
në qoftë se ka reciprocitet, duke respektuar marrëveshjet
ndërkombëtare.
12. Cilido që qarkullon me një nga mjetet e lartpërmendura
në këtë nen, në të cilin mungon ndonjë sistem, ose ky sistem nuk
është në përputhje me aktet në zbatim, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë.

NENI 73

MJETET MBI SHINA NE RRUGE TE PERBASHKETA

1. Mjetet mbi shina, për të qarkulluar në rrugë të
përbashkëta me mjetet rrugore me rrota, duhet të jenë të pajisura
me sisteme ndriçimi dhe sinjalizimi pamor e zanor të ngjashme me
ato të automjeteve. Gjithashtu, duhet të jenë të pajisura me
sisteme të tilla që i lejojnë drejtuesit të mjetit lehtësi
shikimi edhe nga pas. Fushëpamja e drejtuesit të mjetit, përpara
dhe anash, duhet të jetë e tillë që të lejojë drejtim të sigurt
të mjetit.
2. Me udhëzim të ministrit të Punëve Publike dhe Transportit
përcaktohen karakteristikat dhe mënyrat e vendosjes së sistemeve
të përmendura në pikën 1 dhe karakteristikat e fushëpamjes së
drejtuesit të mjetit.
3. Cilido që qarkullon në rrugë të përbashkëta, me një mjet
mbi shina, që i mungojnë një ose disa prej sistemeve të
parashikuara nga ky nen, ose në të cilin disa prej sistemeve,
duke përfshirë edhe fushëpamjen, nuk janë në përputhje me
karakteristikat a mënyrat e vendosjes sipas pikës 2, ndëshkohet
me masë administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë
lekë.

NENI 74

TE DHENA PER IDENTIFIKIMIN

1. Ciklomotorët, motomjetet, automjetet dhe rimorkiot duhet
të pajisen që në konstruksion me:
a) një tabelë identifikimi të fiksuar fort në automjet;
b) një numër identifikimi të stampuar në shasi, në mënyrë
të tillë që të mos fshihet ose të mos ndryshohet.
2. Tabela dhe numri i identifikimit duhet të vendosen në
vende të dukshme mbi një pjesë të mjetit, që normalisht nuk
zëvendësohet gjatë përdorimit të mjetit.
3. Në rastet kur numri i identifikimit është i falsifikuar,
mungon, është i ndryshuar ose është i palexueshëm, pasi të jetë
verifikuar shkaku nga organet përkatëse, duhet të ribëhet nga
zyra e homologimit, e cila lëshon një akt për zyrën që bën
regjistrimin.
4. Në aktet në zbatim janë përcaktuar karakteristikat,
mënyrat e zbatimit dhe treguesit që duhet të përmbajë tabela e
identifikimit, si dhe karakteristikat e numrit të identifikimit,
për çka u fol në pikën 3.
5. Normat e përcaktuara në pikat e këtij neni duhet të
përputhen me marrëveshjet ndërkombëtare, duke përfshirë edhe të
drejtën e të interesuarit për të kërkuar homologimin.
6. Cilido që falsifikon, heq, zëvendëson, ndryshon, fshin
ose e bën të palexueshme tabelën e konstruktorit apo numrin e
identifikimit të shasisë, dënohet me masë administrative me gjobë
nga njëzet e pesë mijë, deri në njëqind mijë lekë, përveç rasteve
kur përbën krim më të rëndë.

NENI 75

CERTIFIKATA E MIRATIMIT CERTIFIKATA E ORIGJINES DHE DEKLARATA
E PERPUTHJES

1. Organi përkatës i Drejtorisë së Përgjithshme të
Shërbimeve të Transportit Rrugor, pas kontrollit të kërkesave të
aftësisë për qarkullim dhe homologim, sipas akteve në zbatim, i
jep konstruktorit të mjetit certifikatën e miratimit.
2. Kërkesës për kontroll duhet t'i bashkangjitet certifikata
e origjinës së mjetit lëshuar nga konstruktori i tij. Kur bëhet
fjalë për mjete të tipit të homologuar, që i nënshtrohen
kontrollit të kërkesave të përshtatshmërisë ndaj qarkullimit,
certifikata e origjinës zëvendësohet nga deklarata e përputhjes,
sipas pikës 6.
3. Lëshimi i certifikatës së miratimit pezullohet për
kontrollet e nevojshme, kur dalin elemente që të bëjnë të mendosh
se mjeti apo pjesët e tij janë me prejardhje të ndaluar.
4. Në aktet në zbatim përcaktohen karakteristikat dhe
përmbajtja e certifikatës së miratimit dhe të certifikatës së
origjinës.
5. Organet përkatëse të Drejtorisë së Përgjithshme të
Shërbimeve të Transportit Rrugor, me të parë rezultatin pozitiv
nga kontrolli mbi prototipin, sipas akteve në zbatim, i lëshojnë
konstruktorit certifikatën e homologimit dhe certifikatën që
përmban përshkrimin e elementeve që karakterizojnë mjetin.
6. Për çdo mjet të ndërtuar në përputhje me tipin e
homologuar, konstruktori i jep blerësit deklaratën e përputhjes.
Kjo deklaratë, e përpiluar sipas modelit të miratuar nga
Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse, provon që mjeti është
në përputhje me tipin e homologuar. Me një deklaratë të tillë
konstruktori merr përgjegjësinë e plotë përpara ligjit.
Konstruktori duhet të mbajë një regjistër progresiv të
deklaratave të lëshuara të përputhjes.
7. Në rast se mjetet, karroceria e të cilave ose pajisjet
e tyre janë realizuar nga konstruktor tjetër nga ai i shasisë,
dokumentacioni i origjinës lëshohet nga konstruktori që ka
realizuar pajisjen e mjetit. Ky dokument duhet të shoqërohet me
deklaratën e përputhjes ose certifikatën e origjinës që i përket
shasisë.
8. Cilido që lëshon deklarata përputhjeje, të treguara në
pikat 6 dhe 7, për mjete jo në përputhje me atë të tipit të
homologuar, kur nuk përbën krim, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga pesëdhjetë mijë deri në dyqind mijë
lekë.

NENI 76

KONTROLLET E PERPUTHJES ME TIPIN E HOMOLOGUAR

1. Ministria e Punëve Publike dhe Transportit ka të drejtë
të ushtrojë kontroll në çdo kohë për përputhjen me tipin e
homologuar të mjeteve me motor, të rimorkiove dhe të sistemeve
për të cilat është lëshuar deklarata përkatëse e përputhjes. Ka
të drejtë, gjithashtu, të pezullojë vlefshmërinë e homologimit
të mjeteve dhe të sistemeve ose të zhvleftësojë vetë homologimin,
nëse nga kryerja e kontrollit del se mungon përputhja përkatëse
me tipin e homologuar.
2. Me udhëzime të Ministrisë së Punëve Publike dhe
Transportit, duke marrë mendimin e ministrive të interesuara,
përcaktohen kriteret dhe mënyrat e kontrollit e të shqyrtimit të
mundshëm të mjeteve dhe sistemeve që prodhohen e importohen.
Detyrimet përkatëse janë në ngarkim të titullarit të homologimit.
3. Ndaj secilit që prodhon ose tregton një mjet jo në
përputhje me tipin e homologuar, në qoftë se nuk përbën krim,
merret masa administrative e pagesës së gjobës nga pesëdhjetë
mijë deri në dyqind mijë lekë.
4. Respektohen kompetencat e Ministrisë së Shëndetësisë.

NENI 77

NDRYSHIMET E KARAKTERISTIKAVE KONSTRUKTIVE TE MJETEVE NE
QARKULLIM DHE AZHURNIMI I LEJES SE QARKULLIMIT

1. Në aktet në zbatim përcaktohen karakteristikat
konstruktive e funksionale dhe sistemet e pajisjeve që mund të
modifikohen vetëm pas paraqitjes së dokumenteve. Janë përcaktuar,
gjithashtu, mënyrat për kontrollin dhe azhurnimin e lejes së
qarkullimit.
2. Mjetet me motor dhe rimorkiot e tyre duhet t'u
nënshtrohen kontrollit dhe provës pranë organeve kompetente të
Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor,
kur janë bërë një a më shumë ndryshime të karakteristikave
konstruktive ose funksionale apo të sistemeve të pajisjeve, të
treguara në nenet 71 dhe 72, si dhe kur është ndërruar ose
modifikuar shasia. Brenda 15 ditëve nga miratimi i ndryshimeve,
organi përkatës i Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor njofton për këtë zyrat kompetente për efekt
të ndryshimeve në librin e regjistrimit, taksave dhe tatimeve.
3. Cilido që qarkullon me një mjet, të cilit i janë
ndryshuar karakteristikat e treguara në certifikatën e
homologimit dhe në lejen e qarkullimit, ose i është modifikuar
shasia dhe nuk ka marrë pëlqimin pas kontrollit dhe provës ose
cilido që qarkullon me një mjet që i është ndërruar shasia dhe
që nuk ka marrë pëlqimin pas kontrollit të provës, ndëshkohet me
masë administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në
njëqind mijë lekë.
4. Shkeljet e rregullave të mësipërme çojnë në masën
administrative plotësuese të heqjes së lejes të qarkullimit.

NENI 78

GJENDJA TEKNIKE E MJETEVE RRUGORE ME MOTOR DHE RIMORKIOVE TE
TYRE NE QAEKULLIM

1. Mjetet me motor dhe rimorkiot e tyre duhet të mbahen
gjatë qarkullimit në efektivitet të lartë, që të garantojnë
sigurinë e të kufizojnë zhurmat dhe ndotjen brenda kufijve të
përmendur në pikën 2.
2. Në aktet në zbatim janë përcaktuar kushtet teknike në
lidhje me karakteristikat funksionale të sistemeve dhe të
pajisjeve, të cilat duhet t'u korrespondojnë mjeteve, veçanërisht
për sa u përket gomave dhe sistemeve ekuivalente me to, frenimit,
sistemeve të sinjalizimit pamor e ndriçues, kufizimit të zhurmës
dhe ndotjes së mjedisit.
3. Normat e treguara në pikën 2 duhet të përputhen me
marrëveshjet ndërkombëtare.
4. Cilido që qarkullon me një mjet, i cili ka ndryshime në
karakteristikat konstruktive dhe funksionale të përcaktuara, ose
qarkullon me sistemet e përmendura në nenin 72, që nuk
funksionojnë apo që nuk janë instaluar siç duhet, ndëshkohet me
masë administrative me gjobë nga pesë mijë deri në dhjetë mijë
lekë dhe zbatohet masa administrative plotësuese e bllokimit të
mjetit deri në plotësimin e kërkesave teknike e funksionale.

NENI 79

KONTROLLI TEKNIK

1. Kontrolli teknik është shtetëror. Ministria që mbulon
veprimtarinë përkatëse përcakton me udhëzim të veçantë kriteret,
kohët dhe mënyrat për kryerjen e kontrollit teknik të kategorive
të mjeteve me motor dhe të rimorkiove, me qëllim që të
kontrollohet nëse ato garantojnë sigurinë dhe qetësinë në
qarkullim dhe që ndotja e tyre nuk i kalon kufijtë e përcaktuar.
Kontrollet teknike vjetore dhe ato periodike kryhen në qendrat
e kontrollit teknik të Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve
të Transportit Rrugor. Në udhëzim përcaktohen elementet, mbi të
cilat duhet të kryhet kontrolli teknik i sistemeve të mjeteve,
që kanë rëndësi për sigurinë e tyre.
2. Përmbajtja e udhëzimeve të nxjerra në zbatim të pikës 1
t'iu referohet direktivave të Komunitetit Europian, në lidhje me
kontrollin teknik të mjeteve motorike.
3. Të gjitha mjetet që qarkullojnë dhe hyjnë në territorin
e Republikës së shqipërisë, janë të detyruara të kalojnë në
kontrollin teknik vjetor dhe atë periodik. Kontrolli teknik
vjetor do të kryhet një herë në vit, për të gjitha mjetet me
motor dhe rimorkiot. Për mjetet e reja me motor që hyjnë në
Shqipëri, kontrolli i parë teknik do të kryhet brenda dy vjetëve
nga data e regjistrimit. Pas kësaj periudhe ky kontroll kryhet
për çdo vit.
4. Kontrolli teknik periodik do të kryhet për të gjitha
mjetet me motor të transportit rrugor, pasi të jetë kryer më parë
kontrolli i përgjithshëm vjetor sipas udhëzimeve që nxjerr
Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse.
5. Drejtuesi i mjetit është i detyruar të kontrollojë
gjendjen teknike të mjetit para nisjes dhe gjatë udhëtimit për
të shmangur aksidentet e mundshme. Qarkullimi i mjetit me të meta
teknike ndëshkohet me masë administrative me gjobë sipas pikës
5 të nenit 71.
6. Organet e shërbimeve të policisë rrugore, për të cilat
flitet në nenin 12, nëse kanë dyshime për gjendjen e sigurisë,
zhurmshmërisë dhe ndotjes për mjete me motor ose rimorkio të
veçantë, mund të urdhërojnë në çdo kohë ndalimin e tyre, duke
bërë shënimin në librezën e mjetit, për një kontroll teknik të
menjëhershëm jashtë radhe.
7. Udhëzimet për kontrollet për zhurmat dhe ndotjet
atmosferike i nxjerr Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse,
në bashkëpunim me Ministrinë e Shëndetësisë..
8. Në raste aksidentesh rugore, në të cilat automjetet ose
rimorkiot kanë pësuar dëme të rënda dhe mund të lindin dyshime
mbi gjendjen e sigurisë për qarkullim, organet e policisë
rrugore, për të cilat flitet në nenin 12, pikat 1 dhe 2, të
ardhura në vendngjarje, janë të detyruara të njoftojnë zyrën
kompetente të Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor për marrjen e masave për kontroll të veçantë
jashtë radhe për mjetet.
9. Ministri i Punëve Publike dhe Transportit përcakton
tarifat për kontrollet teknike vjetore dhe ato periodike.
10. Cilido që qarkullon me një mjet, të cilit nuk i është
kryer kontrolli teknik, ndëshkohet me masë administrative me
gjobë nga dy mijë e pesëqind deri në dhjetë mijë lekë, që
dyfishohet në rast të tejkalimit të afatit të kontrollit teknik
më shumë se një muaj. Për mjetet e transportit të mallrave të
rrezikshme tejkalimi i ofertave të kryerjes së kontrollit teknik
ndëshkohet me masa administrative me gjobë nga njëqind mijë deri
në dyqind mijë lekë. Për këto shkelje merret edhe masa
administrative plotësuese e tërheqjes së lejes të qarkullimit
deri në kryerjen e kontrollit teknik.
Për mosparaqitje brenda afateve të çdo kategorie mjetesh në
qendrat e kontrollit teknik të Drejtorisë së Përgjithshme të
Shërbimeve të Transportit Rrugor me mbi 10 ditë, për çdo mjet
paguhet një gjobë prej një mijë lekësh dhe për ato transporte të
rrezikshme - pesë mijë lekë. Arkëtimi i gjobës bëhet nga vetë
qendrat e kontrollit teknik.
11. Cilido që prodhon dëshmi kontrolli teknik false,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë
deri në njëqind mijë lekë, kur nuk përbën vepër penale. Për këtë
shkelje merret edhe masa administrative plotësuese e tërheqjes
së lejes së qarkullimit të mjetit, për të cilin është lëshuar
dëshmi false e kontrollit teknik.

NENI 80

KOMPETENCAT E FUKSIONAREVE TE MINISTRISE SE PUNEVE PUBLIKE DHE
TRANSPORTIT DHE ORGANEVE TE SAJ.

1. Kontrollet teknike të parashikuara nga ky Kod për mjetet
me motor dhe mjetet që ato tërheqin, kryhen nga nëpunësit e
Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor,
të diplomuar inxhinierë mekanikë para vitit 1974 dhe inxhinierë
mekanikë transporti ose teknikë mekanikë transporti.
2. Nëpunësit e zyrave të treguar në pikën 1, aftësohen për
kryerjen e kontrolleve teknike nëpërmjet një kursi kualifikimi
me provime përfundimtare, sipas mënyrave të përcaktuara me
udhëzim të Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse.
3. Në aktet në zbatim përcaktohen profilet profesionale të
nevojshme për kryerjen e kontrolleve teknike, të treguara në
pikën paraardhëse.
4. Me udhëzim të ministrit të Punëve Publike dhe Transportit
fiksohen normat dhe mënyrat e kryerjes së kurseve të kualifikimit
të parashikuara nga pika 2.



PJESA II

DESTINACIONI DHE PERDORIMI I MJETEVE

NENI 81

DESTINACIONI DHE PERDORIMI I MJETEVE

1. Me destinacion të mjetit nënkuptohet përdorimi i tij në
bazë të karakteristikave teknike.
2. Me përdorim të mjetit nënkuptohet shfrytëzimi i tij
ekonomik.
3. Mjetet mund të caktohen për përdorim vetjak ose për
përdorim nga të tretët.
4. Quhet përdorim nga të tretët kur mjetet shfrytëzohen,
kundrejt pagesës përkatëse, nga persona të tjerë të ndryshëm nga
titullari i lejes së qarkullimit. Për rastet e tjera nënkuptohet
përdorimi vetjak i mjetit.
5. Përdorimi nga të tretët përfshin:
a) dhënien me qira pa drejtues mjeti;
b) dhënien me qira me drejtues mjeti dhe shërbimi taksi për
transport njerëzish;
c) shërbimin e linjës për transport pasagjerësh;
d) shërbimin e transportit të mallrave për llogari të të
tretëve;
e) shërbimin e linjës për transportin e mallrave;
f) shërbimin taksi për transportin e mallrave për llogari
të të tretëve.
6. Pas marrjes së lejes së përkohshme të transportit nga
organet e Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse në rreth,
mjetet e transportit të mallrave mund të shfrytëzohen në raste
të jashtëzakonshme dhe përkohësisht për transport njerëzish. Leja
e përkohshme e transportit lëshohet vetëm mbi bazën e kërkesës
së titullarit të pushtetit lokal. Leja e përkohëshme e
transportit lëshohet nga organet përkatëse në varësi të
Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse, për autobuzët e
destinuar për t'u dhënë me qira me drejtues mjeti, të cilët mund
të përdoren në raste të jashtëzakonshme dhe me urdhëresë të
Ministrisë që mbulon veprimtarinë përkatëse në shërbime në linjë
dhe anasjelltas.
7. Në aktet në zbatim janë përcaktuar karakteristikat
konstruktive të mjetit në lidhje me destinacionin ose përdorimet,
për të cilat ai mund të caktohet.
8. Duke përjashtuar dispozitat e ligjeve të posaçme, cilido
që shfrytëzon një mjet me një distinacion ose për një përdorim
të ndryshëm nga ato të treguara në lejen e transportit,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesë mijë deri në
njëzet mijë lekë.
9. Cilido që, pa pasur lejen e transportit të përkohshme të
përmendur në pikën 6, përdor për transport njerëzish një mjet të
destinuar për transport mallrash, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind
mijë lekë.
10. Mosrespektimi i pikave 8 dhe 9 çon në masën
administrative plotësuese të pezullimit të lejes së qarkullimit
nga 1 deri me 6 muaj. Në rast përsëritjeje pezullimi i lejes së
qarkullimit shkon nga 6 muaj deri në 12 muaj.

NENI 82

PERDORIMI VETJAK

1. Për autobuset dhe mjetet e destinuara për transport
njerëzish, të caktuara për përdorim vetjak, leja e transportit
mund t'u lëshohet vetëm enteve publike, sipërmarrësve dhe
kolektivave për plotësimin e nevojave të lidhura ngushtë me
veprimtarinë e tyre, pas kontrollit të kryer mbi qënien e këtyre
nevojave, sipas udhëzimeve të nxjerra nga Ministria që mbulon
veprimtarinë përkatëse.
2. Leja e transportit për mjetet e transportit të mallrave
për llogari të vet lëshohet në bazë të lejes për ushtrimin e
transportit të mallrave për llogari të vet. Në lejen e
transportit duhet të shënohen data dhe numri i licencës, ku
cilësohet për ushtrimin e autotransportit për llogari të vet, siç
parashikohet në aktet në zbatim. Dispozitat e këtij ligji nuk
zbatohen për automjetet, të cilat kanë kapacitet transportues
deri në 500 kg. Bëhen përjashtime për disa mallra të veçanta, të
cilat përcaktohen me udhëzimin e Ministrisë që mbulon
veprimtarinë përkatëse.
3. Për dokumentet e tjerë, me të cilat duhet të jetë pajisur
mjeti i caktuar për transportin e mallrave për llogari të vet,
mbeten në fuqi dispozitat e përcaktuara nga normat e veçanta në
këtë fushë.
4. Cilido që shfrytëzon për përdorim vetjak një mjet të
caktuar për transportin e njerëzve, me përjashtim të autoveturave
për përdorim vetjak të përcaktuara në lejen e qarkullimit, pa
lejen përkatëse ose nuk respekton kushtet dhe kufizimet e
përcaktuara në lejen e qarkullimit, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
5. Mosrespektimi i dispozitave të pikës 4, çon në masa
administrative plotësuese të pezullimit të lejes së transportit
për një periudhë nga 6 deri në 12 muaj.
6. Cilido që shfrytëzon një mjet të përdorimit vetjak për
transportin e mallrave pa lejen përkatëse, ose nuk respekton
kushtet dhe kufizimet e përcaktuara në licencë, ndëshkohet sipas
sanksioneve të parashikuara nga nenet përkatëse të ligjit për
transportin automobilistik.
Neni 83

DHENIA ME QIRA DREJTUES MJETI

1. Për zbatimin e këtij neni, një mjet quhet i caktuar për
dhënie me qira pa drejtues mjeti kur qiradhënësi, kundrejt
pagesës, detyrohet të verë në dispozicion të qiramarrësit, me
kërkesën e këtij të fundit, vetë mjetin.
2. Mund të caktohen për dhënie me qira të gjitha mjetet me
motor dhe rimorkiot e tyre, duke përfshirë edhe mjetet e caktuara
për transportin e mallrave me ngarkesë të plotë mbi 500 kg, si
dhe mjetet e ndryshme nga autoveturat, të caktuara për
transportin e njerëzve.
3. Leja e transportit e mjeteve të tilla lëshohet mbi bazën
e licencës përkatëse.
4. Ministri i Punëve Publike dhe Transportit, me urdhëresë
të tij, është i autorizuar të përcaktojë kriteret dhe mënyrat për
lëshimin e lejes së transportit.
5. Cilido që jep me qira, pa drejtues mjeti, një mjet jo të
caktuar për këtë punë, ndëshkohet me masë administrative me gjobë
nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë, për automjetet
ose rimorkiot dhe nga dy mijë e pesëqind deri në dhjetë mijë
lekë, për mjetet e tjera. Gjithashtu, zbatohet edhe masa
administrative plotësuese e pezullimit të lejes së transportit
nga 2 deri në 8 muaj.

NENI 84

SHERBIMI I QIRADHENIES ME DREJTUES MJETI PER TRANSPORTIN E
NJEREZVE

1. Shërbimi i marrjes me qira me drejtues mjeti për
transportin e njerëzve disiplinohet me aktet përkatëse.
2. Mund të destinohen për të kryer shërbimin e qiradhënies
me drejtues mjeti për transportin e njerëzve:
- motorët me kosh;
- autoveturat;
- autobuset;
- motomjetet dhe automjetet për transport të përzier ose për
transport të veçantë njerëzish;
- mjetet e tërhequra nga kafshët.
3. Leja e transportit e mjeteve të tilla lëshohet mbi bazën
e licencës për ushtrimin e transportit.
4. Cilido që shfrytëzon për qiradhënie me drejtues mjeti një
mjet që nuk është caktuar për një shërbim të tillë, ndëshkohet
me masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet
mijë lekë dhe, kur bëhet fjalë për autobuset, nga njëzet e pesë
mijë deri në njëqind mijë lekë. Kjo shkelje çon në masën
administrative plotësuese të pezullimit të lejes së transportit
nga 6 deri në 12 muaj.

NENI 85

SHERBIMET ME TAKSI ME AUTOVETURA ME DREJTUES MJETI

1. Shërbimi taksi me autovetura me drejtues mjeti ose
shërbimi taksi, rregullohet nga aktet në zbatim që veprojnë në
këtë sektor transporti.
2. Cilido që drejton një taksi i papajisur me licencën
përkatëse, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dhjetë
mijë deri në njëqind mijë lekë. Për këtë shkelje zbatohet edhe
masa administrative plotësuese e tërheqjes së lejes së
qarkullimit dhe konfiskim i mjetit.
3. Cilido që, megjithëse i pajisur me licencën përkatëse,
drejton një taksi jo në përputhje me normat në fuqi ose me
kushtet e përcaktuara në licencë, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë.
Për këtë shkelje zbatohet edhe masa administrative plotësuese e
tërheqjes së licencës.

NENI 86

SHERBIMI I LINJES PER TRANSPORTIN E PASAGJEREVE

1. Për zbatimin e këtij neni, një mjet do të quhet i caktuar
në shërbimin në linjë kur ushtruesi i këtij transporti, që
shpërblehet për punën e realizuar, kryen rrugë të një
destinacioni të paracaktuar dhe në itinerare të autorizuara, si
dhe me ofertë të padiferencuar për publikun, edhe kur ky publik
përbëhet nga një kategori e veçantë njerëzish.
2. Mund të caktohen për shërbimin në linjë të transportit
të njerëzve autobuset, autobuset artikulare, trolejbuset
artikulare, trolejbuset me dhe pa rimorkio, të destinuar për një
transport të tillë.
3. Leja e transportit për këto mjete lëshohet mbi bazën e
miratimit paraprak nga organet kompetente që lëshojnë licencat
përkatëse për ushtrimin e këtyre transporteve.
4. Mjetet e mësipërme mund të përdoren vetëm në linjat, për
të cilat mbajtësi i lejes së transportit ka marrë licencën, duke
përjashtuar kufizimet e mundshme të përcaktuara në këtë licencë.
Lëshuesi i licencës për linjën, mund të autorizojë përdorimin e
mjeteve të destinuara për shërbimin në linjë në shërbimin me
qiradhënie të mjeteve, me kusht që të garantohet rregullshmëria
e shërbimit në linjë. Për këtë qëllim leja e transportit duhet
të shoqërohet nga një dokument i lëshuar nga autoriteti që lëshon
licencën e shërbimit në linjë, në të cilin tregohen linjat ose
zonat e trafikut ose qiradhënia, për të cilat mund të përdoren
mjetet.
5. Pronarët e automjeteve të regjistruara për t'u përdorur
në shërbimin në linjë të transportit të pasagjerëve, mund t'u
japin me qira ushtruesve të tjerë të transporteve në linjë të
pasagjerëve, përkohësisht dhe në raste të jashtëzakonshme, sipas
udhëzimeve të shpallura nga Ministria që mbulon veprimtarinë
përkatëse, një pjesë të mjeteve të tyre me autorizim të
autoriteteve kompetente për lëshimin e lejeve përkatëse të
transportit.
6. Cilido që përdor në shërbimin në linjë një mjet që nuk
është caktuar për një shërbim të tillë, apo përdor një mjet në
linja të ndryshme me ato, për të cilat ka lejen e transportit,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë
deri në njëqind mijë lekë. Gjithashtu, zbatohet edhe masa
administrative plotësuese e pezullimit të lejes së transportit
nga 6 deri në 12 muaj.

NENI 87

SHERBIMI I TRANSPORTIT TE MALLRAVE PER LLOGARI TE TE TRETEVE

1. Për zbatimin e këtij neni, një mjet quhet i caktuar për
transportin e mallrave për llogari të të tretëve, kur
sipërmarrësi detyrohet, kundrejt pagesës përkatëse, të kryejë
transportin e urdhëruar nga kërkuesi i transportit.
2. Leja e transportit lëshohet mbi bazën e licencës së
caktuar për kryerjen e shërbimit dhe shoqërohet me një dokument
të posaçëm të përcaktuar nga aktet përkatëse që disiplinojnë këtë
veprimtari dhe që është pjesë përbërëse e lejes së transportit.
Dispozitat e këtij ligji nuk zbatohen për automjetet, të cilat
kanë kapacitet transportues deri në 500 kg. Bëjnë përjashtim disa
mallra të veçanta, të cilat përcaktohen me udhëzim të Ministrisë
që mbulon veprimtarinë përkatëse.
3. Cilido që përdor në shërbimin e transportit të mallrave
për llogari të të tretëve një mjet që nuk është caktuar për një
shërbim të tillë apo që shkel kushtet dhe kufizimet e përcaktuara
në licencë ose në lejen e transportit, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind
mijë lekë.

NENI 88

SHERBIMI NE LINJE PER TRANSPORTIN E MALLRAVE

Shërbimi në linjë për transportin e mallrave disiplinohet
nga ligjet përkatëse të këtij sektori transporti.

NENI 89

TRANSPORTI I MALLRAVE PER LLOGARI TE TE TRETEVE NE SHERBIMIN
TAKSI

1.Shërbimi taksi i transportit të mallrave për llogari të
të tretëve, që kryhet me mjete me peshë të përgjithshme me
ngarkesë të plotë jo më të madhe se 6 tonë, disiplinohet nga
normat e veçanta të sektorit; leja e transportit lëshohet mbi
bazën e licencës së parashikuar për kryerjen e këtij shërbimi.
2. Cilido që përdor në shërbimin taksi të transportit të
mallrave për llogari të të tretëve një mjet që nuk është caktuar
për një shërbim të tillë, ndëshkohet me masë administrative me
gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë.

NENI 90

QIRADHENIE MJETI ME KESTE PA DREJTUES MJETI ME TE DREJTEN E
BLERJES DHE SHITJES SE MJETEVE ME KESTE, ME MARREVESHJE PER
T'IA RIKTHYER PRONARIT KUR NUK PAGUHET KESTI

1. Motomjetet, automjetet dhe rimorkiot që jepen me qira me
të drejtën e blerjes, regjistrohen në emër të qiradhënësit, por
me shënimin në lejen e qarkullimit të emrit të qiramarrësit dhe
datës së skadimit të kontratës përkatëse. Në raste të tilla
regjistrimi i mjetit bëhet në përputhje me përdorimin që do t'i
bëjë atij qiramarrësi dhe me kusht që ky qiramarrës të jetë
zotërues i lejeve përkatëse dhe të plotësojë kushtet e
parashikuara në nenet 82 dhe 90. Në këto raste konsiderohet
titullar i lejes së qarkullimit edhe qiradhënësi. Treguesit e
sipërpërmendur psqyrohen në regjistrat e degës përkatëse të
Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor.
2. Për efekt të zhdëmtimit të dëmeve, të shkaktuara nga
qarkullimi i mjetit ndaj personave ose sendeve, qiramarrësi është
përgjegjës solidar së bashku me drejtuesin e mjetit.
3. Në rastet e shitjes së mjeteve me marrëveshje për t'ia
rikthyer pronarit, kur nuk pagohen këstet, mjeti regjistrohet në
emër të blerësit, por me shënimin në lejen e qarkullimit të emrit
të shitësit dhe të datës së pagimit të këstit të fundit. Të
njëjtit tregues shënohen edhe në regjistrat e degës përkatëse të
Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor.
4. Për efekt të shkeljeve administrative, ndaj qiramarrësit
me këste të mjetit ose blerësit me këste me marrëveshje për t'ia
rikthyer mjetin pronarit, kur nuk paguhen këstet, zbatohen
sanksionet përkatëse sipas kapitullit VI.


NENI 91

KOPJET PERMBLEDHESE TE DOKUMENTEVE TE QARKULLIMIT OSE
DREJTIMIT TE MJETIT

Kur për motive zyrtare, dokumentet e qarkullimit, leja e
drejtimit ose një nga dokumentet e tjera të parashikuara në nenin
178, dorëzohen në zyrat që i kanë lëshuar ato sipas kërkesave të
procedurave të përcaktuara, këto zyra lëshojnë një kopje
përmbledhëse të dokumentit që kryen plotësisht rolin e atij
origjinal për një afat maksimal prej tridhjetë ditësh.

PJESA III

DOKUMENTET E QARKULLIMIT DHE REGJISTRIMIT

NENI 92

FORMALITETET E NEVOJSHME PER QARKULLIMIN E AUTOMJETEVE TE
MOTOMJETEVE DHE RIMORKIOVE

1. Automjetet, motomjetet dhe rimorkiot për të qarkulluar
duhet të jenë të pajisura me një leje qarkullimi dhe të jenë të
regjistruara pranë degëve përkatëse të Drejtorisë së Përgjithshme
të Shërbimeve të Transportit Rrugor.
2. Degët e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor marrin masa për regjistrimin dhe lëshojnë
lejen e qarkullimit ndaj atij që vërteton se është pronar i
mjetit, duke treguar, kur duhet, edhe gjeneralitetet e
shfrytëzuesit ose të qiramarrësit me të drejtë blerjeje ose të
shitësit me marrëveshje me të drejtë rikthimi, kur nuk paguhen
këstet, siç është treguar në nenin 90.
3. Leja e qarkullimit nuk mund të lëshohet kur nuk
plotësohen kërkesat për kryerjen e shërbimit ose transportit
sipas destinacionit, kur këto kërkohen nga dispozitat ligjore.
4. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse përcakton me
udhëzim të veçantë procedurat dhe dokumentacionin e nevojshëm për
regjistrimin, përmbajtjen e lejes së qarkullimit, duke
parashikuar veçanërisht për rimorkiot shënimet e nevojshme për
lejimin e tërheqjes së tyre.
5. Për automjetet dhe rimorkiot e treguara në nenin 10, pika
1, lëshohet një leje e veçantë qarkullimi që duhet të shoqërohet
me autorizimin përkatës, kur ky autorizim parashikohet po nga ky
nen. Në mënyrë të ngjashme, dokument i veçantë lëshohet edhe për
makinat bujqësore, kur për to veprojnë kushtet sipas nenit 103,
pika 8.
6. Cilido që qarkullon me një mjet, për të cilin nuk është
lëshuar lejeqarkullimi, ndëshkohet me masë administrative me
gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë. Këtij
sanksioni i nënshtrohet më vete pronari i mjetit ose përdoruesi
i mjetit a qiramarrësi me të drejtë blerjeje ose blerësi me
marrëveshje rikthimi të mjetit pronarit, kur nuk paguhen të
gjitha këstet. Për këtë shkelje zbatohet masa administrative
plotësuese e konfiskimit të mjetit.
7. Cilido që qarkullon me një rimorkio të ganxhuar te një
mjet me motor, karakteristikat e të cilit nuk janë pasqyruar në
lejen e qarkullimit, kur pasqyrimi i tyre është i domosdoshëm,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesë mijë deri në
njëzet mijë lekë.
8. Cilido që nuk merr masa për të kërkuar në afatet e
përcaktuara certifikatën e pronësisë, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
Leja e qarkullimit i merret menjëherë atij që kryen shkeljen,
dërgohet në zyrën e regjistrit automobilistik shqiptar dhe i
kthehet vetëm pasi të ketë plotësuar të gjitha kushtet e
shkelura.
9. Normat e mësipërme nuk zbatohen për mjetet e Forcave të
Armatosura, sipas nenit 136, pika 1; për këto mjete zbatohen
dispozitat e nenit 136.
10. Për të arritur një thjeshtim maksimal të procedurave dhe
për të siguruar raporte të kënaqshme me qytetarët, veprimet
zyrtare të parashikuara nga ky nen dhe nga neni 93 duhet të
kryhen nga degët e rretheve me ndihmën e sistemeve informatike
të përshtatshme.

NENI 93

FORMALITETET PER NDRYSHIMIN E PRONESISE SE AUTOMJETEVE ,
MOTOMJETEVE DHE RIMORKIOVE DHE PER NDRYSHIMIN E VENDBANIMIT TE
PRONARIT
1. Në rast ndryshimi pronësie të automjeteve, motomjeteve
dhe rimorkiove ose në rastin kur i jepen në përdorim të tjerëve
a kur lidhen marrëveshje për qiradhënie me të drejtë blerjeje,
dega përkatëse e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor, sipas kërkesës së paraqitur nga ana e
interesuar, brenda 10 ditëve nga data kur nënshkrimi i aktit
është vërtetuar ose është gjykuar i rregullt, merr masa për
regjistrimin e ndryshimit të pronësisë ose të ndryshimeve të
tjera, si dhe për lëshimin e certifikatës së re të pronësisë.
2. Zyra e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor, sipas kërkesës së paraqitur nga pronari
brenda afateve të përcaktuara në pikën 1, merr masa për rinovimin
ose azhurnimin e lejes së qarkullimit që pasqyron ndryshimet e
treguara në pikën e mësipërme. Në mënyrë të ngjashme veprohet
edhe për ndryshimin e vendbanimit.
3. Cilido që nuk respekton dispozitat e përcaktuara nga ky
nen, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë
deri në dyzet mijë lekë.
4. Cilido që qarkullon me një mjet, për të cilin nuk është
kërkuar, brenda afatit të caktuar në pikën 1 dhe 2, azhurnimi ose
rinovimi i lejes së qarkullimit dhe i certifikatës së pronësisë,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesë mijë deri në
njëzet mijë lekë.
5. Leja e qarkullimit i merret menjëherë atij që kryen
shkeljet e parashikuara në pikën 3 dhe i dërgohet zyrës së
Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor,
që merr masa për rinovimin e saj pas zbatimit të dispozitave që
janë shkelur.
Neni 94

LEJA E PERKOHSHME E QARKULLIMIT

1. Në rast humbjeje, vjedhjeje ose shkatërrimi të lejes së
qarkullimit, zotëruesi i saj duhet që, brenda 24 orëve nga
konstatimi i faktit, të bëjë denoncim në organet e policisë, të
cilat bëjnë shënimet përkatëse dhe lëshojnë një vërtetim.
2. Zyra e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor, pasi i është paraqitur vërtetimi i denoncimit
dhe deklarata e marrjes së përgjegjësisë administrative, lëshon
lejen e përkohshme të qarkullimit me afat vlefshmërie maksimumi
për 30 ditë.
3. Pasi të kenë kaluar 30 ditë nga paraqitja e denoncimit
sipas pikës 2 dhe leja e qarkullimit nuk është gjetur ose
dorëzuar, zotëruesi i lejes së qarkullimit duhet të kërkojë një
regjistrim të ri.
4. Cilido që qarkullon me një mjet, për të cilin nuk është
lëshuar leja e përkohshme e qarkullimit, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë.
Për këtë shkelje zbatohet edhe masa administrative plotësuese e
ndalimit administrativ të mjetit.

NENI 95

KRIJIMI I SHOQATAVE TE TRANSPORTUESVE AUTOMOBILISTIKE DHE TE
KLUBIT TE AUTOMOBILIZIMIT

Përdoruesit e mjeteve të transportit automobilistik kanë të
drejtë të organizohen në shoqata dhe në Klubin e Automobilizmit
për të kontribuar, mbrojtur dhe zhvilluar transportin rrugor
kombëtar dhe ndërkombëtar, si edhe për të ndihmuar e përkrahur
interesat e transportit rrugor për llogari të të tretëve dhe për
llogari të vet. Shoqata e transportuesve dhe Klubi i
Automobilizmit janë persona juridikë të pavarur dhe nuk kanë
qëllime fitimi.

NENI 96

FORMALITETE TE NEVOJSHME PER QARKULLIMIN E CIKLOMOTOREVE

1. Ciklomotorët, për të qarkulluar, duhet të jenë të pajisur
me:
a) një certifikatë të përshtatshmërisë teknike që përmban
të dhënat e identifikimit dhe ato konstruktive, lëshuar nga një
zyrë e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit
Rrugor, mbi bazën e deklaratës së përputhjes ose të certifikatës
së miratimit, sipas nenit 75;
b) një shenjë dalluese identifikimi që lejon të përcaktohet
pronari i ciklomotorit dhe rrethi përkatës.
2. Fabrikimi dhe shitja e shenjave dalluese të identifikimit
bëhet vetëm nga shteti.
3. Ndryshimi i vendbanimit të zotëruesit të shenjës dalluese
të identifikimit, kur nuk rezulton i regjistruar në arkivin e
përgjithshëm të Qendrës së Informacionit të Drejtorisë së
Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, duhet të
njoftohet nga i interesuari, brenda 10 ditëve dhe sipas
dokumentacionit të përcaktuar, një zyre të rrethit të Drejtorisë
së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, e cila
regjistron ndryshimin dhe lëshon dokumentin përkatës.
4. Në aktet e zbatimit të këtyre normave përcaktohen, mbi
bazën e kritereve ekonomike dhe të procedurave sa më të thjeshta,
karakteristikat e shenjave dalluese të identifikimit, mënyrat e
përdorimit të tyre dhe procedurat përkatëse të shënimit dhe
shpërndarjes te përdoruesi, si edhe procedurat për ndryshimin e
pronësisë.
5. Cilido që fabrikon, prodhon, tregton ose shet ciklomotorë
që zhvillojnë një shpejtësi më të madhe se ajo e përcaktuar në
nenin 52, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesë
mijë deri në njëzet mijë lekë. Të njëjtit sanksion i nënshtrohet
edhe ai që modifikon ciklomotorët për të arritur shpejtësi më të
madhe se sa ajo e përcaktuar në nenin 52.
6. Cilido që qarkullon me një ciklomotor që ka një ose më
shumë karakteristika, të cilat nuk përputhen me karakteristikat
ose kushtet teknike të përcaktuara në nenin 52, ose që zhvillojnë
një shpejtësi më të madhe se ajo e përcaktuar në nenin 52,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind
deri në dhjetë mijë lekë.
7. Cilido që qarkullon me një ciklomotor, për të cilën nuk
është lëshuar certifikata e përshtatshmërisë teknike ose është
i papajisur me shenjën dalluese të identifikimit, ndëshkohet me
masë administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri në
dhjetë mijë lekë.
8. Cilido që në mënyrë abuzive fabrikon a shet shenja
dalluese identifikimi për ciklomotorë ose qarkullon me një
ciklomotor me shenjë dalluese identifikimi të falsifikuar,
ndëshkohet sipas nenit 99, pika 12.
9. Cilido që qarkullon me një ciklomotor të papajisur ose
të pajisur me shenjën dalluese të identifkimit, të dhënat e së
cilës nuk duken qartë, ose nuk njofton në afatin e caktuar për
ndryshimet sipas pikës 3, ndëshkohet me masë administrative me
gjobë nga një mijë deri në katër mijë lekë.
10. Në rast humbjeje, vjedhjeje ose shkatërrimi të shenjës
dalluese të identifikimit, për zotëruesin e saj zbatohen normat
dhe sanksionet e parashikuara në nenin 101. Për shkeljet e
parashikuara në pikat 5 dhe 6, zbatohet masa administrative
plotësuese e konfiskimit të ciklomotorit.

NENI 97

QARKULLIMI I PROVES

1. Fabrikat që prodhojnë mjete me motor me rimorkio,
përfaqësuesit e tyre, koncesionerët, komisionerët dhe agjentët
e shitjes, tregtarët e autorizuar për të tilla mjete, fabrikat
prodhuese të karrocerive e të gomave, punonjësit e ofiçinave të
riparimit e të modifikimeve, edhe kur punojnë për vete, nuk janë
të detyruar të pajisen me lejen e qarkullimit sipas neneve 92,
109 dhe 113 për mjete që qarkullojnë për prova teknike,
eksperimentale ose konstruktive, demonstrime ose transferime për
arsye shitjeje a kolaudime. Megjithatë këto mjete duhet të jenë
të pajisura me një autorizim për qarkullime prove, që lëshohet
nga zyra e rrethit e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor. Në mjetin që qarkullon për provë duhet të
jetë i pranishëm zotëruesi i autorizimit ose një varës i deleguar
prej tij.
2. Vlefshmëria e autorizimit është njëvjeçare; ky autorizim
mund të konfirmohet nëpërmjet verifikimit të plotësimit të
kërkesave të nevojshme.
3. Cilido që përdor për qëllime të tjera një mjet të caktuar
për qarkullime prove, ndëshkohet me masë administrative me gjobë
nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë. I njëjti sanksion
zbatohet edhe kur në mjet nuk është i pranishëm zotëruesi i
autorizimit apo i deleguari i tij.
Në qoftë se kryhen më shumë se dy shkelje, sipas pikës 3,
ndëshkimi me masë administrative është me gjobë nga dhjetë mijë
deri në dyzet mijë lekë; zbatohet, gjithashtu, edhe masa
administrative plotësuese e konfiskimit të mjetit
Neni 98

FLETEUDHETIMI

1. Automjetet, motomjetet dhe rimorkiot që qarkullojnë për
qëllime verifikimi dhe kontrolli të përshtatshmërisë teknike, për
të shkuar në pikat tranzitë të kufirit për t'u eksportuar, për
të marrë pjesë në parada të parashikuara nga autoritetet
ushtarake, në panaire apo ekspozita të autorizuara për mjete të
reja ose të përdorura, për të cilat nuk është paguar taksa e
regjistrimit, duhet të pajisen me një fletudhëtimi dhe një targë
të përkohshme, të lëshuar nga një zyrë e Drejtorisë së
Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor.
2. Fletudhëtimi duhet të tregojë itinerarin, afatin e
vlefshmërisë dhe kushtet teknike, në qoftë se është e nevojshme.
Afati i vlefshmërisë gjithsesi nuk mund t'i kalojë të 30 ditët.
Sidoqoftë, për kërkesa të veçanta eksperimentimi mjetesh të reja
që ende nuk janë regjistruar, zyra e rrethit e Drejtorisë së
Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor mund t'i lëshojë
fabrikës konstruktuese një fletudhëtimi të veçantë, pa kufizime
itinerari, me afat vlefshmërie maksimumi 180 ditë.
3. Cilido që qarkullon pa pasur e pa respektuar kushtet
teknike të fletudhëtimit, itinerarin e lëvizjes dhe nuk është i
pajisur me targën e përkohshme sipas pikës 1, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri në dhjetë
mijë lekë.
4. Kur shkeljet e parashikuara nga pika 3, përsëriten më
shumë se dy herë, masa administrative është me gjobë nga pesë
mijë deri në njëzet mijë lekë, si dhe zbatohet masa
administrative plotësuese e konfiskimit të mjetit.

NENI 99

TARGAT E REGJISTRIMIT PER AUTOMJETET MOTOMJETET DHE RIMORKIOT

1. Automjetet duhet të jenë të pajisura në pjesën e përparme
dhe të prapme me një targë që përmban të dhënat e regjistrimit.
2. Motomjetet duhet të pajisen në pjesën e prapme me një
targë që përmban të dhënat e regjistrimit.
3. Rimorkiot dhe gjysmërimorkiot duhet të pajisen në pjesën
e prapme me një targë që përmban të dhënat e regjistrimit.
4. Rimorkiot dhe karrelat me një aks, kur janë të ganxhuara
me një mjet me motor, duhet të jenë të pajisura në pjesën e
prapme me një targë që përsërit të dhënat e regjistrimit të
targës së mjetit me motor që i tërheq.
5. Targat e treguara në pikat 1, 2, 3 dhe 4 duhet të kenë
karakteristika reflektuese për dritën.
6. Mjetet që qarkullojnë për prova duhet të pajisen në
pjesën e prapme me një targë që është e transferueshme nga mjeti
në mjet; për rastet e autotrenave ose të gjysmërimorkiatorëve
targa duhet të vendoset në pjesën e prapme të mjetit që tërhiqet.
7. Në aktet në zbatim jepen kriteret e përcaktimit të
targave të regjistrimit, përsëritëse, të provës dhe të njohjes.
8. Në aktet në zbatim jepet shenja zyrtare që duhet të kenë
targat e çdo lloji, duke përjashtuar targat përsëritëse.
9. Aktet në zbatim përcaktojnë për targat sipas këtij neni:
- kriteret për formimin e të dhënave të regjistrimit;
- vendin e vendosjes dhe mënyrat e vendosjes;
- karakteristikat konstruktive, përmasore, fotometrike,
kromatike dhe të dallueshmërisë, si dhe kërkesat e verifikimit,
nëse targa është e përshtatshme për t'u pranuar.
10. Mbi automjetet, motomjetet dhe rimorkiot është e ndaluar
të vendosen shkrime, distinktiva ose shenja që mund të krijojnë
keqkuptime në identifikimin e mjetit.
11. Cilido që shkel dispozitat e pikave 1, 2, 3 dhe 4
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesë mijë deri në
njëzet mijë lekë.
12. Cilido që qarkullon me një mjet të pajisur me një targë
që nuk është e vetja ose është e falsifikuar, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind
mijë lekë.
13. Cilido që shkel dispozitat e pikave 5, 6 dhe 10
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga një mijë deri në
katër mijë lekë.
14. Cilido që falsifikon, ndryshon ose ndërron targën
automobilistike apo përdor targa të modifikuara, të falsifikuara
a të ndërruara, kur nuk përbën vepër penale, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në njëqind
mijë lekë.
15. Për shkeljet e parashikuara në pikat e mësipërme,
zbatohet edhe masa administrative plotësuese e tërheqjes së
targës që nuk i përgjigjet kërkesave të përcaktuara. Për shkeljet
e parashikuara në pikën 12 zbatohet masa administrative
plotësuese e konfiskimit të mjetit.

NENI 100

PRODHIMI SHPERNDARJA KTHIMI DHE TERHEQJA E TARGAVE

1. Prodhimi dhe shpërndarja e targave të mjeteve me motor
ose të mjeteve të tërhequra prej tyre, bëhet vetëm nga shteti.
Ministri i Punëve Publike dhe Transportit, me udhëzim të tij,
pasi ka marrë mendimin e ministrit të Financave, përcakton çmimin
e shitjes së targave.
2. Targat i jepen zotëruesit të mjetit nga zyra e Drejtorisë
së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, pas kryerjes
së regjistrimit të mjetit.
3. Cilido që prodhon ose shpërndan në mënyrë abuzive targa
për automjete, motomjete dhe rimorkio, ndëshkohet, kur kjo
shkelje nuk përbën krim, me masë administrative me gjobë nga
njëzet e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë dhe zbatohet edhe
masa administrative plotësuese e konfiskimit të targave.

NENI 101

HUMBJA , VJEDHJE , DEMTIMI DHE SHKATERIMI I TARGES

1. Në rast humbjeje, vjedhjeje ose shkatërrimi të ndonjërës
prej targave të treguara në nenin 99, zotëruesi i lejes së
qarkullimit duhet të bëjë denoncim brenda 24 orëve në organet e
policisë, të cilat mbajnë shënimet e duhura dhe lëshojnë
vërtetimin përkatës.
2. Pasi të kenë kaluar 15 ditë nga denoncimi i humbjes ose
vjedhjes së targave dhe këto targa ende nuk janë kthyer a gjetur,
zotëruesi i lejes së qarkullimit duhet t'i kërkojë degës
përkatëse të Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor një regjistrim të ri për mjetin, sipas
procedurave të treguara në nenin 92.
3. Gjatë periudhës kohore, për të cilën flitet në pikën 2,
lejohet qarkullimi i mjetit vetëm pasi zotëruesi i lejes së
qarkullimit të ketë vendosur në mjet një tabelë me sfond të
bardhë, që përmban të gjitha të dhënat e targës së tij
origjinale. Pozicioni dhe përmasat e tabelës dhe shkronjat e saj
duhet të jenë të njëjta me ato të targës origjinale.
4. Të dhënat e regjistrimit të treguara në targë duhet të
jenë gjithmonë të lexueshme. Kur për shkak të dëmtimeve këto të
dhëna nuk janë më të lexueshme, zotëruesi i lejes së qarkullimit
duhet t'i kërkojë zyrës kompetente të Drejtorisë së Përgjithshme
të Shërbimeve të Transportit Rrugor një regjistrim të ri të
mjetit, sipas procedurave të treguara në nenin 92.
5. Në rastet e shkatërrimit të një prej targave të treguara
në nenin 99, pika 1, zotëruesi i lejes së qarkullimit, mbi bazën
e vërtetimit të denoncimit sipas pikës 1, duhet të kërkojë një
regjistrim të ri të mjetit.
6. Zotëruesi i lejes së qarkullimit që, në rast humbjeje,
vjedhjeje ose shkatërrimi të targës së regjistrimit ose të targës
së mjeteve që qarkullojnë për prova, nuk përmbush detyrimet sipas
pikës 1 ose qarkullon me tabelën e treguar në pikën 3, pa
përmbushur detyrimet sipas pikave 1 dhe 2, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë.
7. Cilido që qarkullon me një targë që nuk është plotësisht
dhe qartësisht e lexueshme, ndëshkohet me masë administrative me
gjobë nga dy mijë e pesëqind deri në dhjetë mijë lekë.

NENI 102

DETYRIMET QE RJEDHIN NGA HEQJA PREJ QARKULLIMIT E MJETEVE ME
MOTOR DHE RIMORKIOVE

1. Ana e interesuar, zotëruese e një automjeti, motomjeti
ose rimorkioje, ose që mban titullin e zotëruesit, duhet që
brenda 10 ditëve të njoftojë degën e Drejtorisë së Përgjithshme
të Shërbimeve të Transportit Rrugor për shkatërrimin, skrapimin
ose eksportimin përfundimtar jashtë shtetit të mjetit, duke
kthyer certifikatën e pronësisë, lejen e qarkullimit dhe targat.
2. Targat dhe dokumentet e qarkullimit merren gjithashtu
zyrtarisht nëpërmjet organeve të policisë që kujdesen për
dorëzimin e tyre në degën e Drejtorisë së Përgjithshme të
Shërbimeve të Transportit Rrugor, në rast se kanë kaluar 30 ditë
nga heqja e mjetit nga qarkullimi, sipas nenit 157, dhe nuk është
denoncuar mungesa e tij, ose vetë mjeti nuk është reklamuar nga
zotëruesi i dokumenteve të sipërpërmendura apo që ka titullin e
zotëruesit, ose është skrapuar apo tjetërsuar, sipas kuptimit të
këtij neni.
3. Administratorët e qendrave të mbledhjes dhe shitjes së
motomjeteve, automjeteve dhe rimorkiove për t'i çmontuar dhe
kthyer në skrap, nuk mund t'i tjetërsojnë, çmontojnë ose
shkatërrojnë këto mjete pa përmbushur detyrimet e përcaktuara në
pikën 1, për rastet kur zotëruesi ose ai që ka titullin e
zotëruesit, nuk i ka përmbushur më parë këto detyrime.
4. Të njëjtat detyrime të përcaktuara në pikën 3 kanë edhe
përgjegjësit e qendrave të mbledhjes, ose të vendeve të tjera ku
ruhen mjetet e hequra nga qarkullimi sipas nenit 157, në rastin
e skrapimit të mjetit të parashikuar nga neni 211, pika 4.
5. Cilido që shkel dispozitat e pikave 1 dhe 2 ndëshkohet
me masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet
mijë lekë. Ky sanksion është me masë administrative me gjobë nga
njëzet e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë, në qoftë se shkelja
është kryer sipas pikave 3 dhe 4.

KREU 4

QARKULLIMI NE RRUGE I MAKINAVE BUJQESORE DHE TEKNOLOGJIKE

NENI 103

PERMASA GABARITE DHE NGARKESA KUFITARE TE MAKINAVE BUJQESORE

1. Për makinat bujqësore vetëlëvizëse dhe për ato të
tërhequra që qarkullojnë në rrugë, zbatohen përmasat gabaritë
kufitare të përcaktuara me normat e nenit 61, përkatësisht për
makinat bujqësore vetëlëvizëse dhe rimorkiot.
2. Duke përjashtuar rastet, për të cilat është vendosur
ndryshe në nenin 57, pesha e përgjithshme me ngarkesë të plotë
e makinave bujqësore me rrota nuk mund të jetë më e madhe se 5
tonë kur janë me një aks, 8 tonë kur janë me dy akse dhe 10 tonë
kur janë me tri a më shumë akse.
3. Për makinat bujqësore vetëlëvizëse dhe për ato të
tërhequra që janë të pajisura me rrota pneumatike, që ushtrojnë
një ngarkesë mesatare njësi mbi rrugë jo më të madhe se 8 daN/cm2
dhe që kur kanë tri a më shumë akse largësia ndërmjet dy akseve
njëri pas tjetrit nuk është më e vogël se 1.20 m, peshat e
përgjithshme me ngarkesë të plotë, duke iu referuar pikës 2, nuk
mund të jenë më të mëdha se përkatësisht 6 tonë, 14 tonë dhe 20
tonë.
4. Pesha maksimale mbi aksin më të ngarkuar nuk mund të jetë
më e madhe se 10 tonë; ajo mbi dy akse njëri pas tjetrit në
largësi më të vogël se 1.20 m nuk mund t'i kalojë 11 tonët dhe
kur largësia është më e madhe se 1.20 m, kjo peshë e shpërndarë
mbi të dy akset mund të shkojë deri në 14 tonë.
5. Në të gjitha kushtet e ngarkesës së makinës bujqësore
vetëlëvizëse, pesha që ushtrohet në rrugë nga aksi udhëzues në
gjendje statike nuk duhet të jetë më e vogël se 20% e peshës
vetjake të makinës në lëvizje. Kjo vlerë nuk duhet të jetë më e
vogël se 15% për makinat që lëvizin me shpejtësi më të vogël se
15 km/orë dhe 13% për makinat bujqësore me gjysmë zinxhiri.
6. Pesha e përgjithshme e makinave bujqësore me zinxhirë nuk
mund të jetë më e madhe se 16 tonë.
7. Traktorët bujqësore, për të qarkulluar në rrugë me
mekanizma të mbartur ose gjysmë të mbartur, duhet të plotësojnë
këto kushte:
a) e dala e përparme (e llogaritur nga aksi i përparmë) e
kompleksit bujqësor nuk duhet të jetë më e madhe se 60% e
gjatësisë së traktorit pa kundërpesha;
b) e dala e pasme (e llogaritur nga aksi i pasmë) e
kompleksit bujqësor (traktor dhe mekanizëm i mbartur) nuk duhet
të jetë më e madhe se 90% e gjatësisë së traktorit pa
kundërpesha;
c) gjatësia e përgjithshme, që përbëhet nga shuma e daljes
së përparme me daljen e pasme dhe me hapin (largësia ndërmjet
aksit të parë dhe atij të pasmë) e traktorit, nuk duhet të jetë
më e madhe se dyfishi i gjatësisë së traktorit pa kundërpesha;
d) dalja anësore nuk duhet të kalojë 1.60 m nga plani
gjatësor vertikal i mesit të traktorit;
e) pesha e kompleksit (traktor dhe mekanizëm i mbartur nuk
duhet të kalojë peshën e lejuar të përcaktuar nga normat e akteve
në zbatim të këtij Kodi, në bazë të pikave të mëparshme të këtij
neni;
f) lidhja b-r trepërmasore e mbështetseve mbërthyese të
mekanizmave duhet të mos lejojë gjatë transportit asnjë lloj
lëkundjeje të mekanizmave ndaj traktorit, me përjashtim të
rasteve kur mekanizmi është i pajisur me një ose më shumë rrota
lirisht të rrotullueshme ndaj aksit vertikal mbështetës;
g) mjetet bujqësore me rimorkio, plug ose makineri
teknologjike, të dalin në rrugë shtetërore, kur koha është e
keqe, pasi të jetë bërë pastrimi nga balta për të mos ndotur
rrugën.
8. Makinat bujqësore që për nevoja funksionale kanë përmasa
gabaritë dhe peshë më të madhe se ato të përcaktuara në pikat 1
deri në 6, si dhe traktorët e pajisur me mekanizma të mbartura
ose gjysmë të mbartura, që nuk plotësojnë kërkesat e pikës 7,
konsiderohen makina bujqësore jashtë norme dhe për të qarkulluar
në rrugë duhet të kenë autorizim të vlefshëm për një vit dhe të
përsëritshëm, të lëshuar nga Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve,
kur rrugët janë shtetërore dhe nga rrethi për rrugët e tjera.
9. Në aktet në zbatim të këtij Kodi përcaktohen vendosjet,
karakteristikat fotometrike, ngjyrat dhe mënyrat e përdorimit të
pajisjeve a sistemeve të sinjalizimit pamor, që paralajmërojnë
pengesat që sjellin në qarkullim makinat bujqësore, për të cilat
flitet në pikat 7 dhe 8; në aktet në zbatim jepen udhëzimet dhe
kushtet që duhen respektuar gjatë lëvizjes në rrugë.
10. Cilido që qarkullon në rrugë me makina bujqësore, të
cilat i tejkalojnë përmasat gabaritë kufitare dhe peshat e
lejuara, pa autorizimin përkatës ose që nuk respekton udhëzimet
dhe kushtet e përcaktuara në këtë autorizim, i nënshtrohet masës
administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
11. Cilido që qarkullon në rrugë me një makinë bujqësore
jashtë norme dhe nuk e ka me vete autorizimin përkatës, i
nënshtrohet masës administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind
deri në dhjetë mijë lekë. Udhëtimi mund të vazhdojë vetëm pas
paraqitjes së autorizimit, kjo nuk e përjashton pagesën e gjobës
së masës administrative.
12. Për shkeljet sipas pikës 10, zbatohen edhe masat
plotësuese administrative të parashikuara nga pika 23 e nenit 10.

NENI 104

TERHEQJA E MAKINAVE BUJQESORE

1. Komplekset lëvizëse në rrugë, të formuara nga makinat
bujqësore vetëlëvizëse dhe makinat bujqësore të tërhequra, nuk
mund të kalojnë gjatësinë 15.50 m.
2. Sipas kufizimit të pikës 1, traktorët bujqësorë mund të
tërheqin deri në dy rimorkio bujqësore brenda rrugëve të
brendshme të fshatrave në sezon prodhimi ose jo më shumë se dy
makina bujqësore teknologjike, me kusht që të jenë të pajisura
me sisteme frenimi që komandohen që nga traktori.
3. Për traktorët bujqësorë me mekanizma të mbartur në pjesën
e përparme ndalohet tërheqja e makinave bujqësore të rimorkueshme
që nuk kanë sisteme frenimi, edhe nëse këto makina konsiderohen
pjesë përbërëse e traktorit.
4. Cilido që shkel dispozitat e këtij neni, ndëshkohet me
masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë
lekë.

NENI 105

NORMA KONSTRUKTIVE DHE SISTEMET E PAJIMIT TE MAKINAVE
BUJQESORE


1. Makinat bujqësore të përcaktuara në nenin 57, pika 2, për
të qarkulluar në rrugë, duhet të garantojnë qëndrueshmëri të
mjaftueshme edhe kur qarkullojnë vetë, edhe kur qarkullojnë duke
tërhequr makina bujqësore të rimorkiueshme, ose duke mbartur a
gjysmëmbartur mekanizma, për të cilët duhet të jetë garantuar
lidhja trepërmasore. Makinat bujqësore vetëlëvizëse duhet të jenë
konstruktuar në mënyrë të tillë që të sigurojnë një fushëpamje
të përshtatshme edhe kur kanë kabinë drejtimi të mbyllur, kur
kanë sisteme mbrojtëse për drejtuesin e mjetit dhe kur mbartin
a gjysmëmbartin mekanizma. Ndenjësja e drejtuesit të mjetit duhet
të jetë e arritshme me lehtësi dhe e rehatshme, si dhe me komanda
që përdoren lehtësisht.
2. Makinat bujqësore vetëlëvizëse të përcaktuara në nenin
57, pika 2, shkronja "a", duke përjashtuar ato të numrit 3, duhet
të jenë të pajisura me:
a) sisteme sinjalizimi pamor dhe ndriçimi;
b) sisteme frenimi;
c) sistem drejtimi;
d) sisteme për shuarjen e zhurmës së motorit;
e) sisteme sinjalizimi zanor;
f) sistem shikimi prapa;
g) rrota ose zinxhirë të përshtatshëm për të lëvizur në
rrugë;
h) sisteme të heqshme për mbrojtjen nga pjesët e rrezikshme;
i) sisteme ganxhimi të heqshme apo të paheqshme, kur janë
makina të parashikuara për tërheqje;
j) sipërfaqe të tejdukshme (xhama) të sigurta dhe sisteme
për fshirjen e xhamit.
3. Makinat bujqësore vetëlëvizëse të përcaktuara në nenin
57, pika 2, shkronja "a", numri 3, duhet të pajisen me sistemet
e shkronjave të mësipërme "b", "c", "d", "g" dhe "h"; duhet ,
gjithashtu, të jenë të pajisur me sistemet sipas shkronjës "a",
që mund të jenë edhe të heqshme; kur kanë peshë deri 0,3 tonë
mund të mos kenë sistemet e shkronjës "b".
4. Makinat bujqësore të tërhequra të përcaktuara në nenin
57, pika 2, shkronja "b", duhet të pajisen me sistemet e
shkronjave "a", "b", "g", "h" dhe "i" të pikës 2; makinat
bujqësore të tërhequra të përcaktuara në nenin 57, pika 2,
shkronja "b", numri 1, kur kanë peshë të përgjithshme më të vogël
ose të barabartë me peshën e lejuar për rimorkim të makinave
bujqësore që tërheqin makinat bujqësore teknologjike pa frena,
mund të mos i kenë sistemet e parashikuara në pikën 2, shkronja
"b". Lejohet që, për makinat bujqësore të tërhequra, duke
përjashtuar rimorkiot bujqësore, sistemet e shkronjës "a", pika
2, të jenë të heqshme.
5. Kushtet teknike përkatëse të karakteristikave
konstruktive të makinave bujqësore dhe të sistemeve, me të cilat
ato duhet të pajisen, kur nuk parashikohen në aktet në zbatim të
këtij Kodi, përcaktohen me udhëzim të ministrit të Punëve Publike
dhe Transportit, në marrëveshje me ministrin e Bujqësisë dhe
Ushqimit, duke përjashtuar problemet e zhurmave e të ndotjes së
mjedisit që janë në kompetencë të ministrit të Shëndetësisë. Me
të njëjtën procedurë mund të përcaktohen karakteristika, numri
dhe mënyra përdorimi të sistemeve, për të cilat flitet në këtë
nen.
6. Makinat bujqësore të përcaktuara në nenin 57, pika 2,
duhet gjithashtu, t'u përgjigjen dispozitave për mjetet dhe
sistemet e mbrojtjes, të parashikuara në normativat për sigurinë
dhe higjienën. Për këto shkelje merret edhe masa administrative
plotësuese e tërheqjes së lejes së qarkullimit deri në kryerjen
e kontrollit teknik në punë, si edhe për mbrojtjen e mjedisit nga
çdo lloj ndotjeje.
7. Kur udhëzimet sipas pikës 5 janë objekt i marrëveshjeve
ndërkombëtare, ku aderon vendi ynë, kushtet teknike janë ato që
bëjnë pjesë në këto marrëveshje; për homologimin bën përjashtim
e drejta e të interesuarve, për të kërkuar zbatimin e kushteve
teknike të rregulloreve ose të rekomandimeve të shpallura nga
Zyra Europiane e Kombeve të Bashkuara - Komisioni Ekonomik për
Europën, të pranuara nga ministria kompetente përkatëse.
8. Me të njëjtat udhëzime mund të bëhet i detyrueshëm
respektimi i normave të unifikimit që kanë lidhje me dispozitat
e pikave 1, 2, 3, 4, 5 dhe 6.

NENI 106

VERIFIKIMI I MAKINAVE BUJQSORE PER PERSHTATSHMERINE
NDAJ KERKESAVE TE QARKULLIMIT

1. Makinat bujqësore të përcaktuara në nenin 57, pika 2,
janë subjekt i verifikimit të të dhënave të identifikimit, të
fuqisë së motorit, kur është e nevojshme, dhe i përputhjes me
kushtet teknike dhe karakteristikat e përcaktuara me norma
ligjore. Aktet në zbatim të këtij Kodi përcaktojnë kategoritë e
makinave bujqësore të tërhequra që përjashtohen nga ky verifikim.
2. Verifikimi sipas pikës 1 kryhet gjatë kontrollit dhe
provave nga ana e organeve të Drejtorisë së Përgjithshme të
Shërbimeve të Transportit Rrugor, sipas mënyrave të përcaktuara
me udhëzim të ministrit të Punëve Publike dhe Transportit, i cili
merr mendimin paraprak të ministrit të Bujqësisë dhe Ushqimit
duke përajshtuar çështjet që lidhen me zhurmat dhe ndotjen e
mjedisit që janë kompetencë e ministrit të Shëndetësisë.
3. Për makinat bujqësore të përmendura në pikën 1 që
prodhohen në seri, verifikimi kryhet mbi një prototip nëpërmjet
homologimit të tipit, sipas mënyrave të përcaktuara me udhëzim
të ministrit të Punëve Publike dhe të Transportit, i cili merr
mendimin paraprak të ministrit të Bujqësisë dhe të Ushqimit, duke
përjashtuar çështjet që lidhen me zhurmat dhe ndotjen e mjedisit
e që janë në kompetencë të ministrit të Shëndetësisë. Duke
përjashtuar marrëveshjet ndërkombëtare, homologimi i përgjithshëm
ose i pjesshëm i lëshuar nga një shtet i huaj mund të njihet
vetëm mbi bazën e reciprocitetit.

NENI 107

LESHIMI I CERTIFIKATES SE PERSHTATSHMERISE TEKNIKE NDAJ
QARKULLIMIT DHE I LEJES SE QARKULLIMIT TE MAKINES BUJQESORE

1. Për t'u futur në qarkullim makinat bujqësore, me
përjashtimet e parashikuara në pikën 1 të nenit 106, duhet të
jenë të pajisura me një certifikatë përshtatshmërie teknike ndaj
qarkullimit ose me leje qarkullimi.
2. Certifikata e përshtatshmërisë teknike ndaj qarkullimit
ose leja e qarkullimit lëshohet pas përfundimit pozitivisht të
verifikimit të parashikuar në nenin 106, pika 1, në bazë të një
dokumentacioni që është në gjendje të përcaktojë origjinën e
makinës bujqësore. Në aktet në zbatim të këtij Kodi përcaktohen
përmbajtja dhe karakteristikat teknike të certifikatës së
përshtatshmërisë teknike dhe lejes së qarkullimit.
3. Për makinat bujqësore që nuk prodhohen në seri, duke
përfshirë edhe prototipet e prodhimeve në seri, dokumentacioni
i origjinës përbëhet nga certifikata e origjinës së ekzemplarit
që lëshohet nga fabrika konstruktuese ose prodhuese. Kur bëhet
fjalë për makina bujqësore të konstruktuara me pjesë të veçanta,
duhet të paraqitet dokumentacioni i origjinës për secilën pjesë.
4. Për makinat bujqësore të tipit të homologuar të prodhuar
në seri konstruktori ose përfaqësuesi ligjor i tij, i lëshon
blerësit një deklaratë tip, sipas modelit të miratuar nga
Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse, e cila vërteton që
makina bujqësore me të gjitha pjesët e saj është në përputhje me
tipin e homologuar. Me këtë deklaratë konstruktori mban
përgjegjësi të plotë ligjore. Kjo deklaratë, kur lejohet lëshimi
i saj, ka edhe vlerën e certifikatës së origjinës.
5. Për makinat bujqësore të tipit të homologuar dokumentet
e qarkullimit, për të cilat flitet në pikën 2, lëshohen duke u
mbështetur në deklaratën e përputhjes me tipin e homologuar, pa
kryer verifikime të mëtejshme.
6. Cilido që lëshon deklaratën e përputhjes për makinat
bujqësore që nuk përputhen me tipin e homologuar, ndëshkohet me
masë administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në
njëqind mijë lekë.
7. Lëshimi i certifikatës së përshtatshmërisë teknike ndaj
qarkullimit, ose i lejes së qarkullimit, pezullohet kur shfaqen
elemente që tregojnë mundësinë e një krimi që ndiqet penalisht.

NENI 108

KONTROLLI I PERPUTHJES SE MAKINES BUJQESORE ME TIPIN
HOMOLOGUAR


1. Makinat bujqësore dhe sistemet përkatëse të tipit të
homologuar identifikohen për qëllimet e nenit 74.
2. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse ka të drejtë
të marrë dhe të bëjë në çdo moment verifikimin e përputhjes me
tipin e homologuar të makinave bujqësore që ende nuk janë
regjistruar dhe të sistemeve të tyre përkatëse, të destinuara për
tregun e brendshëm dhe që janë identifikuar sipas normave të
pikës 1. Me udhëzim të ministrit të Punëve Publike dhe të
Transportit, i cili merr mendimin paraprak të ministrit të
Bujqësisë dhe të Ushqimit, duke përjashtuar çështjet që lidhen
me zhurmat dhe ndotjen e mjedisit që janë në kompetencë të
ministrit të Shëndetësisë, përcaktohen kriteret dhe mënyrat e
marrjes dhe verifikimit të makinës bujqësore, si edhe pagesat
përkatëse në ngarkim të titullarit, për të cilin kryhet
homologimi.
3. Me të njëjtin udhëzim janë përcaktuar procedurat që duhen
ndjekur për pezullimin ose anulimin e homologimit, për rastet kur
gjatë kontrolleve, sipas pikës 2, rezulton që nuk është
respektuar përputhja e serisë me tipin e homologuar.
4. Cilido që prodhon ose shet një makinë bujqësore ose
sisteme makinash bujqësore që nuk përputhen me tipin e
homologuar, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga njëzet
e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë.
5. Cilido që prodhon ose shet një makinë bujqësore të
homologuar dhe që lëshon një deklaratë përputhjeje me tipin e
homologuar, të papajisur me të dhënat e identifikimit sipas
normave të pikës 1, ndëshkohet me masë administrative me gjobë
nga dy mijë e pesëqind deri në dhjetë mijë lekë.

NENI 109

REGJISTRIMI LEJA E QARKULLIMIT DHE CERTIFIKATA E
PERSHTATSHMERISE TEKNIKE PER QARKULLIMIN E MAKINAVE BUJQESORE

1. Makinat bujqësore të treguara në nenin 57, pika 2,
shkronja "a", numrat 1 dhe 2, shkronja "b", numri 2, duke
përjashtuar rimorkiot bujqësore me peshë të përgjithshme jo më
të madhe se 1.50 tonë, për të qarkulluar në rrugë duhet të
regjistrohen dhe të pajisen me lejen e qarkullimit. Ndërsa
makinat bujqësore të treguara në nenin 57, pika 2, shkronja "a",
numri 3, dhe shkronja "b", numri 1, me përjashtimet e
parashikuara në nenin 106, pika 1, dhe rimorkiot bujqësore me
peshë të përgjithshme jo më të madhe se 1.50 tonë, për të
qarkulluar në rrugë duhet të pajisen me certifikatën e
përshtatshmërisë teknike për qarkullim.
2. Leja e qarkullimit ose certifikata e përshtatshmërisë
teknike për qarkullim lëshohet nga degët e Drejtorisë së
Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor. Këto zyra
marrin masa për regjistrimin e makinave bujqësore të treguara në
nenin 57, pika 2, shkronja "a", numrat 1 dhe 2, shkronja "b",
numri 2, duke përjashtuar rimorkiot bujqësore me peshë të
përgjithshme jo më të madhe se 1.50 tonë, në emër të pronarit të
mjetit ose të atij që kryen punime agromekanike apo dhënie me
qira makinash bujqësore, si dhe në emër të enteve a shoqërive
publike.
3. Ndryshimi i pronësisë i makinave bujqësore që i
nënshtrohen regjistrimit, si dhe ndryshimi i vendqëndrimit ose
vendbanimit të pronarit të tyre, duhet t'u njoftohet brenda 10
ditëve zyrave të drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor, së bashku me dokumentacionin përkatës dhe
lejen e qarkullimit nga pronari i ri dhe nga zotëruesi i lejes
së qarkullimit. Këto zyra shënojnë ndryshimet përkatëse në lejen
e qarkullimit. Kur kërkesa e paraqitur për ndryshimin e
pronësisës është veprim i njëanshëm, këto zyra duhet të sigurojnë
edhe një deklaratë për marrje përgjegjësie dhe të marrin masa për
njoftimin e pronarit të ri sipas procedurës së përcaktuar në
nenin 94, pika 4, kur kjo është e zbatueshme.
4. Regjistrimi i ndryshimit të pronësisë është i mundur
vetëm kur pronari i ri plotëson kërkesat e pikës 2.
5. Aktet në zbatim të këtij Kodi përcaktojnë përmbajtjen dhe
karakteristikat e lejes së qarkullimit dhe të certifikatës së
përshtatshmërisë teknike me tipin e homologuar, si dhe procedurat
për kryerjen e ndryshimeve të parashikuara në pikat 2, 3 dhe 4.
6. Cilido që qarkullon në rrugë me një makinë bujqësore, për
të cilën nuk është lëshuar leja e qarkullimit ose certifikata e
përshtatshmërisë teknike për qarkullim, ose që nuk respekton
kushtet e përcaktuara në lejen e qarkullimit ose në certifikatën
e përshtatshmërisë teknike për qarkullim, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
Për rastet kur nuk bën njoftimin e ndryshimit të pronësisë ose
vendqëndrimit a vendbanimit në kohën e caktuar, ndëshkohet me
masë administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri në
dhjetë mijë lekë. Pasojë e kësaj shkeljeje është edhe masa
plotësuese administrative e tërheqjes së lejes së qarkullimit ose
të certifikatës së përshtatshmërisë teknike për qarkullim.

NENI 110

KONTROLLI I MAKINAVE BUJQESORE NE QARKULLIM

1. Ministria e Punëve Publike dhe Transportit, në
marrëveshje me Ministrinë e Bujqësisë dhe të Ushqimit, urdhërojnë
kontrollin e përgjithshëm a të pjesshëm të makinave bujqësore të
regjistruara sipas normave të nenit 109, me synim verifikimin e
kërkesave minimale të sigurisë së qarkullimit, si dhe të gjendjes
së tyre teknike.
2. Organet e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor dhe Policisë Rrugore, kur lindin dyshime për
respektimin e kërkesave sipas pikës 1, mund të urdhërojnë në çdo
moment kontrollin e përgjithshëm për makina bujqësore të veçanta.
3. Aktet në zbatim të këtij Kodi përcaktojnë procedurat,
afatet dhe mënyrat e kryerjes së kontrollit, për të cilin flitet
në këtë nen, dhe, kur është e nevojshme, kriteret për
verifikimin e kërkesave minimale të përshtatshmërisë për
qarkullim që duhet të plotësojnë makinat bujqësore në qarkullim,
si dhe të gjendjes teknike të tyre.
4. Ministria e Punëve Publike dhe Transportit, në
marrëveshje me ministrin e Bujqësisë dhe Ushqimit, mund të
urdhërojë modifikimin e normativave të parashikuara nga ky nen,
për t'i përshtatur me dispozitat përkatëse të marrëveshjes
ndërkombëtare.
5. Për makinat bujqësore, për të cilat flitet në pikën 1,
zbatohen normat e nenit 79, pika 7.
6. Cilido që qarkullon në rrugë me një makinë bujqësore që
nuk është paraqitur për kontroll, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga një mijë deri në katër mijë lekë.
Pasojë e kësaj shkeljeje është edhe masa plotësuese
administrative e tërheqjes së lejes së qarkullimit ose
certifikatës së përshtatshërisë teknike për qarkullim.

NENI 111

MODIFIKIMI I KARAKTERISTIKAVE TEKNIKE TE QARKULLIMIT TE
MAKINAVE BUJQESORE DHE AZHURNIMI I LEJES SE QARKULLIMIT

1. Makinat bujqësore që janë subjekt i verifikimit të
kërkesave sipas nenit 106, nuk duhet të paraqesin deformime në
krahasim me karakteristikat e treguara në lejen e qarkullimit,
ose në certifikatën e përshtatshmërisë teknike për qarkullim, dhe
as ndryshime a dëmtime të sistemeve të përcaktuara.
2. Organet përkatëse të Drejtorisë së Përgjithshme të
Shërbimeve të Transportit Rrugor, me kërkesë të të interesuarit,
kryejnë provat e verifikimit të parashikuara në nenin 106, pika
2, për makinën bujqësore, së cilës i janë bërë modifikime të një
a disa karakteristikave ose të një a disa sistemeve që tregohen
në dokumentet e qarkullimit; kur kontrolli rezulton pozitivisht,
organet e sipërpërmendura kryejnë azhurnimin e këtyre
dokumenteve.
3. Për makinat bujqësore që duhet të regjistrohen dhe të
pajisen me leje qarkullimi, zbatohen dispozitat përkatëse të
neneve 92, 93, 94, 97 dhe 102.
4. Cilido që qarkullon në rrugë me një makinë bujqësore që
ka karakteristika të ndryshme nga ato të treguara në pikën 1 dhe
që ka sistemet e përcaktuara me norma ligjore, të ndryshuar, të
dëmtuar ose të mangët, ndëshkohet me masë administrative me gjobë
nga pesë mijë deri dhjetë mijë lekë, me përjashtim të rasteve që
përbëjnë krim.

NENI 112

TARGAT E MAKINAVE BUJQESORE

1. Makinat bujqësore vetëlëvizëse të treguara në nenin 57,
pika 2, shkronja "a", numrat 1 dhe 2 për të qarkulluar në rrugë
duhet të jenë të pajisura me një targë në pjesën e pasme që
përmban të dhënat e regjistrimit. Pjesa e fundit e kompleksit të
makinave bujqësore mban kopjen e targës së makinës bujqësore
tërheqëse. Për këto makina lëshohet një kopje targe që përdoret
kur krijohen komplekse makinash bujqësore.
2. Rimorkiot bujqësore, duke përjashtuar ato me peshë të
përgjithshme jo më të madhe se 1.50 tonë, duhet të pajisen me një
targë të veçantë që përmban të dhënat e regjistrimit të vetë
rimorkios.
3. Targimi i makinave bujqësore disiplinohet nga dispozitat
përkatëse të neneve 99 dhe 101. Për prodhimin, shpërndarjen dhe
kthimin e targave, zbatohet neni 100.
4. Cilido që shkel dispozitat e këtij neni, ndëshkohet me
sanksione sipas neneve 99, 100 dhe 101.
5. Ministri i Punëve Publike dhe Transportit përcakton, me
urdhëresë të veçantë, procedurën e zbatimit të dispozitave të
pikës 3.

NENI 113

QARKULLIMI NE RRUGE I MAKINAVE TEKNOLOGJIKE

1. Për të qarkulluar në rrugë makinat teknologjike duhen
respektuar përmasat gabaritë kufitare dhe peshat kufitare të
përcaktuara në nenet 61 dhe 62, kurse për normat konstruktive dhe
sistemet e pajimit duhet të respektojnë dispozitat e nenit 105.
2. Për të qarkulluar në rrugë makinat teknologjike duhen
regjistruar në zyrat e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve
të Transportit Rrugor, që i lëshojnë lejen e qarkullimit atij që
vërteton se është pronari i mjetit.
3. Për të qarkulluar në rrugë makinat teknologjike duhen
respektuar dispozitat e neneve 98, 106, 107, 110 dhe 111. Makinat
teknologjike që, për kërkesa funksionale, i tejkalojnë përmasat
gabaritë kufitare dhe peshat kufitare të përcaktuara në nenet 61
dhe 62, konsiderohen makina teknologjike jashtë norme dhe për to
zbatohen normat e parashikuara në nenin 103, pika 8.
4. Për të qarkulluar në rrugë makinat teknologjike
vetëlëvizëse dhe ato që tërhiqen, duhet të jenë të pajisura me
një targë njohjeje, e cila përmban të dhënat e regjistrimit.
5. Mënyrat e zbatimit të pikave 2 dhe 3, si dhe ato që kanë
të bëjnë me modifikimet në emërtimin e mjeteve, përmbajtjen dhe
karakteristikat e lejes së qarkullimit, janë përcaktuar me
udhëzime të organeve të Ministrisë së Punëve Publike dhe
Transportit.
6. Mënyrat për regjistrimin dhe targimin përcaktohen në akte
të veçanta.
7. Cilido që shkel dispozitat e këtij neni, ndëshkohet me
të njëjtat sanksione të parashikuara për të njëjtat shkelje të
kryera me makinat bujqësore.

KAPITULLI 4

DREJTIMI I MJETEVE DHE KAFSHEVE

NENI 114

KERKESAT PER DREJTIMIN E MJETEVE DHE KAFSHEVE

1. Cilido që drejton mjete ose kafshë, duhet të plotësojë
kërkesat fizike e psikike dhe të ketë mbushur moshën:
a) katërmbëdhjetë vjeç për drejtimin e mjeteve të tërhequra
me kafshë, ose të drejtojë kafshë tërheqëse, barre ose shale, si
dhe tufa, kope ose grupime të tjera kafshësh;
b) gjashtëmbëdhjetë vjeç për drejtimin e ciklomotorëve me
cilindrat deri 50 cc;
c) tetëmbëdhjetë vjeç për drejtimin e mjeteve me motor, për
drejtimin e të cilave kërkohet lejedrejtimi e kategorive A dhe
B sipas nenit 115.
2. Cilido që drejton mjete me motor nuk duhet të ketë kaluar
moshën:
a) gjashtëdhjetë e pesë vjeç për të drejtuar mjete me motor
për transport malli;
b) gjashtëdhjetë vjeç për të drejtuar autobusë, kamionë,
kamionë me rimorkio, gjysmërimorkiatorë dhe artikularë të tjerë,
të caktuar për transport personash. Ky kufi mund të rritet çdo
vit deri në gjashtëdhjetë e pesë vjeç kur drejtuesi paraqet një
dëshmi të veçantë për kërkesat fizike dhe psikike pas një vizite
të specializuar mjekësore të përvitshme, sipas mënyrave të
përcaktuara në aktet në zbatim të këtij Kodi.
3. Cilido që drejton mjete dhe nuk plotëson kushtet e
kërkuara nga ky nen, përveç rasteve të paraqitura në pikat e
mëposhtme, ndëshkohet me masën administrative me gjobë nga pesë
mijë deri në njëzet mijë lekë.
4. Cilido që, duke pasur në përdorim mjete ose kafshë, ua
beson ose ua lejon drejtimin personave që nuk plotësojnë kushtet
e kërkuara nga ky nen, ndëshkohet me masë administrative me gjobë
nga dy mijë e pesëqind deri në dhjetë mijë lekë, kur bëhet fjalë
për automjete ose me masën administrative me gjobë nga një mijë
deri në katër mijë lekë, kur bëhet fjalë për kafshë ose mjete të
tërhequra me kafshë.
5. Shkeljet e dispozitave të mësipërme, kur kryhen nga mjete
me motor, ndëshkohen edhe me ndalimin administrativ të mjetit për
30 ditë.

NENI 115

LEJEDREJTIMI DHE CERTIFIKATA E AFTESISE PROFESIONALE PER
DREJTIMIN E MOTOMJETEVE DHE AUTOMJETEVE

1. Nuk mund të drejtohen automjete dhe motomjete pa marrë
lejedrejtimin e lëshuar nga dega e Drejtorisë së Përgjithshme të
Shërbimeve të Transportit Rrugor, e cila përfshin rrethin e
banimit të kërkuesit.
2. Për të dhënë provimet e aftësisë për lejedrejtimin, duhet
t'i drejtohet kërkesë me shkrim degës përkatëse të Drejtorisë së
Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, ku kërkuesi ka
vendbanimin dhe të plotësohen kërkesat e caktuara fizike e
psikike.
3. Lejedrejtimi sipas modelit të Komunitetit Europian, siç
përcaktohet në aktet në zbatim, duhet të përmbajë treguesit e
grupit të gjakut të mbajtësit të lejedrejtimit, që është i
detyruar të vërtetojë saktësinë e tyre. Këta tregues në asnjë
rast nuk shërbejnë si autorizim për kryerjen e transfuzioneve të
mundshme të gjakut. Lejedrejtimi ndahet sipas kategorive dhe
aftësive në drejtimin e mjeteve, të përcaktuara për secilën nga
kategoritë e mëposhtme:
A - Motomjete me peshë pa ngarkesë deri në 400 kg.
B - Motomjete, me përjashtim të motoçikletave, dhe automjete
me peshë të përgjithshme jo më të madhe se 3.50 tonë dhe me jo
më shumë se 8 ndenjëse, duke përjashtuar ndenjësen e drejtuesit
të mjetit, edhe pse mund të tërheqin një rimorkio të lehtë ose
një rimorkio që nuk e kalon peshën pa ngarkesë të mjetit
tërheqës, me kusht që pesha e përgjithshme me ngarkesë të plotë
për të dy mjetet të mos i kalojë 3.50 tonët.
C - Automjete me peshë të përgjithshme me ngarkesë të plotë,
më të madhe se 3.50 tonë, edhe pse mund të tërheqin një rimorkio
të lehtë, duke përjashtuar automjetet, për drejtimin e të cilëve
nevojitet lejedrejtimi i kategorisë D.
D - Autobusë dhe automjete të tjera të destinuar për
transport pasagjerësh, që kanë më shumë se 8 ndenjëse, duke
përjashtuar ndenjësen e drejtuesit të mjetit, edhe pse mund të
tërheqin një rimorkio të lehtë.
E - Automjete, për drejtimin e të cilave kërkohet
lejedrejtimi i kategorive B, C dhe D, për të cilat drejtuesi i
mjetit duhet të jetë i aftësuar, kur tërheqin një rimorkio që nuk
hyn në asnjërën nga kategoritë e mësipërme; gjysmërimorkiatore
dhe artikulare të destinuara për transport pasagjerësh, mjafton
që të ketë lejedrejtimin e kategorisë D; gjysmërimorkiatore ose
artikulare të tjera, mjafton që të ketë lejedrejtimin e
kategorisë C.
4. Rimorkio të lehta quhen rimorkiot me peshë të
përgjithshme me ngarkesë të plotë deri në 0.75 tonë.
5. Invalidët, edhe pse mund të kenë disa invaliditete, mund
të marrin lejedrejtimin e kategorisë A, B dhe C, edhe kur
tërheqin rimorkio të lehtë. Lejedrejtimet e kategorisë C mund të
kufizohen në drejtimin e mjeteve të veçantë dhe me karakteristika
të veçanta, sipas përfundimit të kontrolleve të përcaktuara në
nenin 117, pika 4. Kufizimet duhet të pasqyrohen në lejedrejtimi
dhe duhet të saktësojnë se çfarë proteze kushtëzohet dhe, kur
është e nevojshme, çfarë modifikimi duhet t'i bëhet mjetit. Ata
nuk munden të drejtojnë mjetet e shërbimit taksi ose me
qiradhënie me drejtues mjeti për transport njerëzish a në
shërbimet në linjë, autoambulancat dhe mjetet që përdoren në
transportin e mallrave të rrezikshme ose në transportin e më
shumë se 8 pasagjerëve, përveç drejtuesit të mjetit.
6. Mund të aftësohen në drejtimin e automjeteve, për të
cilat kërkohet lejedrejtimi i kategorisë C vetëm ata që janë të
aftësuar për të drejtuar automjete dhe motomjete për të cilat
kërkohet lejedrejtimi i kategorisë B, dhe që kanë punuar 12 muaj
në këtë kategori. Mund të aftësohen për drejtimin e automjeteve,
për të cilat kërkohet lejedrejtimi i kategorisë D, ata që janë
të aftësuar për drejtimin e automjeteve për të cilat kërkohet
lejedrejtimi i kategorisë C dhe që kanë punuar 3 vjet në këtë
kategori. Mund të aftësohen për drejtimin e automjeteve për të
cilat kërkohet lejedrejtimi i kategorisë E, vetëm ata që janë të
aftësuar për drejtimin e automjeteve për të cilat kërkohet
lejedrejtimi i kategorisë B, C e D dhe që kanë punuar të paktën
12 muaj në njërën nga këto kategori. Nuk mund të drejtojnë mjete
të shërbimit publik drejtuesit e pajisur me lejedrejtimi të
kategorisë B dhe C.
7. Afati i vlefshmërisë së lejedrejtimit mund të zgjatet nga
zyrat kompetente që e kanë lëshuar atë, nëpërmjet verifikimit të
aftësive fizike, psikike dhe provimit, sipas kategorive të
ndryshme të mjeteve.
8. Në rastet e parashikuara nga marrëveshjet ndërkombëtare,
ku aderon edhe Shqipëria, për drejtimin e mjeteve për transporte
të caktuara profesionale, mbajtësit e lejedrejtimit të vlefshëm
për kategorinë e përcaktuar duhet, gjithashtu, të marrin
certifikatën përkatëse të aftësisë, përshtatshmërisë, kapacitetit
ose formimit profesional të lëshuar nga zyrat e Drejtorisë së
Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor. Kjo certifikatë
nuk mund t'u jepet invalidëve a të gjymtuarve fizikisht.
9. Në aktet në zbatim, duke respektuar çka është përcaktuar
në normativat ndërkombëtare, përcaktohen tipat e certifikatave
profesionale sipas pikës 8, si dhe kërkesat, procedurat dhe
programet e provave për marrjen e tyre. Në të njëjtat akte në
zbatim do të tregohen edhe modelet dhe karakteristikat përkatëse
të lejedrejtimeve dhe mënyrat për shmangien e falsifikimeve.
10. Mbajtësi i lejedrejtimit të mjetit duhet që brenda 30
ditëve të njoftojë zyrën kompetente të territorit nga varet
bashkia a komuna e vendbanimit për ndërrimin e vendbanimit brenda
së njëjtës bashki a komunë, ose nga një bashki ose komunë në
bashki a komuna të tjera, duke paraqitur lejedrejtimin për
kryerjen e ndryshimeve të nevojshme; ndryshimet bëhen menjëherë.
11. Cilido që, duke zotëruar materialisht një mjet, ia beson
ose ia jep ta drejtojë një personi të papajisur me lejedrejtimi,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë
deri në njëqind mijë lekë dhe me pezullimin e lejedrejtimit për
një vit.
12. Cilido që drejton automjete a motomjete pa marrë
lejedrejtimi, dënohet me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në
njëqind mijë lekë; i njëjti dënim zbatohet edhe për drejtuesit
që drejtojnë mjete pa lejedrejtimi, sepse u është hequr ose nuk
është rinovuar për mosplotësim të kushteve të përcaktuara nga ky
Kod, kur kjo nuk përbën vepër penale.
13. Cilido që, megjithëse ka dhënë me sukses provat sipas
nenit 119, drejton mjete pa qenë i pajisur me lejedrejtimi,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind
deri në dhjetë mijë lekë.
14. Cilido që drejton automjete a motomjete i pajisur me
lejedrejtimi, por që nuk është i pajisur me certifikatën e
aftësisë profesionale, kur kjo është e detyrueshme, ose me
deklaratën përkatëse zëvendësuese të lëshuar nga zyra kompetente
e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor,
kur nuk ka qenë e mundur t'i jepet certifikata e aftësisë brenda
10 ditëve nga dhënia e provave, ndëshkohet me masë administrative
me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë.
15. Mbajtësi i lejedrejtimit, që nuk bën shënimet e
nevojshme të ndryshimit të vendbanimit në lejedrejtimi,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind
deri në dhjetë mijë lekë.
16. Shkelja e dispozitave të pikës 15 sjell si pasojë masën
administrative plotësuese të ndalimit administrativ të mjetit për
30 ditë dhe masën administrative plotësuese të tërheqjes së
lejedrejtimit.
17. Me masat e dënimit për krimet e parashikuara nga pika
12 gjykatësi urdhëron konfiskimin e mjetit, me përjashtim të
rasteve kur ai u përket personave që nuk kanë të bëjnë me krimin.
Kur nuk është e mundur të urdhërohet konfiskimi i mjetit, merret
vendim për pezullimin e lejedrejtimit të të dënuarit për kohën
e kryerjes të dënimit kryesor. Autoriteti gjyqësor kompetent dhe,
në rastet flagrante, edhe oficerët dhe policët e policisë
gjyqësore duhet ta sekuestrojnë mjetin, duke respektuar normat
e Kodit të Procedurës Penale.

NENI 116

LEJEDREJTIMI DHE CERTIFIKATA E AFTESISE PROFESIONALE PER
DREJTIMIN E TROLEJBUSIT

1. Nuk mund të drejtohet trolejbusi pa qenë i pajisur me
lejedrejtimi të automjeteve, në rastin e drejtimit të
trolejbuseve për transportin e njerëzve, dhe me certifikatën e
aftësisë profesionale të lëshuar nga zyra kompetente e Drejtorisë
së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, mbi bazën
e ndërmarrjes së interesuar.
2. Kategoria e lejedrejtimit, me të cilën duhet të jenë të
pajisur drejtuesit e trolejbuseve, duhet të jetë e njëjta me atë
të automjeteve përkatëse.
3. Certifikata e aftësisë profesionale merret nëpërmjet
provimit që duhet të paraprihet nga një periudhë ushtrimesh për
drejtimin e një trolejbusi, që kryhet me ndihmën e një drejtuesi
të autorizuar dhe nën kontrollin e një funksionari teknik të
ndërmarrjes, e cila synon të caktojë kandidatin për të drejtuar
trolejbuset.
4. Në aktet në zbatim përcaktohen kërkesat, mënyrat dhe
programet e provave për marrjen e certifikatës së sipërpërmendur
të aftësisë profesionale.
5. Kandidatët që nuk e kanë marrë provimin, mund të
paraqiten sërish për dhënien e tij vetëm pasi të kenë kaluar edhe
një herë periudhën e ushtrimeve në drejtim dhe pasi të kenë
kaluar të paktën 30 ditë.
6. Zyra kompetente u jep kandidatëve që e kanë marrë
provimin një certifikatë aftësie profesionale për funksionin e
drejtuesit të trolejbusit, që është e vlefshme vetëm kur
shoqërohet nga lejedrejtimi për automjetet sipas pikës 2.
Certifikata e aftësisë profesionale lejon drejtimin e
trolejbuseve pranë çdo ndërmarrjeje.
7. Vlefshmëria në kohë e certifikatës së aftësisë
profesionale është e njëjtë me atë të lejedrejtimit që zotërohet
nga i interesuari sipas pikës 2. Kur konfirmohet vlefshmëria e
lejedrejtimit sipas normave të nenit 124, zyra kompetente merr
masa për konfirmimin në mënyrë të ngjashme, për 5 vjet, të
certifikatës së aftësisë profesionale. Kur vlefshmëria e
lejedrejtimit nuk konfirmohet, certifikata e aftësisë
profesionale duhet të tërhiqet nën kujdesin e zyrës që e ka
lëshuar.
8. Zyrat kompetente të Drejtorisë së Përgjithshme të
Shërbimeve të Transportit Rrugor mund të marrin vendim që
zotëruesi i certifikatës së aftësisë profesionale për drejtimin
e trolejbuseve t'i nënshtrohet vizitës mjekësore ose provimit të
përshtatshmërisë, kur lindin dyshime për plotësimin e kërkesave
fizike a psikike të përcaktuara, ose të aftësive profesionale.
9. Dispozitat përkatëse për pezullimin dhe anulimin e lejes
së drejtimit, sipas neneve 127 dhe 128, zbatohen edhe për
certifikatën e aftësisë profesionale për drejtimin e
trolejbuseve, në bazë të fakteve të konstatuara gjatë drejtimit
të tyre.
10. Cilido që, duke zotëruar materialisht një trolejbus, ia
beson ose ia jep ta drejtojë një personi të papajisur me
lejedrejtimi për automjete ose me certifikatë aftësie
profesionale, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga
dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
11. Cilido që drejton trolejbuse pa qenë i pajisur me
lejedrejtimi, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga
dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
12. Cilido që drejton trolejbuse i pajisur me lejedrejtimi,
por që nuk është i pajisur me certifikatën e aftësisë
profesionale, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesë
mijë deri në njëzet mijë lekë.
13. Në shkeljet e mësipërme zbatohet edhe masa
administrative plotësuese e ndalimit administrativ të mjetit për
gjashtë muaj, si dhe dispozitat e Kodit Penal.

NENI 117

KERKESAT FIZIKE DHE PSIKIKE PER MARJEN E LEJEDREJTIMIT TE
MJETIT

1. Nuk mund të marrë lejedrejtimi ose autorizim për të
ushtruar në drejtim mjeti sipas nenit 120, pika 2, ai që është
i prekur nga sëmundje fizike a psikike, që ka paaftësi organike
a të meta psikike, anatomike ose funksionale të tilla që e
pengojnë të drejtojë në mënyrë të sigurt një mjet me motor.
2. Verifikimi i kërkesave fizike dhe psikike, përveç rasteve
të përcaktuara në pikën 4, kryhet nga institucioni shëndetësor
kompetent për territorin, i caktuar nga Ministria e
Shëndetësisë.. Në të gjitha rastet këto verifikime duhet të
kryhen në lokale të përshtatshme.
3. Verifikimi sipas pikës 2 duhet të rezultojë nga
certifikata me datë jo më të vonshme se tre muaj përpara
paraqitjes së kërkesës për të dhënë provimin e drejtimit të
mjetit. Në certifikatë duhen marrë parasysh edhe të gjitha
sëmundjet infektive që ka kaluar kërkuesi i lejedrejtimit dhe që
deklarohen në një certifikatë mjekësore të lëshuar nga
institucioni shëndetësor përkatës.
4. Verifikimi i kërkesave fizike e psikike kryhet nga
komisione mjekësore lokale, të formuara në çdo rreth pranë
njësisë shëndetësore lokale të kryeqendrës së rrethit për:
a) të gjymtuarit dhe ata me të meta fizike;
b) ata që kanë kaluar moshën sipas nenit 114, pika 2,
shkronja "b";
c) ata, për të cilët është bërë kërkesë nga zyrat që
lëshojnë lejedrejtimin;
d) ata, për të cilët gjatë verifikimeve klinike me
instrumente dhe laboratorike mjekut të përcaktuar nga pika 2 i
ka lindur dyshimi për përshtatshmërinë dhe sigurinë në drejtimin
e mjetit.
5. Në aktet në zbatim të këtij Kodi përcaktohen:
a) kërkesat fizike dhe psikike për të marrë dhe konfirmuar
lejedrejtimin e mjetit;
b) mënyrat e lëshimit dhe modelet e certifikatave mjekësore;
c) përbërja dhe mënyra e funksionimit të komisionit mjekësor
sipas pikës 4, në të cilin duhet të bëjë pjesë një mjek i
shërbimit territorial të riaftësimit, kur komisionit i
nënshtrohen kandidatë për drejtues mjeti sipas shkronjës "a" të
pikës 4. Në këtë rast në komision duhet të marrë pjesë edhe një
inxhinier specialist i Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve
të Transportit Rrugor. Me kërkesë të të interesuarit mund të
ndërhyjë edhe një mjek i tij i besuar.
6. Vizitat e kryera nga zyrat medikoligjore ose, në rastet
e parashikuara nga pika 4, nga komisione mjekësore, duhet të
shoqërohen edhe me vizita psikologjike që kryhen nga psikologë,
të cilët e ushtrojnë këtë profesion.
7. Me urdhëresë të ministrit të Punëve Publike dhe
Transportit, në marrëveshje me Ministrinë e Shëndetësisë dhe
Mjedisit, formohet një komitet i posaçëm teknik që ka për detyrë
t'u japë komisioneve mjekësore informacione për përparimin
tekniko-shkencor që ndikon në drejtimin e mjeteve me motor prej
të gjymtuarve dhe atyre me të meta fizike.

NENI 118

KERKESAT MORALE PER TE MARRE LEJEDREJTIMIN E MJETIT

Nuk mund ta marrin lejedrejtimin keqbërësit e zakonshëm,
profesionistë ose që kanë tendencë të tillë, sikurse edhe ata që
i janë nënshtruar masave të sigurimit personal a masave
parandaluese të parashikuara nga vendimi i gjykatës, për masat
parandaluese ndaj personave të rrezikshëm për sigurinë dhe
moralin publik, duke bërë përjashtim për masat rehabilituese.
Neni 119

PROVIMI I MARRJES SE LEJEDREJTIMIT

1. Lejedrejtimi i mjetit merret duke kaluar një provë
verifikimi të aftësive drejtuese e të sjelljes dhe një provë të
kontrollit të njohurive teorike.
2. Provimet sipas pikës 1 kryhen në bazë të udhëzimeve,
mënyrave dhe programeve të përcaktuara nga ministri i Punëve
Publike dhe Transportit, në përputhje me marrëveshjet
ndërkombëtare dhe me ndihmën e pajisjeve audiovizive, pyetësorëve
të provimit dhe të çdo gjëje tjetër që ndikon në uniformizimin
e formulimit të gjykimit.
3. Provimet për lejedrejtimin, për certifikatën e aftësisë
profesionale sipas nenit 115 dhe për përshtatshmërinë e mësuesve
dhe instruktorëve të autoshkollave kryhen nga vartësit e
Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor.
4. Në aktet në zbatim përcaktohen kërkesat profesionale për
vartësit e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor, që janë caktuar të marrin në provim sipas
pikës 3.
5. Në aktet në zbatim përcaktohen mënyrat e miratimit,
organizimit dhe funksionimit të autoshkollave, normat dhe mënyrat
e kryerjes së kurseve të kualifikimit dhe të provimeve të
aftësisë së personelit sipas pikës 4.
6. Provimi i atyre që kanë frekuentuar një autoshkollë, mund
të kryhet pranë po kësaj autoshkolle, në qoftë se është e pajisur
me lokale që janë konsideruar të përshtatshme nga zyra kompetente
e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor,
ose pranë qendrave të instruktimit të formuara dhe të legalizuara
nga kjo drejtori.
7. Provimet janë publike.
8. Provimi nuk mund të jepet përpara se të jetë realizuar
programi teoriko-praktik sipas kategorisë së lejedrejtimit dhe
jo me vonë se afatet e përcaktuara në aktet në zbatim.
9. Ushtrimi praktik i drejtimit të mjetit, duke përjashtuar
atë për marrjen e lejedrejtimit të kategorisë A, duhet të kryhet
në çdo rast me mjete të pajisura me komanda të dyfishta.
10. Nga një provim me rezultat negativ në një provim tjetër
duhet të kalojnë të paktën 30 ditë dhe jo më shumë se afatet e
përcaktuara në aktet në zbatim.
11. Pasi kalohet me sukses provimi i përcaktuar, zyra
kompetente e Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor përpilon dokumentacionin e nevojshëm dhe
lëshon lejedrejtimin, sipas mënyrave dhe afateve të lëshimit të
përcaktuara në aktet në zbatim të këtij Kodi.

NENI 120

USHTRIMET E DREJTIMIT TE MJETIT

1. Kursantit që është regjistruar në një autoshkollë, i
lëshohet një autorizim për t'u ushtruar në drejtimin e mjetit
prej zyrave të Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor.
2. Autorizimi i lejon kursantit të ushtrohet me mjete të
asaj kategorie, për të cilën është kërkuar lejedrejtimi ose
shtrirja e vlefshmërisë së tij, me kusht që në krah të ndodhet,
në funksionin e instruktorit të miratuar, një person me moshë jo
më të madhe se 60 vjeç dhe jo më i vogël se 30 vjeç, i pajisur
me lejedrejtimi të vlefshëm për të njëjtën kategori mjeti, që e
ka marrë qysh prej të paktën 10 vjetësh, ose me lejëdrejtimi të
vlefshëm për një kategori më të lartë mjeti; instruktori duhet
të jetë shumë i kujdesshëm gjatë lëvizjes së mjetit dhe të
ndërhyjë në momentin e duhur dhe me efektshmëri.
3. Për kandidatët e autorizuar të kryejnë ushtrime drejtimi
mjeti për të marrë lejedrejtimin e kategorisë A, nuk zbatohen
normat e pikës 2, por ato të pikës 5.
4. Automjetet e autorizuara për kryerjen e ushtrimeve të
drejtimit të mjetit për marrjen e lejedrejtimit, duhet të jenë
të pajisura me një shenjë dalluese "Autoshkollë". Karakteristikat
e këtyre shenjave dalluese dhe mënyrat e përdorimit të tyre
përcaktohen në aktet në zbatim. Cilido që shkel dispozitat e
kësaj pike ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga pesë
mijë deri në njëzet mijë lekë.
5. Ushtrimet me mjete, në të cilat, përveç drejtuesit të
mjetit, nuk mund të rrijë edhe një person tjetër në rolin e
instruktorit, kryhen në vende pak të frekuentuara e të lejuara.
6. Autorizimi i kursantit është i vlefshëm për dymbëdhjetë
muaj nga data e lëshimit dhe brenda këtij afati ka të drejtë të
paraqitet në prova deri në tri herë.
7. Cilido që drejton mjetin pa pasur autorizim për kryerjen
e ushtrimeve të drejtimit, por që ka në krah, në funksionin e
instruktorit, një person të përcaktuar sipas pikës 2, ndëshkohet
me masë administrative me gjobë nga njëzet e pesë mijë deri në
njëqind mijë lekë. I njëjti ndëshkim zbatohet edhe për personin
që është në rolin e instruktorit.
8. Cilido që, duke qenë i pajisur me autorizimin për
kryerjen e ushtrimeve të drejtimit të mjetit, drejton mjet pa
pasur në krah, në rolin e instruktorit, një person të përcaktuar
sipas pikës 2, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga
njëzet e pesë mijë deri në njëqind mijë lekë. Përveç kësaj,
ndëshkohet me masën administrative plotësuese të ndalimit
administrativ të mjetit për 3 muaj. Për shkeljet sipas pikës 5
zbatohet masa administrative me gjobë nga pesë mijë deri në
njëzet mijë lekë.

NENI 121

AUTOSHKOLLAT

1. Shkollat për edukimin rrugor, instruktimin dhe formimin
e drejtuesve të mjeteve, quhen autoshkolla.
2. Autoshkollat janë subjekt licencimi, mbikëqyrjeje
administrative dhe teknike nga ana e zyrave të rretheve të
Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor.
3. Të drejtat për licencat dhe për mbikëqyrjen
administrative të autoshkollave ushtrohen në bazë të urdhëresave
të posaçme të shpallura nga ministri i Punëve Publike dhe
Transportit, duke respektuar parimet ligjore dhe në mënyrë
uniforme për mbikëqyrjen teknike të mësimdhënies, si dhe për
kufizimin numerik të autoshkollave në varësi nga popullsia, numri
i mjeteve për banor dhe shtrirja territoriale.
4. Personat fizikë e juridikë, shoqëritë dhe entet mund të
marrin licencë. Titullari i licencës, sipas pikës 2, duhet të
administrojë dhe personalisht aktivitetin dhe pronësinë e
autoshkollës, duke qenë përgjegjës përpara lëshuesit të licencës
për funksionimin e saj.
5. Licenca i lëshohet atij që ka mbushur moshën 30 vjeç, ka
sjellje të mirë dhe është në zotërim të kapaciteteve të duhura
financiare, ka diplomë inxhinieri mekanik para vitit 1974,
inxhinieri transporti ose oficeri transporti të diplomuar në
Akademinë e Forcave Tokësore, me aftësi si mësues i teorisë ose
instruktor i drejtimit të mjetit. Për personat juridikë, kushtet
e kërkuara nga kjo pikë, me përjashtim të kushtit për kapacitetin
financiar që duhet të zotërohet nga personi juridik, i kërkohen
përfaqësuesit ligjor ose, për rastin e shoqërive apo enteve,
personit të deleguar prej tyre.
6. Nuk mund të marrin licencë keqbërësit e zakonshëm,
profesionistë ose që kanë tendencë të tillë sikurse edhe ata që
i janë nënshtruar masave të sigurimit personal ose masave
parandaluese të parashikuara nga neni 118.
7. Autoshkolla duhet të zotërojë një pajim të përshtatshëm
teknik e didaktik dhe të ketë mësues e instruktorë të miratuar
nga Drejtoria e Përgjithshme e Shërbimeve të Transportit Rrugor,
me propozim të organeve të saj, e cila lëshon një vërtetim të
posaçëm të aftësisë profesionale. Kur disa autoshkolla të
autorizuara bashkohen dhe formojnë një qendër instruksioni
automobilistik, të miratuar nga dega e rrethit të Drejtorisë së
Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, sipas kritereve
uniforme të fiksuara me udhëzim të ministrit të Punëve Publike
dhe Transportit, pajimi i përgjithshëm dhe personeli mund të
reduktohen në mënyrë të përshtatshme.
8. Licenca pezullohet nga organi që e ka lëshuar për një
periudhë nga një deri në tre muaj kur:
a) veprimtaria e autoshkollës nuk zhvillohet në mënyrë të
rregullt;
b) titullari nuk merr masa për zëvendësimin e mësuesve dhe
instruktorëve që janë konsideruar të papërshtatshëm nga degët e
rrethit të Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor;
c) titullari nuk respekton urdhrat e dhëna nga degët e
rrethit të Drejtorisë së Përgjithshme të Shërbimeve të
Transportit Rrugor, me qëllim që të rregullohet funksionimi i
autoshkollës.
9. Licenca anulohet nga organi që ka lëshuar licencën kur:
a) konstatohet se mungon kapaciteti financiar dhe nuk
plotësohen më kërkesat morale të titullarit të licencës;
b) konstatohet se mungon pajimi teknik dhe didaktik i
autoshkollës;
c) janë zbatuar dy masa pezullimi të licencës brenda një
viti.
10. Ministria që mbulon veprimtarinë përkatëse përcakton me
udhëzim të saj kapacitetin minimal financiar të nevojshëm;
kërkesat e përshtatshmërisë për mësuesit dhe instruktorët e
autoshkollave për drejtues mjeti; kushtet për lokalet dhe pajimin
didaktik, që duhet të bëjnë të mundur edhe zhvillimin normal të
provimeve, si dhe kohëzgjatjen e kurseve; programet e provimeve
për verifikimin e aftësisë teknike të mësueseve dhe
instruktorëve; programet e provimeve për marrjen e lejedrejtimit
hartohen nga organi që lëshon lejedrejtimin.
11. Cilido që administron një autoshkollë pa pasur licencën
përkatëse, ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga
pesëdhjetë mijë deri në dyqind mijë lekë. Kjo shkelje ndëshkohet
edhe me masën administrative plotësuese të mbylljes së
menjëhershme të autoshkollës dhe të pushimit të veprimtarisë së
saj.
12. Cilido që jep mësim teorie në autoshkollë ose instrukton
drejtimin e mjeteve të autoshkollës, pa qenë i pajisur me
dëshminë e aftësisë dhe kopjen e licencës së autoshkollës,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri
në dyzet mijë lekë, si dhe me pezullimin e veprimtarisë së
shkollës për tre muaj.
13. Në aktet në zbatim përcaktohen mënyrat e lëshimit të
licencës sipas pikës 2.

NENI 122

DREJTIMI I MAKINAVE BUJQESORE DHE MAKINAVE BUJQESORE DHE
MAKINAVE TEKNOLOGJIKE

1. Për të drejtuar makinat bujqësore, duke përjashtuar ato
që drejtohen nga toka, si dhe makinat teknologjike, duke
përjashtuar ato me avull, që qarkullojnë në rrugë, duhet pasur
një nga lejedrejtimet e treguara në nenin 115, pika 3, dhe
konkretisht:
a) të kategorisë A për drejtimin e makinave bujqësore të
treguara në nenin 115, pika 3;
b) të kategorisë B për drejtimin e makinave bujqësore dhe
të makinave teknologjike;
c) të kategorisë C për makinat teknologjike jashtë norme.
2. Me urdhëresë të ministrit të Punëve Publike dhe
Transportit përcaktohen tipi dhe karakteristikat e mjeteve të
treguara në pikën 1 që, pasi të jenë përshtatur siç duhet, mund
të drejtohen nga të gjymtuarit ose ata me të meta fizike me
lejedrejtimi të posaçme të kategorive A dhe B, të parashikuara
nga neni 115, pika 5.
3. Kur nuk është e nevojshme të bëhen përshtatje, e njëjta
urdhëresë e përmendur në pikën 2 përcakton tipin dhe
karakteristikat e mjeteve të treguara në pikën 1, që mund të
drejtohen nga të gjymtuarit dhe ata me të meta fizike.
4. Cilido që drejton një makinë bujqësore ose një makinë
teknologjike pa qenë i pajisur me lejedrejtimi, ndëshkohet me
masë administrative me gjobë nga dy mijë e pesëqind deri dhjetë
mijë lekë.

NENI 123

VLEFSHMERIA E LEJEDREJTIMIT

1. Lejedrejtimet e kategorisë C, D dhe E janë të vlefshme
përkatësisht, edhe për drejtimin e mjeteve, për të cilat kërkohet
lejedrejtimi i kategorisë B dhe për mjetet, për të cilat kërkohet
lejedrejtimi i kategorive B dhe C, si dhe për mjetet, për të
cilat kërkohet lejedrejtimi i kategorive B, C dhe D.
2. Lejedrejtimi i posaçëm i drejtimit të mjeteve të
kategorive A, B dhe C, që u lëshohet të gjymtuarve ose atyre me
të meta fizike, është e vlefshme vetëm për drejtimin e mjeteve
që kanë karakteristika të njëjta me ato që rezultojnë të treguara
në këtë lejedrejtimi dhe në lejeqarkullimin.
3. Cilido që drejton një mjet, për të cilin duhet një
lejedrejtimi e ndryshme nga ajo lejedrejtimi që ai zotëron, ose
drejton një mjet të shërbimit publik i pajisur me lejedrejtimi,
por jo me certifikatë aftësie profesionale, kur kjo kërkohet,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri
në dyzet mijë lekë, kur nuk përbën një vepër penale.
4. Në të njëjtën mënyrë, cilido që, i pajisur me
lejedrejtimi të posaçëm, drejtimit, drejton një mjet të
kategorive A, B dhe C të ndryshëm nga ai i treguar dhe përshtatur
posaçërisht sipas gjymtimit apo të metave të tij fizike; ose kur,
i pajisur me lejedrejtimi special të kategorive A, B dhe C, si
i gjymtuar apo me të meta fizike, drejton një motor, motokarro
apo automjet të një tipi tjetër ose për të cilin kërkohet një
lejedrejtimi e një kategorie të ndryshme nga ajo që ai ka marrë,
ndëshkohet me masë administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri
në dyzet mijë lekë.
5. Për shkeljet e parashikuara në pikat 3 dhe 4 zbatohet
edhe masa administrative plotësuese e pezullimit të lejedrejtimit
nga 6 deri në 12 muaj.

NENI 124

AFATI DHE KONFIRMIMI I VLEFSHMERISE SE SE LEJEDREJTIMIT TE
MJETIT

1. Lejedrejtimet e kategorisë A dhe B janë të vlefshme për
10 vjet; kur janë dhënë ose janë konfirmuar për atë që e ka
kaluar moshën 50 vjeç në momentin e marrjes së lejedrejtimit,
janë të vlefshme për pesë vjet dhe për atë që e ka kaluar moshën
60 vjeç, në momentin e marrjes së lejedrejtimit, janë të vlefshme
për tre vjet.
2. Lejedrejtimet e posaçme të kategorive A dhe B, që u janë
lëshuar të gjymtuarve ose atyre me të meta fizike, dhe ato të
kategorive C dhe D janë të vlefshme për pesë vjet, ndërsa tre
vjet për moshat mbi 60 vjeç dhe lejedrejtimet e posaçme të
kategorisë C që u janë lëshuar të gjymtuarve.
3. Ministri i Punëve Publike dhe Transportit, me urdhëresë
të tij, mund të përcaktojë afate vlefshmërie më të vogla për
kategori të caktuara lejedrejtimesh dhe në përputhje me
destinacionin e përdorimit të mjeteve, me moshën e drejtuesve të
mjeteve ose me veçoritë fizike e psikike të tyre, si dhe duke
përcaktuar, gjithashtu, se në cilat raste duhet të bëhet
zëvendësimi i lejedrejtimit.
4. Verifikimi i kërkesave të parashikuara në nenin 117, pika
1, për drejtimin e motomjeteve dhe automjeteve sipas nenit 115,
pika 8, duhet të bëhet çdo dy vjet. Ky verifikim dyvjeçar duhet
të kryhet edhe ndaj atyre që kanë mbushur moshën 60 vjeç dhe që
kanë lejedrejtimi për kamionët me peshë të përgjithshme me
ngarkesë të plotë më të madhe se 3.50 tonë, autotrenat,
gjysmërimorkiatorët, artikularët e transportit të mallrave që
kanë peshë të përgjithshme me ngarkesë të plotë jo më të madhe
se 20 tonë dhe makinat teknologjike.
5. Vlefshmëria e lejedrejtimit mund të konfirmohet nga
organi që e lëshon atë; për këtë qëllim duhet të paraqitet një
certifikatë mjekësore me datë jo më shumë se tre muaj përpara dhe
të lëshuar nga një prej organeve mjekësore të treguara në nenin
117, pika 2, nga e cila të rezultojë që zotëruesi i kësaj
certifikate plotëson të gjitha kërkesat fizike e psikike të
kërkuara. Në rastin e nenit 115, pikat 5 dhe 8, vizita mjekësore
kryhet nga komisioni, për të cilin flitet në nenin 117, pika 4.
6. Kur nga verifikimet sipas pikës 5 del që nuk plotësohen
kushtet për konfirmimin e lejedrejtimit, njofton zyrën që e
lëshon atë, për rezultatin e verifikimit, në mënyrë që të merren
masat e nevojshme sipas nenit 127, pika 3, dhe nenit 128.
7. Cilido që drejton një mjet me një lejedrejtimi që i ka
kaluar afati i vlefshmërisë, ndëshkohet me masë administrative
me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë. Për këto
shkelje zbatohet edhe masa administrative plotësuese e tërheqjes
së lejedrejtimit.

NENI 125

LEJEDREJTIMI I PERKOHSHEM I MJETIT

1. Për rastet e humbjes, vjedhjes ose shkatërrimit të
lejedrejtimit, zotëruesi i tij duhet që brenda 48 orëve të bëjë
denoncim në organet e policisë, të cilat i lëshojnë një vërtetim
për këtë denoncim.
2. Organi që lëshon lejedrejtimin, pasi i është paraqitur
vërtetimi sipas pikës 1 dhe deklarata e marrjes së përgjegjësisë
administrative, lëshon një dokument të përkohshëm drejtimi mjeti
me afat maksimal 30 ditë.
3. Në rastet kur vërtetohet shkatërrimi i lejedrejtimit,
kërkesa për dublikatin e tij mund të paraqitet menjëherë.
4. Pasi të kenë kaluar 30 ditë dhe dokumenti i humbur ose
i vjedhur nuk është gjetur ose kthyer, i interesuari kërkon
dublikatin e lejedrejtimit, duke paraqitur kërkesën përkatëse në
zyrën që lëshon lejedrejtimet.

NENI 126

RIVLERESIMI I LEJEDREJTIMIT TE MJETIT

1. Zyrat që lëshojnë lejedrejtimet mund të marrin vendim për
t'i kaluar në vizitë mjekësore pranë komisionit mjekësor lokal,
sipas nenit 117, pika 4, ose për t'i marrë në provimin e aftësisë
mbajtësit e lejedrejtimeve kur lindin dyshime për mosplotësimin
prej tyre të kërkesave fizike a psikike të përcaktuara. Rezultati
i vizitës mjekësore i njoftohet zyrës që lëshon lejedrejtimin për
marrjen e masave të pezullimit ose të tërheqjes së lejedrejtimit,
kur është e nevojshme.
2. Cilido që qarkullon pa iu nënshtruar verifikimeve ose
provimeve sipas pikës 1, ndëshkohet me masë administrative me
gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë. Të njëjtit sanksion
i nënshtrohet cilido që qarkullon me mjet, megjithëse është
deklaruar, pas verifikimeve shëndetësore të kryera sipas pikës
1, përkohësisht i paaftë ta drejtojë atë.
3. Për këto shkelje zbatohet edhe masa administrative
plotësuese e tërheqjes së lejedrejtimit.

NENI 127

PEZULLIMI I LEJEDREJTIMIT TE MJETIT

1. Lejedrejtimi pezullohet për një periudhë kohe të
përcaktuar, si masë plotësuese administrative e ndalimit të
drejtimit të mjetit, kur mbajtësi i lejedrejtimit ka shkelur një
nga normat e sjelljes të treguara ose përcaktuara në kapitullin
5 për periudhën e kohës së parashikuar nga secila normë.
2. Lejedrejtimi pezullohet për një periudhë të papërcaktuar,
kur gjatë verifikimeve shëndetësore për konfirmimin e
vlefshmërisë ose për revizionet e kryera sipas nenit 126,
rezulton një humbje e përkohshme e aftësive fizike dhe spikike
të treguara në nenin 117. Në këto raste lejedrejtimi pezullohet
derisa i interesuari të marrë një certifikatë nga komisioni
mjekësor lokal që vërteton rifitimin e aftësive fizike dhe
psikike të kërkuara. Për masat e mësipërme të pezullimit të
lejedrejtimit, njoftohet zyra që e lëshon lejedrejtimin e mjetit.
3. Lejedrejtimi pezullohet nga organi epror i agjentit të
policisë që ka tërhequr lejedrejtimin dhe, për lejedrejtimet e
lëshuara nga një shtet i huaj, nga organi kompetent i pushtetit
lokal i vendit ku është kryer shkelja, sipas pikës 1. Ky i fundit
ia njofton masën e marrë autoritetit kompetent të shtetit që e
ka lëshuar lejedrejtimin dhe e shënon, kur kjo është e mundur,
në dokumentin e drejtimit të mjetit.
4. Kundër masës së pezullimit të lejedrejtimit lejohet
ankim, brenda 20 ditësh, tek organet përkatëse të drejtorisë së
Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor. Kjo drejtori
merr masa brenda 30 ditëve në vazhdim. Kur ankesa gjykohet e
drejtë, të interesuarit i kthehet lejedrejtimi.
Neni 128

ANULIMI I LEJEDREJTIMIT TE MJETIT

1. Lejedrejtimi anulohet nga organi që e ka lëshuar atë, kur
mbajtësi i lejedrejtimit:
a) nuk zotëron në mënyrë të vazhdueshme kërkesat fizike dhe
psikike të përcaktuara në nenin 117;
b) nuk plotëson më kërkesat morale të përcaktuara në nenin
118;
c) pasi i është nënshtruar revizionit sipas nenit 126, del
tashmë i papërshtatshëm për drejtim mjeti;
d) ka kryer zëvendësimin e lejedrejtimit të vet me
lejedrejtimin e lëshuar nga një shtet i huaj.
2. Kur nuk ekzistojnë më motivet që kanë përcaktuar marrjen
e masës për anulimin e lejedrejtimit, i interesuari mund të
procedojë drejtpërsëdrejti, duke dhënë provimet dhe duke bërë
verifikimin e kërkesave fizike e psikike të parashikuara për
konfirmimin e vlefshmërisë, me marrjen e një lejedrejtimi të një
kategorie jo më të lartë se sa ajo e lejedrejtimit që i është
anuluar, me kusht që të mos jenë vepruese kriteret e pranimit të
parashikuara nga neni 115, për marrjen e lejedrejtimeve të
kategorive C, D dhe E. Kufizimet në drejtimin e mjetit, sipas
akteve në zbatim, vihen duke iu referuar datës së lëshimit të
lejedrejtimit të anuluar.

NENI 129

TRUPI DIPLOMATIK I HUAJ

1. Shkeljet e këtij Kodi, të kryera nga pjesëtarët e trupit
diplomatik dhe konsullor të akredituar në Republikën e
Shqipërisë, ose nga persona të tjerë që, në lidhje me këto
shkelje, gëzojnë imunitet në kufijtë e parashikuar nga normat
ndërkombëtare, sinjalizohen nga zyrat apo komandat nga varen ata
që kanë konstatuar shkeljen Ministrisë së Punëve të Jashtme, e
cila bën njoftimet e nevojshme në rrugë diplomatike.
2. Për autoveturat dhe automjetet që përdoren për transport
të përzier njerëzish dhe mallrash dhe që u përkasin pjesëtarëve
të trupit diplomatik, pjesëtarëve të karrierës së konsullatave
dhe personave të tjerë të treguar në pikën 1, Ministria që mbulon
veprimtarinë përkatëse, me kërkesën e Ministrisë së Punëve të
Jashtme, duke u mbështetur në normat në fuqi dhe mbi bazën e
vizitave dhe provave të përcaktuara, lëshon lejeqarkullimin dhe
merr masa për regjistrimin e tyre duke dhënë targa të veçanta
njohjeje, sipas tipave dhe karakteristikave të caktuara me
urdhëresë të ministrit të Punëve Publike dhe Transportit, në
marrëveshje me ministrin e Punëve të Jashtme.
3. Shkeljet e kryera gjatë drejtimit të mjeteve të pajisura
me targa speciale sipas pikës 1 nga subjekte të ndryshme nga ato
të treguara në pikën 1, ndiqen sipas procedurave të zakonshme
ligjore, si dhe bëhen njoftimet përkatëse në rrugë diplomatike
për titullarin e automjetit.
4. Vlefshmëria e targave speciale të njohjes dhe e
lejeqarkullimeve të lëshuara sipas normave të pikës 2, skadon në
momentin që pushon statusi diplomatik i atij që i përket
automjeti. Kthimi i targave dhe i lejeve përkatëse duhet të bëhet
brenda 30 ditëve nga dita e skadimit.
5. Dispozitat e këtij neni zbatohen me kushtin e
reciprocitetit, duke përjashtuar marrëveshjet e veçanta me
organizatat ndërkombëtare.

NENI 130

QARKULLIMI I MJETEVE TE RREGJISTRUARA NE SHTETET E HUAJA

1. Automjetet, motomjetet dhe rimorkiot e regjistruara në
një shtet të huaj dhe që i kanë kryer formalitetet doganore, kur
këto janë të parashikuara, lejohet të qarkullojnë në Shqipëri për
një periudhë maksimale njëvjeçare, në bazë të dokumenteve të
regjistrimit të shtetit të origjinës dhe lejes ndërkombëtare të
qarkullimit.
2. Për qytetarët që banojnë në Shqipëri dhe për personat
juridikë me qendër në Shqipëri, zbatohen dispozitat e nenit 93.
3. Targat e mjeteve të treguara në pikën 1 duhet të jenë
qartësisht të lexueshme dhe të përmbajnë shenjën dalluese të
regjistrimit të formuar nga numra arabë dhe nga shkronja latine
të mëdha, sipas mënyrave që përcaktohen në aktet në zbatim.
4. Mosrespektimi i normave të pikës 1 sjell si pasojë
ndalimin e hyrjes në territorin kombëtar.
5. Cilido që shkel dispozitat e pikës 1, ndëshkohet me masë
administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë.

NENI 131

SHENJA DALLUESE SHTETERORE E REGJISTRIMIT

1. Automjetet, motomjetet dhe rimorkiot të regjistruara në
një shtet të huaj, kur qarkullojnë në Shqipëri, duhet të jenë të
pajisura nga ana e prapme me shenjën dalluese të shtetit ku është
bërë regjistrimi; shenja duhet të jetë sipas dispozitave të
marrëveshjeve ndërkombëtare.
2. Në automjete, motomjete dhe rimorkio si vendase, ashtu
edhe të huaja, që qarkullojnë në Shqipëri, është i ndaluar
përdorimi i një shenje të ndryshme nga ajo e shtetit ku është
regjistruar mjeti.
3. Cilido që shkel dispozitat e këtij neni, ndëshkohet me
masën administrative me gjobë nga pesë mijë deri në njëzet mijë
lekë.

NENI 132

QARKULLIMI I AUTOMJETEVE DHE MOTOMJETEVE QE U PERKASIN
QYTETAREVE SHQIPTARE ME BANIM JASHTE VENDIT OSE TE HUAJVE .


1. Për automjetet, motomjetet dhe rimorkiot e importuara
përkohësisht ose të reja nga fabrika të blera për eksportim, që
kanë përmbushur formalitetet doganore, kur duhet, dhe që i
përkasin qytetarëve shqiptarë me banim jashtë shtetit ose të
huajve që kalojnë nëpër Shqipëri, lëshohet një leje qarkullimi
me një kohëzgjatje maksimale 15-ditore, duke përjashtuar ndonjë
shtyrje të mundshme afati, si dhe një targë e veçantë njohjeje,
siç përcaktohet në aktet në zbatim.
2. Cilido që qarkullon me një lejeqarkullimi që sipas pikës
1 i ka skaduar afati, ndëshkohet me masën administrative me gjobë
nga pesë mijë deri në njëzet mijë lekë. Kjo shkelje dënohet edhe
me masën administrative plotësuese me konfiskimin e mjetit.

NENI 133

QARKULLIMI ME LEJEDREJTIME TE LESHUARA NGA SHTETE TE HUAJA

1. Drejtuesit e pajisur me lejedrejtimi ose me lejedrejtimi
ndërkombëtare, të lëshuara nga një shtet i huaj, mund të
drejtojnë në Shqipëri mjete, për të cilat është e vlefshme
lejedrejtimi ose lejedrejtimi ndërkombëtar i tyre, me kusht që
të mos jenë banues në Shqipëri për më shumë se një vit.
2. Kur lejedrejtimi ose lejedrejtimi ndërkombëtar të
lëshuara nga shteti i huaj nuk janë në përputhje me modelet e
përcaktuara në marrëveshjet ndërkombëtare, në të cilat ka marrë
pjesë Shqipëria, ato duhet të shoqërohen nga një përkthim zyrtar
në gjuhën shqipe ose nga një dokument i barasvlershëm. Bëjnë
përjashtim rastet e parashikuara me marrëveshje të veçanta
ndërkombëtare.
3. Drejtuesit e mjeteve të pajisur me lejedrejtimi ose me
lejedrejtimi ndërkombëtar të lëshuara nga një shtet i huaj, në
të cilin për drejtimin e mjeteve të veçanta është parashikuar,
gjithashtu, pajisja me një certifikatë aftësie profesionale ose
me dëshmi të tjera aftësie, përveç lejedrejtimit ose
lejedrejtimit ndërkombëtar të lëshuara nga ky shtet, duhet të
pajisen, për drejtimin e mjeteve të sipërpërmendura, me dëshmitë
e nevojshme të aftësisë, të dhëna nga autoriteti kompetent i
shtetit ku është lëshur lejedrejtimi.
4. Cilido që shkel dispozitat e pikës 2 ose që drejton
mjetin e pajisur me lejedrejtimi, por jo me certifikatën e
aftësisë profesionale, kur kjo parashikohet, ndëshkohet me masën
administrative me gjobë nga dhjetë mijë deri në dyzet mijë lekë.
5. Drejtuesit e mjeteve të pajisur me lejedrejtimi ose me
lejedrejtimi ndërkombëtar, të lëshuara nga një shtet i huaj, janë
të detyruar të zbatojnë të gjitha normat dhe rregullat e veprimit
të përcaktuara në këtë Kod. Ndaj tyre zbatohen masat e
parashikuara për mbajtësit e lejedrejtimit shqiptar.

NENI 134

NJEVLEFSHMERIA E LEJEDREJTIMEVE TE LESHUARA NGA SHTETET E
HUAJA DHE NGA SHTETET E KOMUNITETIT EUROPIAN

1. Mbajtësit e lejedrejtimit, gjatë kohës kur ajo është e
vlefshme, e lëshuar nga një shtet anëtar i Komunitetit Europian,
që kanë marrë lejen e banimit në Shqipëri, mund të marrin, me anë
të një kërkese dhe të dorëzimit të lejedrejtimit të
sipërpërmendur, lejedrejtimin e së njëjtës kategori për të cilën
është e vlefshme lejedrejtimi i tyre, pa qenë nevoja të japin
provimin e aftësisë sipas nenit 119. Lejedrejtimi i zëvendësuar
i rikthehet, nga autoriteti shqiptar që ka lëshuar lejedrejtimin
e ri, autoritetit të shtetit anëtar të Komunitetit Europian që
e ka lëshuar. Të njëjtat dispozita zbatohen për certifikatën e
aftësisë profesionale, pa tërhequr në këtë rast dokumentin e
mëparshëm të aftësisë.
2. Dispozitat sipas pikës 1 zbatohen në kushte reciprociteti
edhe për mbajtësit e lejedrejtimeve të lëshuara nga vende
jokomunitare, përveç rasteve kur vendosen me marrëveshje
ndërkombëtare.
3. Lëshimi i lejedrejtimeve për zëvendësimin e
lejedrejtimeve të një shteti tjetër bëhet pas kontrollit paraprak
të plotësimit të kërkesave psikike, fizike dhe morale, të